Грција: Еви Сатири, на штрајк со глад од 14 септември, хоспитализирана

Изјавата на Еви Сатири на 15-от ден од штрајкот со глад

Во неделата навечер во 2 часот, бев одведена во затворската болница заради хипогликемичен шок. Докторите таму востановија дека е нужно да бидам преместена во надворешна болница. Бев вратена назад во затворот и подоцна, изутрината, по прегледот на докторите Сака и Космопулу, затворските доктори побараа мое итно преместување во надворешна болница. Истото попладне бев одведена во Општата болница Никаија, каде што одбив да примам секакви други течности освен физиолошки раствор, бидејќи докторите беа загрижени заради многу нискиот притисок. Денес, во понеделник 28.09, го прекинав примањето на физиолошкиот раствор.

Истовремено додека илјадници луѓе одат на работа, илјадници ученици на училиште и студенти на факултетите, илјадници живеат во ќорсокакот на економската тиранија и живот тече понатаму како и секогаш, јас го продолжувам мојот штрајк со глад против кадифениот фашизам на демократијата, кој ги завора луѓето само затоа што се членови на семејства на политички затвореници и затоа што се спротивставуваат на стравот, угнетувањето и експлоатирањето.

Барањето за отпуштање го предадов пред 20 дена на судскиот совет кој ќе мора да одлучи дали еден човечки живот вреди помалку од одржувањето на лажните обвивенија кои се во служба на плановите и интересите на моќниците.

Песочниот часовник истекува…
Системот кој принудува личности да ги изложуваат своите животи на ризик преку штрајк за да остварат слобода е осуден на пропаст…
Борбата продолжува…

Еви Сатири, 15 ден во штрајк со глад,
Општата болница Никаија, затворскиот оддел

извор: yu.radioazione.org

Грција: Писмо од Еви Сатири, на штрајк со глад од 14 септември

На крајот на февруари годинава, околу еден месец откако планот за бегство од затвор на Заговор на Oгнените ќелии се изјалови и беше откриен од полицијата, кучињата на власта решија да ги дисциплинираат другарите, посегнувајќи по нивните семејства. Прво беа приведени и затворени мајката на браќата Цакалос и девојката на Герасимос Цакалос, Еви Сатири, заедно со анархистката во бегство Ангелики Спиропуло поради тоа што и дадоа засолниште, а потоа и братот на членот на ЗOЌ Јоргос Полидорос. Полидорос наскоро беше ослободен од притвор, но мајката на Цакалоси и Еви Сатири беа задржани, поради што на 2. март членовите на ЗOЌ, заедно со Ангелики, започнаа штрајк со глад со барање за итно ослободување на нивните најблиски. Штрајкот беше прекинат по 34 дена, откако судот најави ослободување од притвор за мајката на Цакалоси, иако ја оставија заробена на островот каде што живее, без можност да ги посети своите синови. Но Еви Сатири и натаму остана во притвор во атинскиот затвор Коридалос, каде се наоѓа веќе шест месеци.

На 14 септември, Еви најави штрајк со глад до свое конечно ослободување. Во Атина, Волос, Солун и Комотини деновиве се одвиваа акции на солидарност со нејзината борба.

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ ЗА ЕВИ САТИРИ

Во продолжение следува нејзиното кратко писмо.


 

evi satiri_drawing

ПРОТИВ СТРАВОТ И НЕПРАВДАТА

Од денес, 14 септември, календарот во мојата ќелија повеќе нема да менува страници. Овој датум ќе остане заглавен таму сè до денот на мојата слобода.

Денес, на 14 септември, започнувам ШТРАЈК СО ГЛАД за мое ослободување; против стравот од моќта, против лагите на новинарите, против апатијата, против молкот…

Џандарите, судиите и политичарите ми ги заробија дните во ѕидовите на овој затвор, но не можат да ми го заробат достоинството, ниту мојот копнеж за слобода…

Ова е мое одбивање да ја прифатам омнипотентноста на Моќта, која ги смачкува нашите животи затворајќи ги во папки преполни со полициски досиеја во истражните канцеларии – тоа е наследството на колективната историја: борбите на угнетените кои се побуниле, кои дале отпор, кои крвареле и кои се уште ја бараат правдата.

