Солидарност со Спирос Мандилас, повторно уапсен и на штрајк со глад

Другарот Спирос Мандилас од анархистичкиот сквот „Надир“ во Солун на 10 март беше одново уапсен во Солун и пратен во затворот Коридалос во Атина, после само два месеци на слобода. На почетокот на јануари беше ослободен по речиси цела година притвор во Коридалос поради случајот „Проект Феникс“, во кој е обвинет за повеќе дела според законот за тероризам, заедно со другарите од Заговор на Огнените ќелии. На 10 март полицијата одново го уапси поради друг случај од 2012 година, поради дела поврзани со внатрешниот конфликт меѓу повеќе сквотови во Солун, вклучително и „Надир“. Во негово отсуство и отсуство на неговиот бранител, а со предавничко присуство на останатите обвинети (освен еден) во овој случај, судот го осуди на 7 години затвор. По неговото повторно затворање, Спирос започна штрајк со глад, барајќи итно ослободување.

Пламен за џелатите кои седат облечени во своите судски токи во храмовите на крвожедната „правда“ и со еден бирократски печат ги запечатуваат судбините на безброј луѓе, праќајќи ги, во име на „демократската правда“, во последниот круг на пеколот…

Пламен за џелатите во затворите ширум светот, кои држат во кафез човечки души, понижувајќи ги со самици, ќотек, цензура, забрани, монотонија, никогаш заситени од казната…

Пламен за свињите во сини униформи, чуварите на канибалистичкиот поредок, кои нè гонат како диви животни за да нè предадат во рацете на џелатите…

Пламен за демократскиот режим, неговите паразити-претставници и дебелите ненаситни бизнисмени, кои сакаат да владејат со секој аспект од секој поединечен живот и да профитираат од грбот на владејаните…

Оние кои своеволно го предаваат под владение на други сопствениот живот се столбот на угнетувачкиот поредок.

СМРТ ЗА ДЕМОКРАТИЈАТА И СИТЕ ДРУГИ ЗАТВОРИ

СОЛИДАРНОСТ СО СПИРОС МАНДИЛАС И НЕГОВО ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ

Подолу следува писмо од Спирос по повод овие случувања.

ЗнЕ

Текстот на Спирос Мандилас

wolfche

Во вторникот, 10.03.2015, бев уапсен и затворен во затворот Коридалос.

Моето ново апсење е поради „цивилната војна помеѓу анархистите“ во Солун, односно внатрешните конфликти во движењето, кои се одвиваа во тој град во 2012 година. Некое време пред почетокот на судењето, јасно ја обзнанив мојата намера за одложување поради тоа што, прво, веќе имам едно судење во тек за проектот „Феникс“ во затворот Коридалос, и второ, мојот адвокат Фрагискос Рагузис имаше во меѓувреме други важни процеси во тек и не можеше да присуствува на моето судење. Затоа побаравме одложување од управата на судот. Она што следуваше беше, од една страна, тоа што управата си продолжи регуларно со процесот, а од друга страна, обвинетите го валидираа судењето со нивното присуство. Тоа значи дека судењето беше регуларно спроведено, со тоа што џандари во цивилка и судии постојано ме споменуваа, без можност за контрааргумент. Тогаш го објавив отвореното писмо во кое ги разјаснив работите и илустрирав дека секој оној од обвинетите во истиот случај кој ќе го признае судењето преку своето присуство, ме предава во рацете на антитерористичката агенција и судиите.

И покрај тоа, само еден од останатите обвинети го напушти процесот и судењето заврши (по 3-4 дена) со казна за мене од 7 години затвор и 5.000 евра за надомест.

Секој рационално би се прашувал зошто другите обвинети не побараа одложување на ова судење. Одговорот кој го добив од обвинетите за случајот „Солунски сквотови“[1] беше дека судењето треба што побрзо да заврши за да може „борецот“ С. Стратулис да добие дозвола за излегувања од затворот, бидејќи затворот го лишува од повремени излези поради тоа што против него се води процес. Се разбира, ова оправдување нема никаква правна основа, бидејќи затворениците не се лишуваат од излези од затворот поради обвиненија за прекршоци.

