Преземање одговорност за нападот врз канцелариите на Заводот за вработување – Хрватска

teleПреземаме одговорност за нападите и кршењето на таблите и прозорците на канцелариите на Заводот за вработување во Вараждин, Риека и Пула кои се случија ноќта помеѓу 25 и 26 декември 2013.

Во ова време кога нѐ злоставуваат со вештачки поделби врз основа на национални, религиски и сексуални критериуми, чувствуваме потреба да делуваме со цел да создадеме противтежа на таквите практики кои намерно се нагласуваат преку медиумите, а кои несомнено ги предизвикуваат државата, политичките партии и црквата.

Кои сме ние? Ние сме плод на ова опшстество. Ние сме некои од 400.000 небработени, осомничени за овој чин.

извор

Проектот “GREEN NEMESIS” – Преземање одговорност за саботажата против производите на Кока Кола и Нестле – Грција

1. Тишината не вреди злато

Ја разбиваме тишината. Нашите животи изгледаат како замрзнати производи подготвени за продажба. Живееме во бетонските метрополи на нашата цивилизација, покорно ги извршуваме наредбите на директорите, газдите, претпоставените, работиме како програмирани роботи, го дишеме загадениот воздух на вашите фабрики, талкаме и умираме на брзите автопатишта на вашата стока за широка потрошувачка, веруваме во лажни аватари на богатството, го посакуваме она што рекламите ни наредуваат да го посакуваме, се заљубуваме преку екраните, комуницираме преку тастарутите, се затвораме меѓу ѕидовите и излозите на продавниците, сериски броевите и баркодовите. Доста беше… Се ослободуваме од вашите окови. Свесни сме за фактот дека денес сите зборуваат за проклетството на финансиската криза. Проповедниците на политиката се обидуваат да ги оправдаат бројките, да ја подобрат статистиката, да измислат социјални формули за третман и ветувања за спас.

Меѓутоа, никој не споменува дека економијата, доминацијата на богатството во општествените односи, е достигнување на цивилизацијата на кое нѐ учевте и со кое нѐ храневте сиве овие години.

Во меѓувреме, како никој да не е загрижен за убиството на природата, за измачувањето и убивањето животни и сеопштото уништување на човечкото битие предизвикано од тоталитаризмот на науката и технологијата, на нејзините лабораториски експерименти, нуклеарната енергија, радиоактивните „незгоди“, генетски модифицираните производи, канибализмот на масовната месна индустрија, загадувањето на океаните, хемиското оружје, генетската манипулација, дефорестацијата…

Овојпат повеќе нема да коментираме за тоа. Ние само го создаваме предизвикот. Наскоро повторно јавно ќе проговориме со цел да се отвори дијалог за делување.

Овојпат, ја употребивме алатката на непријателот против него. На цивилизацијата ѝ го дадовме отровот кој го произведува.

2. Саботажа за контаминирање на стоката за масовна потрошувачка. Војна против мултинационалните убијци Кока Кола и Нестле

Една од нашите цели е да ја разнишаме слепата доверба на потрошувачите во производите кои ни ги нудат мултинационалните компании. Им нанесуваме финансиска штета на овие компании, со оглед дека голема количина нивни производи ќе бидат повлечени од пазарот.

Нашата желба за делување е следена од нуждата за стратешко планирање.

Прво размислувавме за директна акција против фабриките во Грција каде што се пакуваат, складираат и дистрибуираат производи на овие мултинационални компании. Меѓутоа, поставување запалива или експлозивна направа немаше да постигне толку силен удар како што би сакале.

Во недоумица заради тоа, одлучивме да се обидеме со метод кој никогаш претходно не бил применет во Грција. Нашето делување има многу облици и ги применуваме сите достапни мерки и техники на саботажа во нашата борба за целосно ослободување. Затоа одлучивме да изведеме иновативна операција на саботажа која практично ќе ги принуди сите потрошувачи да ги бојкотираат овие производи.

Ќе ги контаминираме производите на овие компании со солна киселина и ќе ги вратиме на рафтовите во супермаркетите. И затоа ги предупредуваме потрошувачите целосно да ги избегнуваат овие производи.

На овој начин провоцираме бојкотирање, не се повикуваме на „чувствителната еколошка свесност“ на потрошувачите туку на решителноста за директна акција. Нашата цел во никој случај не е да повредиме некој кој можеби ќе ги конзумира овие производи за широка потрошувачка, затоа и го објавуваме ова преземање на одговорноста пред да почнеме да ги враќаме производите на рафтовите.