Тоа е враќање на сеќавањето на востаниците, на угнетените и на затворениците кои не забораваат дека слободата не се дава… туку се освојува преку борба…

Можеш да имаш власт над луѓето само додека не им одземеш сè. Но, штом му одземеш на човека сè, тој повеќе не е под твоја власт – тогаш повторно е слободен.“ – А. Солженицин

Еви Сатири
Затвор „Коридалос“
14.09.2015

извор: actforfree

Србија: Објавен вториот број на анархистичкиот гласник „МОЛОТОВ“

molotov2

Поздрав!

Излезе вториот број на анархистичкиот гласник „Молотов“, а во него врели летни теми:

  • Уводник – Анархистичка солидарност.
  • Грција – Победата на левицата на изборите и неизбежниот пат од ветените промени до патриотскиот прагматизам
  • Овозможување на уживање – интервју со членот на колективот Банатхардкор кој се наоѓа на робија во С. Митровица
  • ТЕМА НА БРОЈОТ – ПРОСТИТУЦИЈА, искуство на сексуалниот холокауст
  • Анархија all over Башчаршија – Гаврило Принцип и Млада Босна на Видовден 2015
  • Жртви на моралот – Ема Голдман
  • Повик на БГ анархистите II – Важноста на автономните простори
  • Што е анархизам? – Александар Беркман (најава на новото издание на KKUSIUSK)

Цена: донација

http://issuu.com/michak/docs/molotov_sve_zajedno

Сите заинтересирани за дистрибуција, промоција, бенефети и сè останато околу списанието нека се јават во инбокс. Повикот за секаков вид поддршка и соработка и понатаму важи!

kkusiusk <kkusiusk@gmail.com>

ЦРН ЈУНИ- Запалена канцеларијата на Министерството за социјална политика “SEDESOL” [Халапа, Мексико]

c

Изјава за нападот со пожар на канцеларијата на SEDESOL, за Црн јуни

На населбите, маалата и заедниците
На сите кои се организираат и се борат
На нашите другари
На независните средства за информирање
На Мексиканците

Уништената земја е вашиот пристап
Ќе бидам орана земја
или пуста земја
Не сакам да бидам куче кое ќе се грижи за својата сенка
ако не ме сакаш слободен
ќе мораш да ме гледаш мртов

Десет дена од почетокот на Црниот јуни, бројни подрачја се вклучени во виорот на борбите и судирите, запалените барикати кои го отвораат патот кон самоопределување и изградба на автономија. Гневни и со објава на војна, од првите часови на Црн јуни со пожар ја нападнавме Федералната канцеларија за развој – SEDESOL – околу 4:40 во Халапа, во државата Веракруз.

Брз и ефикасен напад, за кој велат дека:

„Пожарот уништи поголем дел од мебелот, канцеларискиот материјал и уредите, каблите за струја и дигитална комуникација.“

Накратко, повеќето уреди отишле по ѓаволите.

На местото на настанот го оставивме натписот „ДА ГО СРУШИМЕ КАПИТАЛИСТИЧКИОТ РАЗВОЈ (А) ЦРН ЈУНИ“

Значи, зошто би требало со бес и оган да го срамниме со земја SEDESOL?

Веќе подолго време имаме неразрешена ситуација, односно, на почеток ни измислија болест која ја нарекоа „сиромаштија“, а потоа нѐ уверија дека страдаме од истата со цел да ни продаваат или подаруваат „лек“, или пак да нѐ присилуваат на него: напредок; кој нѐ лекува со уништување и ни ја пие крвта, за да полесно да нѐ натераат на нивната игра, во нивното поимање на животот, во нивната граѓанска и општествена „должност“.

Единственото значење на концептот за напредок е непрекинатото уништување на сите облици на живот, животински и растителни видови, начин на живот и организирање, размислување, љубов, говор или радост. Колку јазици, зборови и облици се задушени со километри цигли и цемент? Или пак се уништени од „задолжителното, јавно и бесплатно школство“ и програмите за „поддршка“, односно со најподлите и најнемилосрдни облици на контравостание. Затоа што се работи за „социјална политика“, поим кој со владите ги именуваат своите смртоносни и најпогубни орујжа, со кои уништувале и уништуваат подрачја, пустошат села, принудуваат на иселување, запоставуваат, трујат.

Веќе со децении водат таква војна против нас, затоа што однапред знаеја дека подрачјата и екосистемите се силни и страшни кога низ нив ќе протече живот; и дека нивните жители и заштитници исто така се отпорни токму затоа што се дел од исто толку силни екосистеми, и дека никогаш не би ги покорила со сила.