И учесниците во анархистичкиот сквот „Надир“ се изјаснија дека сакаат да продолжат со судењето…

Во светло на критиката на сите овие нешта, лесно може да се види деградацијата на мнозинството од „милјето“ во Солун. Од една страна, „солунските сквотови“ инсистираа судењето да продолжи, сметајќи го „нивниот човек“, обвинет за ситни прекршоци, приоритетен во однос на мене, кој се соочувам со најсериозните обвинувања и кој бев главна цел на судењето (како што сум и главна цел на антитерористичката единица).

Од друга страна, гледаме како некои од оние кои учествуваа во сквотот „Надир“ станале аполитични субјекти, минувајќи го времето во удобно бездомништво, целосно игнорирајќи го нивниот поранешен другар.

Се разбира, одговорни се и оние „блиски до движењето“ адвокати во ова судење, од кои би очекувале да не примаат наредби од нивните клиенти, туку да имаат свест да одбијат да учествуваат во судењето без присуство на обвинетиот.

Прашањето кое сега се покренува е дали сите овие луѓе имаат морални вредности. Се покренува и прашањето дали движењето поседува анархистичка етика и свест. И се разбира, како е можно луѓе кои се или биле дел од антиавторитарното/анархистичко милје да ја искажуваат својата одмазда во судска сала. Сакам да бидам јасен. Немам намера да ги платам тие 5.000 евра за надомест. Нема да дозволам ниту некој од моите пријатели и другари да плати за мене. Парите ќе бидат подмирени од 39-те обвинети кои го валидираа ова судење.

Од денес, сабота, 14.03.2015, започнувам штрајк со глад со барање за мое итно ослободување по секоја цена.

П.С. Бидејќи ова е стрикно лично прашање, не сакам мојот штрајк со глад да се поврзува со останатите штрајкови со глад кои се одвиваат во Грција во моментов.

ГНЕВ И СВЕСТ

Спирос Мандилас, сабота, 14.03.2015

[1] Мисли на насилните судири помеѓу анархистички сквотови (од различни тензии), кои се одвиваа во 2012 во Солун, во текот на кои 41 лица беа гонети за престапи и за кривични дела (заб. InterArma)

извор за писмото: InterArma

Изјава на Заговор на Огнените ќелии – Ќелија на затворените членови (Грција)

images4

Пред два месеци нашиот план за бегство од затворот Коридалос беше откриен. За тоа преземавме целосна одговорност и објавивме јавна самокритика. После тоа, започна досега невиден лов на конструкции на вина. Мета се нашите роднини и нивните пријатели. Пред два дена видовме како е уапсен пријателот на братот на Јоргос Полидорос и личниот пријател на Христос и Герасимос Цакалос. И врз основа на тоа, почнаа да зборуваат за „регионални членови“, „курири“ и „револуционерен фонд“. За што? За торба полна алишта? За некои пари од донации и солидарни настани? Или за фамозните „ласери за пукање“? Обвинетиот човек не ни знаеше дека има ласери во торбата. Згора на тоа, најважно е што тие ласери се играчки кои се продаваат во Монастираки за 2 евра и со кои сакавме да создадеме конфузија при нападот. Зошто антитерористичката агенција не го каже тоа, туку напротив, ги претставува како оружја?

Денеска гледавме како ја апсат мајката на Христос и Герасимос Цакалос заедно со сопругата на Герасимос, бидејќи Ангелики Спиропулу беше пронајдена во нивната куќа. Ангелики е ретка другарка и ние сме поврзани со неа со апсолутен политички афинитет. Двајцата другари ѝ кажале дека ако некогаш се најде во тешка ситуација, може да оди во нивниот дом. Бидејќи ние ниту ги напуштаме нашите идеи, ниту нашите луѓе. Ангелики долго беше барана и отиде во нивната куќа замолувајќи да биде привремено сместена од нивната мајка. Што требаше да направи нивната мајка? Да ѝ ја затвори вратата? Таа не е таква личност и знае колку е значајна човечноста за бегалец. Повремено во куќата, заради семејните односи, престојува и сопругата на Герасимос Цакалос. Затоа и таа била таму.