Испративме два коверти, по еден за секој од следните медиуми: првиот е порталот zougla.gr, а другиот е весникот Espresso. Причината заради која избравме мејнстрим медиуми е природата на нашата акција, а не затоа што имаме некакви симпатии кон нив. Добро знаеме дека масовните медиуми се нераздвоен дел од системот против кој се бориме.

Бидејќи нашата цел не е да повредиме некој кој незнаејќи би ги исконзумирал овие производи, за одговорни ги сметаме погоре споменатите медиуми за навременото објавување на нашето видео и целиот наш текст во кој ја преземаме одговорноста без никаква цензура. Инаку самите ќе станат виновници и соучесници во труењето и можната смрт на некој кој не го очекува тоа, и кој би можел да биде жртва на нивниот економски договор да се задоволат мултинационалните компании – нивните големи потрошувачи (спонзорства, реклами). Се разбира, такво нешто нема да биде заборавено и соодветно ќе делуваме против оние одговорни за тоа во медиумите.

Во пакетот кој ви го праќаме има еден УСБ стик и едно шише сок. УСБ стикот го содржи овој текст, како и видеото кое во детали ја прикажува постапката која ја следевме при саботажа на овие производи. Шишето го испраќаме за да се потврди веродостојноста на она што го тврдиме. Идентично е со оние кои ќе ги ставиме на рафтовите и содржи иста количина на солна киселина како и во останатите шишиња. Сите ќе бидат запечатени како нив, заедно со нивните сигурносни капачиња, исто како секој редовен производ на Кока Кола и Нестле. Дадете го шишето на анализа во хемиска лабораторија за да ја проверите веродостојноста на нашето предупредување. Во видеото кое ви го испративме, дигитално ги избришавме сериските броеви од капачињата на Нестле производите, како и други индикатори кои би можеле да им помогнат на компаниите да ги препознаат сериите на контаминираните производи. На тој начин нема да можат да ја ограничат штетата така што ќе ги повлечат само сериите кои ги содржат тие специфични броеви, туку ќе мораат да ги повлечат сите додека трае нашата акција. Четири дена по испраќањето на овие коверти, ќе почнеме да ги ставаме контаминираните производи назад на рафтовите. Нашата акција ќе трае точно 10 дена. Овој временски рок не е случаен. Напротив, ова е периодот кога профитот на овие мултинационални компании го доживува својот врв. Затоа, тие 10 дена ќе вратиме на рафтовите 63 пластични шишиња Кока Кола од 500 мл. и 42 пластични шишиња од 500 мл. Nestea со разни вкусови. Нашата акција ќе биде изведена во градовите Атина и Солун.

Шишињата ќе бидат поставени во празни проздавници кои продаваат вакви производи. Сите шишиња содржат 100 мл. раствор на солна киселина. Избравме солна киселина затоа што во тој сооднос бојата на Кока-кола и Nestea останува непроменета, за разлика од другите супстанции, како хлор итн.

Како што се гледа на видеото, употребивме остар метален предмет за да ги отстраниме капачињата, воедно неоштетувајќи ги. Потоа отстранивме 100 мл. од секој производ и додадовме 100 мл. солна киселина. На крај, внимателно ги вративме капачињата без да ги оштетиме. Контаминиравме Кока-кола и Nestea шишиња без тоа да може да се забележи. Го повторуваме ова за да бидеме јасни. Нашата цел е да се повлечат тие производи од овие компании за времетраењето на нашата акција. Ги повикуваме сите да ги избегнуваат овие производи за да не избегнат опасност по своето здравје. Нашата цел е економска саботажа, а не труење на непознати.

Сега откако јасно ја образложивме и објаснивме нашата акција, ќе одвоиме малку простор да ги објасниме причините зошто ги избравме овие две мултинационални компании.

Факт е дека живееме во информациско доба. Нештата кои сега накратко ќе ги споменеме не се ниту државни тајни ниту некое тајно знаење. Тоа се факти кои секој може да ги дознае преку едноставно пребарување на интернет, каде што можат да се добијат сите овие информации. Она што ни недостига е волјата да се запрашаме себеси за она што се случува околу нас, за тоа како живееме, што има во она што го јадеме и пиеме, што финансираме со нашето трошење. Факт е дека живееме во доба на диктатура на мултинационалните компании. Очигледна е нивната пенетрација во сите апсекти на нашите животи. Без оглед колку различни имиња ни презентираат, факт е дека економските интереси на неколку дузини мултинационални компании го движат светот. Поточно, 10 компании имаат доминантна контрола врз светскиот пазар на храна. Зад илјадниците различни етикети се „кријат“ неколку мултинационални гиганти, кои не само што ги контролираат нашите желби туку исто така и ги создаваат и насочуваат согласно нивните стратегии. Сето ова можеби звучи далечно и студено без безопасната естетика на емотивните документарци и зумираните кадри на изгладнети деца придружени со драматична музика. Но, тоа е вистина.