Поаѓајќи од тоа гледиште, знаат дека изградбата на нивните Мегапроекти на смртта (урбанизација, пристаништа, автопатишта, хидроелектрани, ветерници, нуклеарки, рудници) требаат дополнително да ги ослабат подрачјата, да ги присвојат нивните води, раздвојат нивната земја, канализираат нивните реку, да испуштат цијанид во рудниците и отровните состојки од хидрауличното бушење [fracking; заб. на прев.] во подземните води до таа мера, што притесните за ѕид и без извор за живот, да се покориме на тиранијата на општеството и парите.

Потрошија децении на војни операции во нашите подрачја, покренувајќи еден вид тотална војна која ние и другите ја нарекуваме општествена војна. За нас општествената војна е составена од сите тие (макро и микро) судири кои се водат за заедниците, семејствата, групите да се подвргнат на шемите и динамиката на Општеството. На тие дела и вредности кои ги доведоа за да нѐ присилат, осакатат и подјармат.

За нас општествената војна не е онаа која ние ја креваме против системот (за разлика од онаа која фашистите со срп и чекан упорно ја нарекуваа класна војна), туку е големата офанзива која ги користи сите видови средства: од социјалните политики со својот „модел на национално образование“, па сѐ до телевизиските серијали, интернтот итн., покрај непрекинатото бомбардирање со динамики и стереотипови со цел постојано да се репродуцираат. Таа општествена војна не го погодува непријателот ниту го тера да се предаде, тоа е војна која сака целосно да го избрише и уништи секој облик на размислување и постоење кој не носи корист на капиталот, Светската Банка, Меѓународниот монетарен фонд, на патријархалните логики, од која страна и да доаѓаат.

Повеќе

Велика Британија – “Schedule 7”, важно известување за анархистите кои патуваат во/од Велика Британија

На полицијата во Велика Британија ѝ е дозволено да го испитува за „тероризам“ секој кој влегува или ја напушта државата – без право на молчење. Разговаравме со бројни анархисти кои се испитувани под тоа овластување, познато и како “Schedule 7″. Заради недостиг од информации за законот, повеќето запрени дале повеќе информации отколку што требале. Се работи за личности надвор од Велика Британија кои пред тоа се уште немале слушнато за “Schedule 7″. Од таа причина силно му препорачуваме на секој анархист кој патува/заминува од Велика Британија пред тоа да го прочита ова кратко упатство: http://bristolabc.wordpress.com/defendant-solidarity/resources-and-advice/schedule-7/

извор

Грција: Спирос Мандилас го продолжува штрајкот со глад (53 ден) – Одбиено неговото барање за ослободување

Вчера Апелациониот суд во Солун го одби барањето на другарот Спирос
Мандилас за негово ослободување, односно за укинување на кауцијата од 5.000
евра. Наместо тоа, судот само ја намали кауцијата за негово ослободување од
притвор на 2.000 евра, и покрај сознанието дека во тој случај Спирос ќе
продолжи со штрајкот со глад.

Денес тој минува низ 53-от ден од штрајкот со глад, нов ден за чекор
поблизу до работ на смртта. Неговата состојба е крајно опасна: веќе има
изгубено 25% од телесната маса, а неговите лекари напоменуваат дека ако
стигне до 28%, со сигурност ќе следува смрт. Прашање е воопшто дали, дури и
да го прекине штрајкот веднаш, ќе биде во можност да си ги врати во нормала
функциите на основните органи, односно прашање е дали судот уште сега веќе
го нема убиено.

Спирос, освен во судот, одговорноста ја гледа и во другите 39 обвинети во
истиот случај, кои ги смета за соучесници во неговото притворање, затоа што
на денот на пресудата, ниту тој ниту неговиот адвокат не биле во можност да
присуствуваат на процесот и пресудата е донесена во нивно отсуство, додека
останатите (освен еден) прифатиле пресудата да биде донесена без разлика на
неговото отсуство. Поради тоа, во последното негово писмо од вчера од
болницата „Цанио“ во Пиреја, Спирос бара од нив итно да соберат пари за да
ја платат намалената кауција од 2.000 евра, додека самиот одбива да ја
плати.

Ова е најдолгиот од сите штрајкови со глад кој се одвиваа во грчките
затвори од есента наваму.