Целата одговорност е исклучиво наша. Роднините и нивните пријатели не сносат никаква одговорност, немаат никаква врска со случајот и со она за што се обвинети. Што се однесува до Ангелики, ќе бидеме тука за неа и таа знае дека ја има нашата поддршка. Ќе биде меѓу нас, со крената глава, на тешкиот пат кој го избравме.

Но нема да седиме тука и да гледаме како ги канибализираат нашите роднини и нивните пријатели. Антитерористичката агенција ја премина границата. Ние сме противниците, не нашите роднини. Затоа ова е тоа. Од денес, 02.03, започнуваме штрајк со глад до смрт за да ги заштитиме нашите роднини и нивните пријатели, за да не завршат во затвор. Одговорноста е само наша и ние сме тие кои ја преземаат. ДОКРАЈ! Ако ги стават во затвор, преферираме да ја избереме смртта. Тоа значи одговорност и секој прави свој избор…

НЕОДЛОЖНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА НАШИТЕ РОДНИНИ И НИВНИТЕ ПРИЈАТЕЛИ КОИ НЕМААТ НИКАКВА ВРСКА СО СЛУЧАЈОТ

 

Заговор на Огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру
Теофилос Мавропулос
Дамјано Болано
Микалис Николопулос
Јоргос Николопулос
Олга Економиду
Јоргос Полидорос
Герасимос Цакалос
Христос Цакалос
Харис Хаџимикелакис

interarma.info

Текст од Заговор на Огнените ќелии (Ќелија на затворените членови) за предлогот на Никос Мациотис во врска со Пленумот за солидарност (Грција)

images4

Текст од другарите во врска со создавањето на пленум за акции и солидарност со политичките затвореници

СОЛИДАРНОСТА ЗНАЧИ НАПАД

1) Затворите од тип Ц – воена провокација

Затворите од тип Ц се стремат да станат споменик на победата на Државата во војната со урбаната герила. Ставени сме пред предизвик да не дозволиме илјадниците тони бетон, решетки и катанци да ни ја убијат човечката волја за слобода, предизвик на кој ќе одговорат акциите на непријателите на режимот и пријателите на слободата.

Веќе со години, политички ТВ фаци на системот и платени перодршци на полицијата се ангажирани во битка против урбаната герила, целејќи да ја деполитизираат. „Мрежа на криминалци и терористи“, „соработка меѓу терористите и организираниот криминал“, „револуционерен картел“ се некои од лицата на лагата. Пропагандата се обидува да го прикрие со кал очигледниот константен револт. Константен револт на оние кои одбиваат да живеат како робови и кои со оружје ги напаѓаат лидерите, молкот, конзервативизмот и резигнацијата на мнозинството во општеството.

Со желба да ја оневозможи можната перспектива за насилно востание и да го осакати нејзиното ширење, Власта користи лаги и клевети со цел да ги претстави вооружените урбани герилци како ментално нестабилни криминалци. Сево ова, во исто време кога крвожедната демократија доведува илјадници луѓе да извршат самоубиство и го труе секој момент од нашите животи преку тероризмот на сиромаштијата, репресијата, полициската држава, осаменоста, експлоатацијата, додека ги замајува наивните со лажната слобода на консумерството, спектаклот, масовната забава, дигиталната реалност и цивилизацијата на медиокритетите. Врвот на политичката пропаганда против урбаната герила беше достигнат на почетокот на 2014-та, по бегството на Кристодулос Ксирос, кој наместо своеволно да се врати во затвор по отпустот, го избра патот на илегалата и на соучесништвото со новото урбано герилско војување. Наслови и репортажи со упадливи наслови, како „Новогодишна ноќ на теророт со ЗОЌ“, „Затворите се база на терористи“ беа воведници во лагата. Она што најмногу ја тиштеше Власта, покрај бегството на другарот Кристодулос Ксирос, беше тоа што и покрај нашите апсења, никогаш не се престоривме во успани трофеи во рацете на нашите затворски чувари. За непокајничките урбани герилци, затворот не е палата на стравот, туку заточеничко место кое ја продлабочува и уште повеќе разбеснува  волјата за бунт и слобода.