Да бидеме поконкретни…

3. Смрт во шише

Кока Кола е производ кој за првпат е направен на крајот од 19 век во САД. Од економска гледна точка тоа е највредниот бренд во светот. Компанијата, за комерцијални цели, успеа да создаде стереотип за Дедо Мраз облечен во црвено и тоа е сликата што сите ја имаат на ум. Историјата на компанијата е валкана, а истото се однесува и за сите мултинационални компании. Таа имала одлична соработка со нацистичка Германија и Хитлер, пред почетокот на Втората светска војна таму градела згради.

Исто така, нејзината соработка со апартхејдскиот режим во Јужна Африка била одлична, компанијата многу години не покажувала никаков интерес, дури ни како оправдување, за тоа што се случувало таму. Компанијата располага со стотици фабрики ширум светот и, како работодавец,  е позната за нечовечкиот третман кон своите вработени. Таа е одговорна за убиствата на борбените синдикалисти во Колумбија и Гватемала. Во Кина, таа соработува со режимот и профитира од присилната работа, користејќи затвореници кои се принудени да работат во рамките на затворите. Згора на тоа, таа е една од дванаесетте загадувачки компании на земјата, кога станува збор за околината и водоносните слоеви.  Во Мексико загади големи области со индустриски отпад како и извори на вода кои ги користи домородното население. Во Ел Салвадор 10.000 деца работат на плантажите за да произведат шеќер за производите на Кока Кола. Нејзините фабрики во Индија загадуваат големи ресурси со вода, која населението ја користи за пиење, а истото се случува и во Кенија, додека 1,4 милијарди луѓе немаат пристап до чиста вода. Мултинационалните компании како Кока Кола и Нестле заработуваат 60 милијарди долари продавајќи флаширана вода. Кока Кола користи генетски модифицирани организми за производство на нејзините продукти. Постојат стотици случаи каде производите кои излегуваат од фабриките на Кока Кола содржат отровни состојки.

Не е случајно што во Грција пред извесно време беа повлечени од продажба 100.000 шишиња со Кока Кола, затоа што содржеле хербициди во големи количини. Уште еден инцидент кој привлече мало медиумско внимание, иако интервенираше јавниот обвинител. Како и да е, уште една серија Кока Кола, која била пакувана во фабриката лоцирана на Крит, исто така беше повлечена заради непознати елементи во шишињата.

Очигледно, една од најголемите мултинационални компании во светот, која обезбедува пари за сите масовни медиуми преку реклами и спонзорства, се грижи овие повлекувања секогаш да се случуваат тајно, за да се избегне лошиот имиџ. Не сме толку наивни да веруваме дека површните  извештаи за илјадниците крвави инциденти, кои се испреплетени во историјата на Кока Кола, во целост ќе ја откријат валканата позадина на оваа мултинационална компанија. Ние само иницираме, па секој нека се запраша, што се крие зад најпознатото пластично шише во светот. Колкава човечка и природна експлоатација може да се смести во него…

Нестле е мултинационална компанија, лоцирана во Швајцарија, каде започна со работа во почетокот на 20 век. Во неа работат околу 330.000 работници и таа е најпрофитабилната компанија во светот. Поседува 450 фабрики во 80 земји и илјадници помали компании, купени минатиот век. Исто така, Нестле е доминантен акционер во Лореал. Таа е најголемата козметичка фирма која е вплеткана во илјадници случаи на тортура и убиства на животни за време на експериментите за „естетска убавина“. Нестле е таргетирана од различни организации, кои ја обвинуваат дека направила едно од најголемите криминални дела од страна на прехранбена компанија. Таа е одговорна за смртта на 1,5 милиони деца во Третиот свет секоја година, заради нејзините комерцијални манипулации и потфати. За некои, ова може да изгледа премногу. Ќе објасниме накратко и во исто време ве упатуваме да ги проверите купиштата релевантни статии на интернет, каде секој може да ги најде трагите. Смртта на овие деца е резултат на систематско обесхрабрување на мајките да ги дојат децата со природно млеко.

Користејќи огромни суми пари, кои се претставени како спонзорства и донации, Нестле „ги убедува“ докторите да го промовираат нивното млеко како замена за природното. Оваа тактика, која се применува во неколку „неразвиени“ земји, резултира со тоа што многу луѓе ги преферираат производите на Нестле, сметајќи ги за побезбедни од мајчиното млеко. Како и да е, во овие земји водните ресурси често се загадени. Според тоа, производите на Нестле се раствораат во вода, која е несоодветна за децата, предизвикувајќи смрт кај многу од нив. Стратегијата која заради профит го експлоатира недостигот од знаење и човечката беда, станува морален извршител на смртта на милиони деца.