СИЛА ЗА ДРУГАРОТ СПИРОС МАНДИЛАС 

ЗнЕ

повеќе на: interarma.info

Текст од анархистот Спирос Мандилас кој е на штрајк со глад

Забелешка на Заговор на еднаквите: Денес е 50-тиот ден откако другарот Спирос Мандилас од анархистичкиот сквот „Надир“ во Солун започна штрајк со глад, со барање за негово итно ослободување од притвор. Спирос е притворен во врска со внатрешниот конфликт помеѓу повеќе сквотови во Солун, вклучително и „Надир“. Во негово отсуство и отсуство на неговиот бранител, а со присуство (кое Спирос го оквалификува како предавничко) на останатите речиси 50 обвинети (освен еден) во овој случај, судот го осуди на 7 години затвор и му беше назначен притвор со кауција од 5.000 евра до носење на конечната правосилна пресуда. По неговото повторно затворање, Спирос започна штрајк со глад, барајќи итно ослободување од притвор, одбивајќи да ја плати кауцијата.

СОЛИДАРНОСТ И СИЛА ЗА ДРУГАРОТ СПИРОС


Текстот на Спирос Мандилас:

Во понеделник, 4 Мај во 09h, моето барање за откажување на рестриктивните услови на одлуката која ме држи во притвор ќе се разгледува во Апелациониот суд во Солун, соба 335.

Денес, среда, 29 Април, јас сум во 47-миот ден од штрајкот со глад и имам изгубено околу 20 килограми, што е околу 25% од мојата почетна телесна тежина. Притисокот, шеќерот во крвта и пулсот сега ми се во критична состојба, а преживеав и две епизоди на губење на свеста, сериозни стомачни пореметувања со загуба на природни електролити во телото и проблеми со црниот дроб. Го одбив советот на лекарот да примам електролити. Исто така, од првиот ден на мојата хоспитализација во „Цанио“ ставив до знаење дека нема да прифатам никакви серуми, дури ниту ако паднам во кома. Лекарите и сестрите немаат никаква одговорност.

На денот кога ќе се разгледува моето барање ќе бидам во 52-от ден од штрајкот со глад. Единствената одлука која ќе ја прифатам е онаа која целосно ќе ги поништи рестриктивните услови на одлуката за притвор.

ШТРАЈК СО ГЛАД ДО КРАЈ

БЕС И СВЕСТ

Спирос Мандилас

Член на анархистичкиот сквот „Надир“

Среда, 29 април 2015

Атина, болница „Цанио“

извор: interarma

Вести за репресијата во Грција и Велика Британија

all-my-heroes-kill-cops-4Со новиот полициско-новинарски извештај се настојува да се погодат другарите кои повремено се во контакт со затворените членови на Заговор на Огнените ќелии. Во овој случат се обидуваат да ги локализираат другарите од Велика Британија кои, според извештајот на цајканите, таму објавуваат востаничко анархистичко списание. Сакаат да истражат зошто другарите од странство доаѓале во Грција одредени денови. Покрај тоа, ја земале во предвид и важноста на присуството на ќелии на FAI во земјата и известуваат дека една група грчки цајкани ќе дојде таму со цел да ги информира своите колеги. Се работи за лов на вештерки кој сега ги погодува и другарите во странство. Случајот на бегство на ЗОЌ е совршено алиби, по месеците медиумска пропаганда, за чистка и лов на другари кои веќе се на мета на цајканите.

Солидарни

извор: interarma.info

Заговор на Oгнените ќелии го прекина штрајкот со глад

Вчера, 04.04.2015, неколку дена по одобрувањето за отпуст од притвор на мајката на Герасимос и Христос Цакалос, членовите на Заговор на огнените ќелии објавија дека го прекинуваат штрајкот со глад после 32 дена, и покрај тоа што Еви, девојката на Герасимос, се уште е во притвор. Нејзината ситуација не е многу јасна, освен што во своето последно писмо ЗОЌ најавуваат дека „наскоро ќе излезе од затвор, повторно слободна“. Пред да го објават крајот на, според нив, победоносниот штрајк со глад, Еви објави јавно писмо во кое бара од членовите на ЗОЌ да го прекинат штрајкот и од мајката на браќата Цакалос да го прифати своето ослободување.

Осуммина од другарите завршија во болница во текот на 32-дневниот штрајк, некои од нив повеќекратно допирајќи ја границата со смртта: Михалис беше одведен на интензивна нега поради непосредна опасност од откажување на срцето, Олга падна до 40 килограми, Панајотис го започна штрајкот со веќе нарушено здравје поради операција на главата, а сите изгубија меѓу 15 и 20% од телесната тежина.