Повеќе

Анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис се на слобода – Грција

black-wolf-pack

Во понеделникот попладне, 12.01.2014, анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис беа ослободени откако конечно изминаа 18-те месеци од нивниот притвор [според грчките закони, притворот пред да биде изречена пресуда може да трае најмногу 18 месеци; но властите тоа често го злоупотребуваат]. Потсетуваме дека другарите беа уапсени на 12.07.2013 и се обвинети за членување во анархистичка герилска група Заговор на Огнените ќелии, како и за испраќање на пакет-бомба до поранешниот командир на антитерористичката единица, Димитрис Ксорианопулос, кој беше изведен во јули 2013 од страна на Командо „Маурисио Моралес“ – FAI/IRF, како дел од проектот „Феникс“ (чин 4); напад за кој Андреас ја презеде одговорноста. Со голема радост го поздравуваме враќањето на нашите другари на улиците на непрекинатото востание.

Сила на другарите од Заговор на Огнените ќелии

Слобода за анархистичките воени затвореници

Бес и свесност

извор: interarma.info

„Вредеше да се обидеме…“ – Заговор на огнените ќелии

images4

Нема да кажеме ниту еден збор кој би претставувал полезна информација за непријателот. Бегството од затвор е единствената цел на заробената урбана анархистичка герила. Зборот „бегство“ ја содржи смислата на слободата, која ги крева во воздух затворските ѕидини, во кои се заточени нашите животи. Ние, заробените анархисти од Заговор на огнените ќелии, никогаш не го заборавивме тој збор, иако повеќето нѐ заборавија нас. Судиите нè осудија на долги години живот како човечки сенки во заклучени згради, но не успеаја да ги заклучат нашите непокорни копнежи.

Секоја ноќ, лутајќи низ нашите мисли, бегаме во свет без затвори, вооружени стражари и затворени души. И, и покрај тоа што секое утро ѕвекотот на стражарските клучеви нè враќа во бетонската реалност на затворот, знаеме дека ќе дојде нашиот ден кога ќе ја сонуваме нашата анархија со отворени очи. Звукот на затворањето на катанецот ја засилува нашата омраза за затворот. Секој неуспех, секое апсење, секоја грешка нè прави уште потврдоглави. Колку пати и да паѓаме, повторно ќе се исправиме.

Не постои победа или пораз, постои само борба. Знаеме дека борбата на анархистичката урбана герила и на Заговор на огнените ќелии е борба против чудовиште. Во таа борба многу оружје, експлозиви, места за криење, возила, пари можат да бидат изгубени, но сите тие е лесно пак да се најдат. Она што не може да биде изгубено се другарите и другарките кои направија да се надеваме дека нашиот ден ќе дојде и дека ќе му речеме „збогум“ на затворот засекогаш.

Во овие мигови, кога непријателот се сити на сопствениот триумф, им праќаме најтопли соучеснички насмевки на тие прекрасни безимени луѓе, сега барани од полициските механизми на законот и редот. За овие прекрасни безимени луѓе, вреди повторно да го изречеме вечното ветување: „Нашиот ден ќе дојде.“

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА ГОНЕТИТЕ ЗА СЛУЧАЈОТ ЗА ОБИДОТ ЗА БЕГСТВО ОД ЗАТВОР НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

Хидрата на огнените ќелии нема да запре.

Заговор на огнените ќелии ќе се врати, посилен од било кога.

Заговор на огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру

Јоргос Полидорос

Олга Економиду

Герасимос Цакалос

Христос Цакалос

Харис Хаџимикелакис

Теофилос Мавропулос

Јоргос Николопулос

Микалис Николопулос

Дамиано Болано

НИШТО НЕ Е ГОТОВО

СÈ ПРОДОЛЖУВА…

извор: interarma.info

Репресијата врз анархистите во Грција се засилува: започнаа трансферите во новите специјални затвори