И покрај тоа, Нестле е компанија, која официјално користи генетски модифицирани организми, и нивни продукти, во САД. Таа е компанија која експлоатира повеќе од 300.000 деца ширум светот, вработувајќи ги да работат на нејзините плантажи за какао. Таа е компанија која зад себе има бројни скандали со храна, како последниот случај, во кој беше пронајдено контаминирано месо од коњи во пакувањата со млеко во Кина, во 2008 година и исто така во скандалот каде беше пронајдена смртоносната бактерија ешерихија коли во производите во САД, во 2009 година. Оваа компанија често користи, како и останатите големи мултинационални компании (Пепси, итн.), HEK 293 (човечки клетки земени од бубрезите на неродените фетуси). SENOMYX, компанија која соработува со Нестле, селективно користи клетки земени од абортирани фетуси, за да создаде изолирани рецептори за вкус и да ги збогати нејзините синтетички и пластични производи. Ова значи дека тие промовираат употреба и потрошувачка на човечки клетки, земени од бубрезите на неродените фетуси, како подобрувачи на вкусот.

Потоа, една од причините зошто ја одбравме Нестле се и безбројните експерименти кои ги спроведуваат врз животните, особено за производство на нивниот производ NESTEA. Тие користат лабораториски животни за ефектите од чајот да бидат научно потврдени. На овој начин, тие спроведуваат многу експерименти на животни, кои потоа ги убиваат. Во еден од овие експерименти, тие инјектираат токсични хемикалии во телата на лабораториските животни, за да ги растворат клетките кои произведуваат инсулин, предизвикувајќи дијабетес. Потоа, принудно ги хранат со состојки од чајот и ги документираат ефектите пред да ги убијат.

Во друг експеримент, тие предизвикуваат мозочни оштетувања кај лабораториските животни. Потоа, принудно ги хранат со состојки од зелен чај за да ги документираат ефектите. За да им ја олеснат работата на научниците, ги стимулираат лабораториските животни со електрошокови, додека ги сместуваат во темни кафези. Убиваат и измачуваат на многу начини и сето тоа го прават за да потврдат дека производот NESTEA е корисен за здравјето на потрошувачите. Толку многу души патат, за да биде убеден потрошувачот, дека производот има корисни ефекти. Зад овие експерименти стојат болни луѓе, наречени научници. Единственото што го заслужуваат е куршум меѓу очите.

Но, како што рековме, ние не сакаме да ја имаме улогата на набљудувачи на морбидноста на научните умови и стратегиите на овие мултинационални компании. Нашата цел е саботажа и деструкција по секоја цена, за целосно ослободување. Ги кршиме стереотипите. Да се биде активно вклучен и да се нападнат компаниите, кои ја експлоатираат природата и околината, не е мода. Ние не сме „чувствителни“ индивидуалци кои го негираат насилството, како хипиците и пацифистичките заштитници на околината. Не ни се допаѓаат таквите пасивни индивидуалци. Насилството е интегрален дел од нашиот живот, деструкцијата не е само револуционерна акција. Бунтот преку насилството е зголемување на задоволството во нашиот живот. Ние сме дел од новата анархистичка струја на мисла и дела.

Ја користиме имагинацијата за да му создадеме кошмари на ова цивилизирано, убиствено општество. Не бараме јавна поддршка за нашите дела. Се разбира, општеството како целина никогаш нема некритички да биде наша цел, тоа досега беше разјаснето во пишувањата на многу од нашите ќелии во светот и нашите другари од FAI (Неформалната анархистичка федерација) и CCF (Заговор на огнените ќелии), кои се затворени низ целиот свет.

4. Проектот “GREEN NEMESIS”

Оваа акција го одбелужува почетокот на еден нов проект на неформалните групи на афинитет на ќелиите на FAI, под името “GREEN NEMESIS”. Ги повикуваме другарите и ќелиите за директна акција од целиот свет да се вклучат и координираат, со цел да им се осветиме и да ги саботираме компаниите и поединците кои со своето делување ја експлоатираат околината, дивиот свет и природата. Сите средства се добредојдени.

За нас, најдобрата тактика е да се нападне со боја, оган и бомби по фабриките, електраните и генетските лаборатории. Да се саботира непречената циркулација на добра која ја создава диктатурата на мултинационалните компании-убијци и нашите куршуми да се трошат на нивните директори.