Во писмото ЗОЌ потсетуваат и дека борбата се уште не е завршена, алудирајќи на штрајкот на „Мрежата на борбени затвореници“ и изјавија поддршка за нивните барања за укинување на одредени закони, како и за Никос Мациотис, член на „Револуционерна борба“.

Писма од некои од членовите на Заговор на Огнените ќелии кои штрајкуваат со глад

CCF_Aпдејт за другарите од ЗОЌ на штрајк со глад + писма (01.04)

Герасимос Цакалос страда од многу силни главоболки речиси постојано и секој ден, како резултат на многудневниот штрајк со глад. Јоргос Полидорос има многу бавен пулс (36-40 отчукувања во минута) во комбинација со низок притисок (80/40), што значи непосреден ризик од срцев удар. Обајцата веќе имаат проблеми со црниот дроб и со жолчката.

Дамианос Болано тежеше 90.1 кг кога започна со штрајкот со глад, а сега достигна 73.5 кг и страда од инфекција на кожата речиси низ целото тело. Михалис Николопулос од 78.5 кг, сега тежи 66.5 и покажува сериозна брадикардија, со срцеви отчукувања во доменот меѓу 40 и 44 во минута, како и низок притисок (80/60).

Олга Економиду на 28-от ден од штрајкот со глад достигна критичко ниво на телесна тежина од 42 кг, со крвен притисок 70/50 и нивото на шеќер во крвта ѝ варира меѓу 70 и 52, што е на граница за хипогликемичен шок.

И покрај тоа, „правдата“ продолжува да си игра со животите на штрајкувачите со глад, одложувајќи ја на бирократски начин одлуката на советот да се ослободат роднините на членовите на Заговор на Огнените ќелии, водејќи ги до границите меѓу животот и смртта.


 

 

ПИСМО ОД ОЛГА ЕКОНОМИДУ ОД БОЛНИЦАТА „СОТИРИА“

Никогаш не се наоѓавме во законите, правилата, навиките на овој свет. Овој свет е премногу „тесен“ за нас. Го сакавме вистинскиот живот и слободата, и за тоа ќе се бориме секогаш. И ако денес сме на нашиот 28-ми ден од штрајкот со глад, под ризик да ги изгубиме животите, од сега па натаму, тоа ќе биде затоа што живот без достоинство, воопшто не е живот. Што ќе беше понедостоинствено од тоа да не се браневме, да не се боревме за тие луѓе кои, без никаква корист, без политички тези или избори, беа крај нас морално во текот на целото наше заточеништво, останувајќи Луѓе. Овој пат ние се бориме за нив, за да избегнеме тие да станат колатерална штета на една војна во која никогаш не соучествувале. Нека стрелите на демократија се насочат одново кон своите вистински непријатели. Уште еднаш демократијата се погрижи да ме оддалечи од моите другари, кои се распрснати низ различни болници и затвори. Но моето срце и мојата душа се со нив во секој миг. Нивната сила е и моја сила во текот на борбата која заедно ја почнавме и заедно ќе ја завршиме.

СЕГА И ЗАСЕКОГАШ.

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ ОД РОДНИНИТЕ НА ГЕРАСИМОС И ХРИСТОС ЦАКАЛОС

ПОДДРШКА И СОЛИДАРНОСТ СО БАРАЊАТА ЗА ПОЛИТИЧКИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ НА ШТРАЈК СО ГЛАД

ДРУГАРСКИ ПОЗДРАВ ОД СЕСРЦЕ ЗА ДРУГАРИТЕ ОД ЦЕЛИОТ СВЕТ, КОИ, УШТЕ ЕДНАШ, ПРЕКУ СВОИТЕ ЗБОРОВИ ЈА ПОНИШТИЈА ДАЛЕЧИНАТА КОЈА СТОИ МЕЃУ НАС

Олга Економиду

Членка на Р.О. Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Сотириа“

29.03.2015


 

ВТОРО ПИСМО ОД ДАМИАНОС БОЛАНО И МИХАЛИС НИКОЛОПУЛОС ОД БОЛНИЦАТА „ЕВАНГЕЛИЗМОС“

Денес е 27-миот ден од штрајкот со глад и нашиот разум веќе почнува да си игра со нас. Ја вртиме главата од погледот кој го нуди нашата соба (сега ќелија) на 10-тиот кат во болницата „Евангелизмос“, со цел да споделиме неколку мисли со нашите другари и пријатели.