03Домокос, првиот од специјалните затвори, таканаречени „затвори од тип Ц“, деновиве започна да ги отвара челичните порти за првите „неподобни“ затвореници. Никос Мациотис, член на анархокомунистичката милитантна организација „Револуционерна борба“ прв беше префлен во затворот Домокос пред шест дена. Вчера уште двајца осуденици поради членство во револуционерни организации беа префлени: Костас Гурнас од „Револуционерна борба“ и Димитрис Куфонтинас од комунистичката револуционерна група „17 ноември“. Истото утро, ненадејно и без никаква најава, што е вообичаен метод, во тип Ц затворот во Домокос беа одвлечкани и Јанис Наксакис и Григорис Сарафундис, обајцата осудени за вооружен грабеж во Пиргетос-Лариса, како и за наводно учество во „Заговор на огнените ќелии“ (кое и тие и членовите на ЗоЌ го негираат). Сарафундис беше префрлен во Домокос и покрај тоа што во моментот сѐ уште трае процесот за вооружениот грабеж во Суровичево-Лерин, во кој тој е еден од обвинетите. Тоа значи дека од трансфер во затворите со специјална безбедност не се „помилувани“ ниту оние против кои сѐ уште се води судски процес, и кои се држани во затворот Коридалос за да можат да присуствуваат на судењата кои се одржуваат во импровизирана судница во затворот.

Затворите од тип Ц се најновата измислица на грчката влада, специјално дизајнирана да ги демне, заплаши, комплетно изолира и полека убие „екстремно опасните затвореници“, а во прв ред осудениците за „тероризам против државата“. Со други зборови, тие се средство за уништување на анархистичките револуционерни организации и нивните членови. Во затворите од тип Ц, затворениците ќе бидат лишени од низа „привилегии“ кои ги уживаат обичните затвореници, а кои во услови на мрачно заточеништво ги крепат и ги одржуваат силни во волјата заробениците, како на пример месечни посети, телефонски разговори, прошетки во дворот, излези од затворот итн, а затворениците ќе бидат комплетно изолирани и од другите затвореници и од надворешниот свет. Идејата е да се закопаат под мрачните ѕидини во затворот и да се убијат во дух, тело и сеќавање сите оние другари кои повеле битка против општеството на власт. Грчката влада успеа да го истурка овој досега најрепресивен антианархистички метод, и покрај тоа што летото 2014 низ повеќе затвори ширум Грција се одржа најмасовниот затворенички штрајк со глад против оваа мерка.

Со оглед на тежината на нивните дела, и другарите од „Заговор на огнените ќелии“ во секој миг очекуваат да бидат одвлечкани во Домокос и разделени од своите соборци во затворот и од своите најмили од другата страна на ѕидот. На 29 декември заврши третиот судски процес кој се водеше против нив, а беа објавени и нивните пресуди. Секој поединечно од нив беше казнет со:

Христос Цакалос: 24 години, 2 месеца затвор;

Герасимос Цакалос: 21 година, 2 месеца затвор;

Михалис Николопулос: 20 години затвор;

Јоргос Николопулос: 24 години, 2 месеца;

Дамјано Болано: 24 години, 2 месеца;

Панајотис Аргиру: 19 години, 9 месеца;

Јоргос Полидорос: 25 години;

Олга Економиду: 25 години;

Теофилос Мавропулос: 25 години затвор.

Во истиот процес беа осудени и следниве затвореници кои негираат учество во ЗоЌ: Костас Сакас – 16 години (моментално во бегство); Александрос Митрусиас – 14 години; Јоргос Карајанидис – 14 години; Јанис Михаилидис – 5 години; Димитрис Политис – 6 месеци затвор.

*

Aпдејт (04.01.2015):  Вчера антитерористичката единица среде ноќ ги извадила Христос Цакалос, Герасимос Цакалос, Андреас Чавдаридис и Спирос Мандилас од нивните ќелии во машкиот затвор во Коридалос и префрлени се во изолација во простории во женскиот дел од истиот затвор.

*

И на другарите од „Заговор на огнените ќелии“, и на сите останати борци кои ги чека бесконечен престој во најмрачниот меѓу затворите, им праќаме прегратки на солидарност и соучесништво. Нека мрачните затворски ѕидини ја потхранат вашата омраза против поредокот на субмисивните. Ќе победат само ако го убијат вашиот дух; затоа, знајте дека и без да можат да стигнат до вас нашите соучеснички крикови, пламените јазици на гневот на другарите од сите ќошиња на светот ќе успејат да ги пробијат дебелите ѕидини на логорот на смртта и да ги стоплат вашите слободни срца.