Со проектот “GREEN NEMESIS” го одбележуваме почетокот на дијалогот на практика за перспективата на новата анархија и антицивилизациската тензија. Критични сме кон идеолошката кочница на почит кон човечкиот живот (дури и оној на нашите непријатели) која ја поседуваат одредени ќелии на ALF, сѐ со цел да ја укинеме. За нас, нашите напади не би требало да се ограничени на уништување на градежната инфраструктура. Оние кои ги трујат животните би требало да бидат егзекутирани на ист начин. Треба да ги нахраниме со нивниот отров. Сѐ на сѐ, важно е да не го запоставиме таргетирањето на физичкото постоење на институциите (директорите, научниците, правните советници итн.) Оттаму, проектот “GREEN NEMESIS” е момент на поврзување помеѓу паралелните патишта на борбата. Тоа е точка на среќавање на анархонихилистите и антицивилизациските екоанархисти.

Настрана од романтичните идеали и барања за еколошки права, новата анархистичка герила е уметноста на потенцијалното.

Затоа што војната против експлоатирањето на природата не значи пасивен бојкот преку алтернативен конзумеризам. Ниту пак вегетаријанска исхрана заради здравствени причини или заради лицемерната чувствителност кон убивањето животни. Таа значи напад и уништување на секоја компанија која ја уништува земјата, луѓето, животните и природата.

Еколошката свест е замаскирана лага кога ќе се одвои од новата анархистичка урбана герила.

FAI (Неформалната анархистичка федерација) отвора нова перспектива, поканувајќи другари од антицивилизациската тензија и ќелиите на директна акција на ELF и ALF да изведат општа меѓународна освета и да ги нападнат оние кои ги убиваат нашите животи. Преку меѓународната соработка и координација на FAI, невидливо се движиме низ техноиндустриските метрополи и стануваме сѐ поопасни…

Секоја акција, која ќе биде дел од “GREEN NEMESIS”, ќе биде уште еден придонес кон разговорот кој го започнавме. Разговор за создавање антицивилизациска тензија внатре круговите на FAI и Црната интернационала на анархисти од практика.

Ова е само почеток…

Сѐ до ослободувањето на сите нас…

Оваа акција ја посветуваме на сите ќелии на FAI и CCF од целиот свет. Нашата акција истовремено е одговор на повикот за меѓународна солидарност за другарите Моника Кабалеро (Monica Caballero) и Франциско Солар (Francisco Solar). Кои се затворени како заложници во Шпанија под обвинение за бомбашки напади.

Нашата солидарност ја испраќаме на другарите Марко Камениш (Marco Camenisch) и Габриел Помбо да Силва (Gabriel Pombo da Silva) и на сите анархистички затвореници во Јужна Америка.

Солидарност за Марио Гонзалес (Mario Gonzales), кој штрајкува со глад и е затворен во Мексико.

За крај, во Грција ги поздравуваме десетте членови на Заговор на огнените ќелии, другарот Андреас Чавдаридис, кој е член на FAI и другарот Спирос Мандилас, кој е обвинет за истиот случај.

Другари, не сте сами. Сонцето ќе продолжи да изгрева…

Ништо не е готово, сѐ започнува сега…

Да живее новата анархија

Сѐ до конечното ослободување

FAI/IRF Неформална анархистичка федерација/Меѓународен револуционерен фронт ќелија Никола и Алфредо

извор

Преземање одговорност за нападот врз правната фирма „Сијуфас и соработниците“ (Извршител) – Атина

Се наоѓаме во конјуктура во која државата и газдите покренаа апсолутен напад врз сиромашните и угнетените. Осиромашувајќи ги нашите животи и осудувајќи нѐ на беда, власта настојува да го контролира секој аспект од нашиот секојдневен живот. На сопствена кожа го чувствуваме распадот на јавното здравство и образованието, отпуштањата и намалувањето на платите, ограбувачките даночни напради и милитаризацијата на репресијата. На овој лизгав терен се придодава и доведено е во прашање и наводното „свето“ капиталистичко право на сопственост на домот. Но кога капиталистите зборуваат за имот тоа се однесува на сопственоста над средствата за производство кои – според нив – мораат да се наоѓаат во рацете на неколкумина. Тоа е она на што мислат кога нечиј дом го нарекуваат инвестиција.

Важна алка во овој процес на концентрација на „станбените инвестции“ во рацете на неколкумина се и агенциите за наплата на долгови – и гајле ни е дали се легални или нелегални. Овие компании изнудуваат и ги тероризираат луѓето, издаваат налози за плаќање со што ги присилуваат должниците своите домови да ги ставаат под хипотека. После тоа следат аукции. Најголемата таква компанија припаѓа на семејството на Димитрис Сијуфас, поранешен министер и поранешен претседател на грчкиот парламент. И навистина, како е можно политичкиот кадар на оваа земја да изостане од овој вносен, паразитиски бизнис?