Сега сме уморни и промените во расположението ни се чести поради ситуацијата во која се наоѓаме. Нашата телесна тежина опадна сега веќе за 5%, 10%, 15%, како да си играме миженка со смртта. Престанавме да обрнуваме внимание на бројките, секако си рековме „до смрт“ кога се прегрнавме и кога ја донесовме оваа одлука и така и ќе биде! Сето останато се само тривијалности.

Дури и сега кога нашата состојба се смета за критична, ниту за миг не помислуваме нешто од типот: „знаеш што? Ме боли овде и овде и тоа почнува да ме загрижува.“ Нашите мисли постојано се со другарите кои танцуваат со нас, Панајотис, Олга, Харис, Макис, Јоргос П., Теофилос, Јоргос Н., Христос и Ангелики, како и со мајката и партнерката кои свињите од антитерористичката единица и судските власти ги измачуваат, како одмазда против нашите дела и намери. Одговорноста за овој напад под кој сме подведени има полно име и адреса и започнува од припитомените ситни политичари во владата, продолжува до Министерот за правда и стигнува до судските власти, кои намерно го одложуваат сослушувањето на жалбата, со цел да не растргнат најмногу што можат. Со други зборови, нашите непријатели!

Колку е иронично што луѓе кои толку многу го сакаат животот и го живеат со полни сили, прават ваква одлука против себе за да се стопат како свеќи, со ризик да го изгубат!

Колку е прекрасно, после толку години од авантури и потешкотии сепак да умреме еден за друг, запечатувајќи ја нашата одлука со прегратка.

Тешкотиите нема да не натераат да се повлечеме!

Во прегратка со смртта!

Михалис Николопулос

Дамианос Болано

Членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Евангелизмос“

28.03.2015

ПС1. Испраќаме поздрав и поддршка до сите политички затвореници кои штрајкуваат со глад, кои се борат за итно укинување на:

-антитерористичките закони (членови 187 и 187А)

-законот за дејствување со маскирано лице

-затворите од тип Ц

-употребата на ДНК примероци, кои вклучуваат мешавина на генетски материјал од повеќе личности, и најпосле, ослободување на Савас Ксирос, чиј инвалидитет достигна до 93%.

ПС2. Им испраќаме љубов на лекарите Лина Вергопуло, Спирос Сакас, Олга Космополу.


 

 

ПИСМО ОД МИКАЛИС НИКОЛОПУЛОС И ДАМЈАНОС БОЛАНО ОД БОЛНИЦАТА „ЕВАНГЕЛИЗМОС“

Во средата, на 25 март, додека го тераме 24-тиот ден од штрајкот со глад и нашата физичка и здравствена состојба се влошува, набрзина сме префрлени и хоспитализирано во болницата „Евангелизмос“. Оттаму, по првиот преглед на клиниката за патологија и по целосната грижа од страна на болничките лекари, „испорачани“ сме на чуварот од затворот Коридалос. Таму, со главниот на смената (ќе објавиме детали во иднина), започна серија на инциденти во форма на малтретирања со цел да се влијае на нашата психологија и да се понижат нашите личности – се разбира, попусто.

Приказната започнува во моментот кога нашите роднини дојдоа да не посетат на неколку минути и тоа им беше забрането. Треба да спомнеме овде дека беше издадена дозвола и од советот и од затворските органи за прогон дека и роднините и нашите лекари можат редовно да не посетуваат секој ден, како пациенти. Се разбира, ова беше само почетокот. Потоа побаравме шишиња вода од кантината и тој одби да ни даде. Ова, колку и да звучи трагично, е вистинито. Врв на надреализмот. Паранојата беше очигледно и од неговиот одговор: „Вода не може, кафе ако сакате.“ Таква параноја, што и ние останавме неми. И последната капка: додека чекавме за некои прегледи, кога лекарите пристигнаа да не одведат на одделот за радиологија, видовме како шефот на смената носи со себе инвалидска количка, со намера да не заврзе за неа. Му рековме дека можеме да одиме нормално, во лисици, исто како што дојдовме. Веднаш, во капетански стил, рече ќе одиме или врзани со лисици одзади (луѓе што се на штрајк со глад веќе 24 дена!) или врзани за количка. Додека му спомнувавме дека тоа не може така и дека сме 24-ти ден на штрајк со глад и дека е неиздржливо да се движиме со раце врзани одзади, се сврте кон лекарите и им рече: „не сакаат да го прават прегледот“. Му одговоривме на лекарот дека очигледно сакаме да го направиме прегледот, само баравме да бидеме одведена на „човечки начин“, со рацете врзани однапред, кога тој побрза да рече: „вие не сте луѓе, вие сте затвореници“. Тоа ги надмина нашите граници и вербално го нападнавме со навреди и тој си замина, испраќајќи го и лекарот и повторувајќи му „не сакаат да го прават прегледот“.