СИТЕ ЗАТВОРИ ВО ПЛАМЕН

БОРБА ДО УНИШТУВАЊЕ НА СЕТО ПОСТОЕЧКО

СТРАСТА ЗА СЛОБОДА Е ПОСИЛНА ОД СИТЕ ЗАТВОРИ

ЗнЕ

 

Крај на штрајкот со глад: победа за Никос Романос

 

bigstock-anger-605912-1Вчера анархистичкиот затвореник Никос Романос го прекина штрајкот со глад после 31 ден гладување, откако во грчкиот парламент, по повод случајот со Никос, беше донесен посебен амандман кој ќе им дозволува на затворениците да го напуштаат затворот за да следат настава на факултет ако носат електронска нараквица со систем за следење. Овој амандман парламентот го донесе после цел месец на бунтови, нереди и разни чинови на солидарност со Романос и неговите другари Андреас, Димитрис и Јанис, кои исто така се приклучија на штрајкот.

Затворениците ќе можат да го напуштаат затворот со ГПС нараквицата само откако успешно ќе го завршат првиот семестар преку студирање од далечина, веројатно преку видео прием. Сепак, како што јавуваат мејнстрим медиумите, од оваа одлука се изземени затворениците осудени за предавство, за сексуални злочини, за убиство, за промет со дроги, но и за учество во терористичка организација, што значи дека многу од нашите другари анархисти по грчките затвори, вклучувајќи ги членовите на Заговор на огнените ќелии, нема да имаат пристап до оваа „привилегија“.

Следува кратко писмо кое вчера го испрати Никос од болницата:

„После 31 ден тешка и жилава борба, ставам крај на мојот штрајк со глад, откако извојував значајна победа. Амандманот изгласан во парламентот по повод мојата борба значајно се разликува од првичните изјави на министерот за правда и конечно ги прифаќа моите барања, макар и да треба да носам ’електронска нараквица‘.

Она што е сигурно е дека оваа победа е резултат на политичкиот притисок од страна на оние кои се дел од борбата. Борбените анархисти се несомнено големите морални, политички и практични победници. Полиморфната револуционерна борба, заедно со нас, како политички затвореници, од оваа битка излегува посилна од било кога.

Кревам тупаница и им праќам најтопли прегратки и безгранична љубов на сите другари и другарки кои стоеја рамо до рамо со мене.

СО СИТЕ СРЕДСТВА!

СОЛИДАРНОСТ СО ПОЛИТИЧКИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ

ДА ЖИВЕЕ АНАРХИЈАТА

П.С. Подетален текст ќе следува во наредните денови.

П.П.С. Сакам да им заблагодарам и на докторите од болницата, кои одбија да потпаднат на притисоците и налозите во однос на моето присилно хранење и кои ме поддржаа колку што можеа.“

Никос Романос

 

Нереди низ Грција на 6-годишнината од убиството на А. Григоропулос – 06.12.2014

atina2014Демонстрации придружени со насилство и нереди вчера, 06.12.2014, се одвиваа низ повеќе градови во Грција на денот кој ја одбележува 6-годишнината од денот кога џандарска свиња го уби 15 годишниот невооружен Алексис Григоропулос во квартот Егзархија, Атина. Убиството на Григоропулос секоја година се одбележува со присуство на улиците на 6 декември.

Оваа година нередите беа особено интензивни, бидејќи освен сеќавањето на Алексис, повод за демонстрациите беше и солидарноста со анархистичките затвореници кои штрајкуваат со глад Никос, Јанис, Андреас и Димитрис. Освен во Атина, демонстрации се одржаа и во Солун, Патра и други градови.

Мејнстрим медиумите известуваат за 296 приведени лица, додека против 43 од нив се покренати тужби за поттикнување на нереди. Истите тие извори велат дека полицијата пријавила присуство од 5.000 демонстранти и 6.000 мобилизирани припадници на полицијата, додека бројките што ги спомнуваат учесниците во нередите надминуваат 10.000.

Никос Романос, кој е познат како другарот кој бил заедно со Алексис ноќта кога бил убиен, е веќе 28-ми ден по ред во штрајк со глад поради тоа што затворската управа не му дозволува отсуства од затворот за да посетува универзитетска настава. Неговите другари, кои заедно со него учествуваа во двојната експропријација во Велвендо, Кожани, и самите започнаа штрајк со глад во солидарност со Никос. Јанис Михаилидис штрајкува веќе 21 ден, додека Андреас-Димитрис Бурзукос и Димитрис Политис се седми ден во штрајк со глад. Борбата на Никос поттикна силни бранувања во субверзивните кругови во Атина, каде социјалните судири беа затишени во последниот период.