Во попладневните часови, во вторник 10 декември 2013, го нападнавме седиштето на погоре споменатата фирма, која се наоаѓа на улица 25 март бр. 7, во округот Таврос (Атина). Покрај очигледниот политички симболизам, нашиот напад е достоинствен чин, чин на општествена и класна солидарност; акт на отпор, од страна на сите нас кои секојдневно го трпиме насилството на газдите; акција која е дел од нашата севкупна борба против државата и капиталот.

Не ги забораваме илјадниците човечки суштества кои се килават под товарот на етатистичкото и капиталистичко варварство и кои се доведени до раб на самоубиство. Не простуваме никому од оние кои допринеле за таквиот исход.

Ги креваме нашите тупаници во знак на другарство со оние кои продолжуваат да се борат за социјална револуција внатре и надвор затворските ќелии на „демократијата“.

Анархисти и анархистки

ПС1: Нашиот политички избор беше да не влегуваме во судир со вработените во фирмата. Ја разбираме состојбата на принуда која можеби ги натерала на таков вид работа, но не можеме да останеме слепи пред фактот дека преземале специфична улога во нападот насочен против нашата класа. Тие заслужуваат презир и изолација.

ПС2: За нас, куќите им припаѓаат на оние кои во нив живеат и ги задоволуваат основните потребни без сопственост во ниту една смисла. Да бидеме јасни, сѐ што нѐ интересира е спас на домовите на малопоседниците.

извор

 

RadioAzione: Неколку точки кои би требало да се разјаснат

abaco

Точка 1

Со сета должна почит кон другарот Илија Романов, тешко ранет при експлозија на бомба која ја носел со себе (најверојатно за да ја активира во канцелариите за регрутација на полицајци во Русија), ги повикувам руските другари да ја разјаснат ситуацијата.

Од неколку извори се дознава дека Илија бил дел од групите на комунистичката младина. Оттаму, бидејќи „целиот свет не е едно глобално село“, се очекува одговор од другарите кој би го разјаснил тоа.

Ако се испостави дека изворите се вистинити, тоа би значело плукање во лице на Кронштат и неговите жртви, нарекувајќи „другар“ личност која меѓу своите разни цели ја вбројува и обединетата борба со болшевиците.

Следуваат извори од кои произлегува погоре наведеното:

http://northstarcompass.org/nsc0512/petrels.htm

http://sovietrussianow.blogspot.it/2013/06/for-socialist-future-of-country_28.html#.UqWtktLuI2R

http://www.left.ru/inter/march/nra.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Komsomol

Точка 2

Во повеќе наврати се отвораше темата за сајтовите и блоговите кои, не водејќи сметка, објавуваат сѐ и сешто, често наликувајќи на сајтовите на официјалниот печат.

Овојпат се работи за два написи објавени на два извори на анархистички контраинформации (сајт и блог), чиешто читање едноставно збунува и зачудува:

А) Изјавата за преземање одговорност за една акција во која се бара азил за Едвард Сноуден…

Едвард Сноуден???

http://325.nostate.net/?p=9285

Мислам дека не е потребно да се изучува историјата на ЦИА или неодамнешните меѓународни настани околу прислушувањето меѓу светските влади за да сфатиме дека истиот тој Едвард Сноуден е поранешен вработен на ЦИА.

За анархистот е доволна оваа реченица погоре која сѐ објаснува. Останува само прашањето зошто се објавуваат такви работи…

Б) „10 причини зошто да се поддржат демонстрантите во Украина“

http://fromrussiawithlove.noblogs.org/?p=2158

Овде се отвораат две прашања: или јас не разбирам ништо за анархизмот или некои луѓе никогаш не сфатиле ни гол стап.

Да се поддржат луѓе кои се судруваат на улиците затоа што сакаат да влезат во ЕУ??? А причините би биле затоа што палат плоштади, ја одбиваат Руската федерација, затоа што се организирале во групи на самоодбрана? Заборавивте да неведете дека меѓу демонстрантите можел да се најде и по некој анималист, вегетаријанец или веган, но дека пред сѐ го срушиле кипот на Ленин. Под петта причина, „другарите“ велат дека оној кој нема да го поддржи народот во демонстрациите во иднина нема да може да се жали на тоа што истиот тој народ нема да ги слуша неговите зборови…

На крај: кога се одлучуваме на контраинформирање ги почитуваме луѓето кои ги следат нашите сајтови и блогови, не објавуваме апсурдни и погрешни работи. Оној кој верува дека комунистите се другари, го потсетувам да прочита малку историја за Шпанија од 1936 и за Кронштатскиот масакр.