Овој конкретен указ не е „бесмислена поплака“, туку известување за инцидентите кои се одвиваат овде. Одговорот од сите нас кои сме луѓе во борба нема да биде во форма на правни поплаки, туку на анархистички акции преку „сферата“* на анархистичката борба. Со таа цел, како што споменавме, во прва прилика ќе објавиме детали за идентитетот на овој мачител.

ДО ПОБЕДАТА

Микалис Николопулос

Дамјанос Болано,

членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Евангелизмос“

26.03.2015

*Зборот „сфера“ и зборот “куршум“ се исти на грчки јазик


 

ПИСМО ОД ПАНАЈОТИС АРГИРУ

Денес, 24.03, сум во својот 23-ти ден од штрајкот со глад до смрт, заедно со останатите мои другари од Заговор на огнените ќелии и со анархистката Ангелики Спиропуло, со цел мајката на моите другари Кристос и Герасимос Цакалос и жената на последниот да бидат ослободени, а кои се во притвор веќе три недела под смешни и незасновани обвиненија за учество во нашата организација.

Во вторникот, на 17.03, откако се онесвестив, брзо ме одведоа во болницата во затворот Коридалос, од каде што директно ме испратија во надворешна болница поради слабата положба на моето здравје. Бев трансфериран во болницата „Атикон“ со амбулантна кола, каде што по моето упорно одбивање да примам серум, лекарите потпишаа документи за мој отпуст и бев вратен во затворската болница. По судската наредба за задолжителна хоспитализација, повторно бев одведен во „Атикон“ истоот ден, каде сум хоспитализиран се уште. Мора да потенцирам дека судската наредба, која очигледно беше издадена од органите за прогон на затворот Коридалос, вклучува и мое присилно хранење во случај да ја изгубам свеста или ако одбијам да прифатам третман со серум, со цел лекарите да ја уништат мојата одлука да продолжам со штрајкот со глад до смрт и да ме подведат под тортура со присилно хранење. Лекарите, од своја страна, досега го почитуваа мојот избор и не се обидоа да ја извршат судската наредба.

ЈАСНО ИЗЈАВУВАМ при полна свест и под полна одговорност дека ќе го продолжам штрајкот со глад се до смртта или додека не биде нашето барање услишено. Ги ослободувам лекарите од болницата „Атико“ од било каква одговорност за било што што би ми се случило и за било каков лош исход на мојата ситуација ги држам целосно одговорни моралните поттикнувачи на затворањето на нашите членови од семејството и нивните политички надредени (владата на Сириза, Министерството за правда), кои си ги измиваат рацете како Понтиј Пилат, вртејќи го погледот од штрајкот со глад со смрт кој се одвива во моментов.

Работите се во нивни раце. Или ќе победиме, или левичарската влада ќе го дочека првиот мртов штрајкувач со глад во Европа по најмалку 40 години.

Солидарност со сите кои штрајкуваат со глад од 02.03 и кои бараат: укинување на членовите 187/187А, укинување на законот за маскирани лица на протест, укинување на правниот контекст во врска со земање и користење на ДНК примероци од страна на органите на прогон, укинување на затворите од тип Ц, ослободување на тешко повредениот Савас Ксирос.[1]

Загуба е да се предадеш

Предавството е вистинска смрт

Достоинство до самиот крај

Панајотис Аргиру

член на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF


 