СОЛИДАРНОСТ, СИЛА И ХРАБРОСТ ЗА ДРУГАРИТЕ КОИ ШТРАЈКУВААТ СО ГЛАД

НЕКА СЕ ШИРИ АНАРХИЈА ПО УЛИЦИТЕ НА ЗАДУШЛИВИТЕ УРБАНО-ФАШИСТИЧКИ ЦЕНТРИ НИЗ ЦЕЛИОТ СВЕТ

СМРТ ЗА СИТЕ ЗАТВОРИ, ВКЛУЧУВАЈЌИ ГО И „СЛОБОДНОТО“ ДЕМОКРАТСКО ОПШТЕСТВО 

ЗнЕ

 

„24 дена танц со смртта“ – писмо од Никос Романос од болница

reaper

Ќе се обидам на неколку ливчиња да ги обликувам последните остатоци од моите мисли во врска со неодамнешните случувања и повторното одбивање на барањето за излегување од затвор заради образовни причини.

Во првите денови од штрајкот со глад, за време на мојот говор на солидарниот собир одржан на Политехничкиот факултет, реков дека одговорот на Николопулос, кој веќе подолго време тврди дека нема мандат по тоа прашање, е само почеток на државната стратегија за да ме уништат. Таа политичка процена во целост се потврди: најпрвин со налогот на директорката на затворот Коридалос, Евангелија Марсиони, за присилно хранење, кое се состои од вистинско насилство и кое, меѓу другите, ги усмрти Холгер Мејнс во Германија, а и разни членови на GRAPO во Шпанија. Докторите во болницата сепак беа толку достоинствени да го фрлат во ѓубре налогот на затворската управа и одбија да го извршат тоа злосторство на државата. По жалбата на правосудниот совет надвор од затворот (правен чекор кој го бираат бројни затвореници кога затворската управа ќе им го одбие барањето) повторно стигна негативен одговор, бидејќи беа условени од одлуката на Николопулос, истата онаа одлука на која беше вложена жалба.

За оние кои барем малку ја разбираат политиката, интервенцијата на министерот за правда, ден пред рочиштето, беше очигледна наредба за одбивање на моето барање, а ќе објаснам и зошто.

Во изјавата која ја објави Министерството за правда посредно се наведува фактот дека Атанасију, министерот за правда, нема мандат да одлучува во врска со тоа, а подолу во истиот документ стои: „Отпустите од образовни причини ги дозволува исклучиво надлежната затворска управа, на чело со надлежниот службеник на јавното обвинителство, додека за обвинетите е потребна дозвола од правосудниот орган кој го наложил притворот.“

Што значи дека министерот ја поништува, на едноставен и јасен начин, валидноста на мојата жалба. Сето тоа е пропратено со предлог, незаснован, предавањата да се одржуваат по пат на видеоконференција, наместо отпусти во образовни цели, што нема смисла со оглед дека постојат лаборатории кои изискуваат задолжително физичко присуство. Освен тоа, на тој начин се отвора патот за затворските управи во целост да ја укинат поволноста за образование, добро познавајќи го нивниот страв од преземање одговорност, за да може решението со видеоконференции да се применува на сите затвореници.

Накратко, според таа логика, дури и разговорите со нашите семејства би се изведувале преку екран, од безбедносни причини, исто како и нашите судења. Технологијата во служба на „рехабилитација“ и правда. Човечки напредок или фашизација… историјата ќе пресуди.

Овде вреди да се посочи и на документот на специјалниот судија Ефтихис Николопулос, кој од почетокот на мојот штрајк со глад ги спроведува јасните политички наредби на неговите шефови од Министерството за правда, заради што сите го сметаат за одговорен. Како компензација за неговите „услуги“ ќе добие унапредување во Врховниот суд, како што тоа се случи со неговиот претходник, Димитрис Мокас, кој водеше десетици репресивни антианархистички кампањи. Сега се тови со богатата плата на правосудната елита од Врховниот суд. Случајност? Не верувам.