Неподносливиот RadioAzione

Анархија – граѓанска или субверзивна?

Збирка текстови против граѓанскиот анархизам

Книжулето е збир на текстови кои укажуваат на ништожноста и импотентноста на позициите и (не)делувањето на дел од анархистичкото милје, соодветно означено со терминот „граѓански анархизам“. Дел од причината зошто овде укажуваме на него е затоа што сме запрепрастени од ноторното незнаење на дел од овдешните анархисти (духот на послушност и припитоменост е посебна приказна), од непостоењето безмалку ниту обид за некоја посериозна анализа, лепејќи се и закоравувајќи се како мрсули за наметнатите категории како „работничка класа“ или „активизам“ или „права“ (човекови, работнички…), свесно (!) избирајќи да се борат за ’помалото зло‘ и наивно (?) ставајќи се под капата на туѓи агенди, вклучувајќи ја и онаа на авторитарната левица.

Мал дел од текстовите од оваа збирка можете да ги најдете на македонски овде и овде.

Заговор на еднаквите

Од Dark Matter и 325 associates

Ви здодеа оној тип на анархизам кој се чини дека постои само како здодевна рутина од бескрајни состаноци и бесполезни бенефит концерти полни со самобендисани дркаџии? Преку такво ви е од мамини синчиња од добростоечки семејства кои глумат пролетери? Заситени сте од тоа некој да ви држи предавања што е „класна борба“, а што не е?

Е па, и ние сме и затоа го составивме ова книжуле.

ОТАДЕ ’ДВИЖЕЊЕТО‘ – АНАРХИЈА!

Изданието е посветено на Алфредо Коспито, Никала Гаи, Олга Економиду и сеќавањето на Ренцо Новаторе, прекрасни бунтовници…

преземи ПДФ

извор

Од уводот

[…] други анархоинсурекционисти во Велика Британија ја продлабочија критика на срањето кое го нарековме ’граѓански анархизам‘, кој како сите добри граѓани продолжува да го следи патот на послушност кон државата и реакционерните обичаи на општеството.

Работницистите[1] се само обични привезоци на крајната левица, во голема мера невидливи за пошироката популација, чија функција е младите луѓе (главно од панк сцената и левичарските групи) кои се заинтересирани за антидржавна револуционерна перспектива, да ги завлечат во слепата улица на теоретски догматизам и животен стил на нешто налик на „нормален работник“ (кафич, ТВ, пиво), истовремено работејќи на „организирање на работничката класа“ преку делење на здодевни билтени со информации за синдикални активности и економски статистики или присуствување на собири на станари или делување како синдикален претставник и слично […] Оттаму фактот дека лидерите на граѓанскиот анархизам дадоа сѐ од себе да се погрижат ниту една од општествено револуционерните теории и практики кои се развиваа, особено во Шпанија и Грција, да не допрат до ушите на нивното членство […] Веднаш на ум доаѓаат случаи како оној со „другарот слободарски комунист“ кој истражуваше контрола на толпата за британската полиција и во чија одбрана застанаа британските анархо-работницисти.[2] Или „анархокомунистичката револуционерна организација“ која застана рамо до рамо со својата сестринска група од источна Европа заедно со нацистите против еден антифашистички затвореник.[3] Или „осудите“ на револуционерните напади на даночници, банкари и големци од нуклеарната индустрија.[4]

Всушност, суштината на она што го означувам како „граѓански анархизам“ е она што би можело да се нарече хоризонтален граѓанизам кој го зборува јазикот на демократијата (права, закони, општествена инклузија, консензус, протести). Граѓанското општество се невладините организации на демократијата и клучен дел од спектаклот на сувереноста на народот. Настрана од одржувањето на демократскиот привид за дијалог и дозволена непослушност, граѓанското општество исто така е и скротувачки медијатор и вешто врши услуги за државата и бизнисот, ублажувајќи дел од нивните ексцеси за да овозможат понепречено функционирање на системот. Многу „анархистички“ (или подобро кажано слободарски) активисти работат за невладини организации, синдикати и паразитското дувло на академската заедница. […]

Уживање е да се предизвикуваат кротителите на анархијата. Кој ги ебе и нив и нивната глупава игра. […]

Darko Matthers, DMP

 


[1] работницизам (од workerism) – термин кој се користи за означување разни анархистички и марксистички тенденции во кои средишно место зазема работничката класа. (заб. на ЗнЕ.)