ПИСМО ОД ХАРИС ХАЏИМИКЕЛАКИС ОД БОЛНИЦАТА „ГЕНИМАТАС“

Во вторникот, на 24.03, бев префрлен во општата болница „Гениматас“ во Атина поради моето влошено здравје после 22 дена штрајк со глад. Денес, петок, додека го пишувам ова, сум во својот 25-ти ден од штрајкот и имам изгубено 15.5 килограми од мојата почетна телесна тежина од 84.5 кг. Во слична ситуација се и другите кои штрајкуваат со глад, членовите на Заговор на огнените ќелии, од кои повеќето се хоспитализирани во различни болници во моментов. Нашето барање за итно ослободување од очигледно одмаздничкиот притвор на мајката на другарите Кристос и Герасимос Цакалос и жената на вториот, стана топка во рацете на судиите, кои го префрлуваат датумот за преглед на барањето од недела во недела, мотивирани или од безпреседанска негрижа за нашите животи или од активен обид да се причини неповратна штета на нашето здравје, кое со голема брзина се влошува. Поконкретно, иако обвинителот кој се бави со нашиот случај предаде позитивен предлог во вторникот, на 17.03, ниту еден од советите кои се бават со случајот на роднините на другарите го нема прегледано барањето за замена на притворот со условно ослободување. Во меѓувреме, политичкото водство стои пркосно индиферентно спрема постапките на судиите, какви што не сме виделе во текот на историјата на Грција од владеењето на хунтата па наваму. Очигледно владата на „левата“ Сириза не е заинтересирана за фактот дека за прв пат се криминализираат блиските и семејството и дека роднини на политички затвореници се држат затворени од очигледно одмазднички причини, со смешни и незасновани обвиненија.

Јас, од своја страна, изјавувам дека за секој ефект кој штрајкот со глад може да го има врз моето здравје (што од оваа точка веќе е трагично можно), политичките и судските власти, кои вршат физичко и морално уништување на штрајкувачите со глад, се единствено одговорни.

НИТУ ЧЕКОР НАЗАД

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА РОДНИНИТЕ НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

ПОБЕДА ЗА СИТЕ ПОЛИТИЧКИ ЗАТВОРЕНИЦИ НА ШТРАЈК СО ГЛАД

Харис Хаџимикелакис

Член на Заговор на огнените ќелии FAI/IRF

Петок 27.03.2015

П.С. Ги поздравувам гестовите на солидарност и во Грција и пошироко. Другари, вашите акции ни даваат сила.

Солидарност и соучесништво со Алфредо Коспито и Никола Гаи. Браќа, вашите зборови горат како пламен во моето срце.


 

ПИСМО ОД ЈОРГОС ПОЛИДОРОС И ГЕРАСИМОС ЦАКАЛОС ОД БОЛНИЦАТА „ЦАНИО“

ДО САМИОТ КРАЈ…

Го продолжуваме штрајкот со глад веќе 27-ми ден по ред и сега сме хоспитализирани во болницата „Цанио“. Нашето здравје можеби во моментов е „загрижувачко“, како што велат лекарите, но тоа воопшто не не засега. Сакаме да бидеме јасни уште еднаш. Нема враќање од нашиот избор да умреме ако е тоа потребно за да се стави крај на одмаздничкиот притвор на мајката на Христос и Герасимос Цакалос и партнерката на вториот. Ние сме луѓе кои си го одржуваат својот збор и ќе останеме доследни на тоа како анархисти. Нема да се повлечеме. Можеби на некои им звучи необично тоа што штрајкуваме со глад без да бараме нешто за себеси, но не можевме да допуштиме тој одмазднички лов да помине. Да се казнуваат нашите семејства поради нашиот избор е фашистичка практика. Од оваа позиција, единствено оружје што можеме да го искористиме е штрајкот со глад. Искрено сме им благодарни на другарите кои на сите можни начини помагаат борбата која ја водиме овде да биде слушната преку солидарни акции надвор од затворот. Нема да се повлечеме ниту еден чекор назад. Нема да престанеме. Решени сме попрво да умреме, отколку да ја прифатиме идејата нашите најблиски да бидат во затвор. Одиме до крај, а секој нека си ја преземе својата одговорност.

НИТУ ЛЕВА, НИТУ ДЕСНА ВЛАСТ

СМРТ НА СИТЕ НЕПРИЈАТЕЛИ НА СЛОБОДАТА…СЀ ДО ПОБЕДАТА

Солидарност и сила за сите кои штрајкуваат со глад

Герасимос Цакалос и Јоргос Полидорос

Членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

ПС1. Нашите мисли се со сите другари кои штрајкуваат со глад низ болниците во Грција, а особено со Михалис и Дамијанос, сместени во болницата „Евангелисмос“, позната по својата историја на мачење на урбани герилци во текот на нивното хоспитализирање таму. Останете силни, браќа, се до победата.

ПС2. По доброосмислената интервенција во болницата „Цанио“ од страна на некои другари последните неколку денови, како реакција на однесувањето на болницата спрема анархистот на штрајк со глад Фивос Харисис, однесувањето на медицинскиот персонал спрема нас конечно е како што треба.

 

Забелешка: [1] Ова се барањата на новоформирана „Мрежа на борбени затвореници“ (DAK)

 

извор: interarma