Од моја страна, пак, не постои никаква шанса за повлекување и одговарам со БОРБА СЀ ДО ПОБЕДА ИЛИ СЀ ДО СМРТ.

Во секој случај, ако државата ме усмрти со своето однесување, господинот Атанасију и неговите пријатели ќе бидат запомнети во историјата како банда убијци, кои поттикнувале мачење и убиство на еден политички затвореник. Да се надеваме дека ќе постојат слободни души кои ќе ја исправат правдата на нивната правда, на свој начин.

На крај, сакам да го изразам моето соучесништво и пријателство со сите оние кои застанаа на моја страна, со сите расположливи средства.

И неколку зборови до моите браќа, Јанис, кој исто така се наоѓа во болница, Андреас и Димитрис и многу други.

Борбата подразбира и загуби, бидејќи на патиштата кон достоинствен живот мораме да чекориме рамо до рамо со смртта, ризикувајќи сѐ за да добиеме сѐ. Борбата продолжува, со убоди на нож, непрестајно.

Сѐ за сѐ!

Додека живееме и дишеме, да живее анархијата!

На 6 декември ќе се сретнеме на улиците на бесот.

Моите мисли минуваат низ познати улици.

Затоа што вреди да го живееш сонот, иако гориш во оган.

И како што велиме ние, сила

Никос Романос

П.С.: Јасно е дека не можам да ги контролирам општествените автоматизми кои се појавуваат. Но, сите од Сириза и останатите трговци со надеж кои се појавија, ги избркав БЕЗ РАЗГОВОР, и нагласувам дека службено потпишав дека одбивам да примам каква било инфузија.

извор: radioazione.org

Отворено писмо од болницата во Пиреја (Атина) од другарот Јанис Михаилидис, на штрајк со глад од 17 ноември

Ги пишувам овие редови за да искажам колку бев допрен од широките и разнолики акции за солидарност од страна на другарите надвор од затворските ѕидини.

Не само затоа што степенот, имагинативноста, организацијата, координацијата, решителноста и агресијата на досегашните акции ги надминаа сите мои очекувања, со тоа што значителни државни и капиталистички згради, како и радио и телевизиски станици беа окупирани, собири и демонстрации беа организирани во речиси сите поголеми градови на територијата и напади на репресивните сили, како и секакви типови бунтовни напади се одвиваа насекаде. Туку и поради тоа што сево ова ја раскина самотијата во мојата ќелија и ми донесе насмевка, бидејќи во вторникот вечерта не бев затвореник, бев меѓу вас и ја чувствував топлината на запалените барикади.

Затоа што, каков и да биде исходот, самото постоење на еден ваков борбен фронт е победа сама за себе, како за моменталната перспектива на нашата борба, така и за наследството кое ќе го остави зад себе.

Многу добро знам дека илјадниците другари вклучени во оваа битка која Никос ја започна, со многу загриженост, но и со голема решителност, имаат многу различни сфаќања и пракса и едни од други, и во однос на нас. Сепак, успехот е во диверзитетот. Токму тоа е значењето на анархистичката солидарност; поврзува без да изедначува, соединува без да обезличува. Секогаш кога се работи за солидарност преку акции, тоа е рецептот.

Сега кога медиумите за масовно перење мозок тврдат дека додека трае штрајкот со глад, националната безбедност е под закана, сфаќам дека ниту една борба не е залудна, а празнините кои ги длаби очајот после долга неактивност во задушувачките услови на затворот, сега одново се избоени во значајни бои; секое време е добро време за бунт.

Нашите соништа ќе станат нивен кошмар.

Борбената анархија е будна и `рже.

Ништо не е готово, сè започнува сега.

СОЛИДАРНОСТ СО УАПСЕНИТЕ ОД НЕРЕДИТЕ ВО ВТОРНИКОТ

До Никос:

Брате, биди силен, им го расипа славјето токму како што треба. Ти нема да се повлечеш, затоа тие ќе мораат. Стојам крај тебе до конечната победа.

До [министерот за правда] Атанасију:

Многу сум гладен. Ако го убиеш Никос, единствено нешто што ќе ја задоволи мојата глад ќе биде твојот грклан.

Јанис Михаилидис

извор: 325.nostate.net