[2] За повеќе информации за таканаречената ‘Aufhebengate‘ афера и libcom џандарите посетете ја: dialectical-delinquents.com/?page_id=9

[3] Погледнете ја изјавата на Anarchist Solidarity (indymedia.org.uk/en/2011/06/481277.html) за кукавичката политикантска игра на Анархистичката федерација на Велика Британија  и нивната сестринска организација од Бугарија (се работи за ФАБ; заб. на ЗнЕ) со која заедно членуваат во организацијата која постои само на хартија – The International of Anarchist Federations – и кои се другарчиња со неонацисти и кои го презираат анархистот Џок Палфримен кој е затворен во таа земја затоа што скинал едно од нивните другарчиња. А ако ви држи газот, погледнете ја реакцијата на големците од АФ-ВБ на изјавата на Anarchist Solidaritу на libcom.org (libcom.org/forums/anarchist-federation/maybe-af-shouldreply-27062011; кога се обидовме да пристапиме на страницата на 10.12.2013, не беше достапна – заб. на ЗнЕ.) – неискрено јадење гомна, достојно за платен политичар, за да си го спасат својот г’с .

[4] Погледнете ја изјавата на АФ (libcom.org/library/anarchist-federationstatement-kneecapping-nuclear-executive-informal-anarchistfederation). Споредете го тоа со коминикето на FAI-IRF  за застрелувањето на извршниот директор на нуклеарната компанија (325.nostate.net/?p=5278) или изјавите за преземање на одговорноста од страна на другарите Алфредо Коспито и Никола Гаи дадени на нивното судење (побарајте ги на сајтот на ЗнЕ).

Тета Маре

Тета Маре запалила трафостаница на ЕВН затоа што ѝ ја исклучиле струјата. Тета Маре запалила бандера на ЕВН. А по неуспешниот обид да го потпали и велешкиот суд, сега успеа да го гомноса. Скромна утеха. Медиумите објавија дека Маре се надминала себеси со тој чин… Не, Маре замавна со единственото оружје кое ѝ го оставиле, сопствените говна. Зашто наместо да продолжи да се дави во нив, таа ги плесна во лице на кучињата чувари на овој режим, на оние кои секојдневно нѐ тераат да ги јадеме истите тие говна. Тета Маре не се надмина себеси, туку одново ја покажа „нерелевантноста на активистите и нивниот политички циркус“ – сите оние ’амановци’ и љубители на трговски центри. Чинот на тета Маре е „вистински, реален, човечен, а не осакатен од посредување, од претставнички лешинари и политика.“ ’Амановците’ по еднаш на секое собирање да плукаа по зградата на ЕВН, ќе ја поплавеа и можеби ќе удавеа некоја од бубашвабите што работат во неа. А само замислувам како ќе беше ако на секое доаѓање се испосеруваа по ЕВН.

Судијата вели тета Маре го сторила тоа од освета. Е да, посакувавте и мислевте дека тоа е завршено поглавје од една мината приказна; како со повеќето наведнати глави на кои ќе им опнете една казна и тие цвилејќи ќе побегнат во своите глувчешки дупки. Но тета Маре се врати. Ѓаволот се врати по своето, а вие сркнавте од она што сте го здробиле. Почнете да се навикнувате на тоа, души смрдени! Тета Маре одамна одлучила да не биде обичен набљудувач  во говнарскиот живот и да не ги прикрива своите намери. Замавнала со единственото оружје што ѝ го оставиле, сопствените говна – единствениот вреден одговор во лице на мизеријата што ни ја наметнуваат – говна по власта.

Тета Маре не се покорува и продолжува да се конфронтира затоа што во себе го носи духот на бунтот, анархичниот дух на вистински нихилист-индивидуалист – и понатаму стремејќи се кон судир наместо да ја свитка опашката и да се врати на ’вистинскиот’ пат.

Судот ќе барал психијатриско вештачење на тета Маре. Да,  човек мора е луд за да го говноса судот.  Се знае за кого се говната во овој систем, секако не за судиите…

Тета Маре – одново! – докажа дека нападот, говносувањето не само што е можно туку е и нужно. Без оглед дали како облик на поетски тероризам во стилот на Хаким Беј (говносувањето на велешкиот суд) или само како чиста поезија (палењето на трафостаницата). Треба да создаваме практика на напад, на посерување во лице на сите облици на експлоатација. Секој таков чин фрла песок во машинеријата на авторитарната доминација. Можеби ги исчистиле говната од велешкиот суд, ама реата останала.

Луѓето сакаат да се жалат и цмиздрат за лошиот живот, за злото кое нѐ снаоѓа во ова општество, а сепак во суштина се задоволуваат како пасивни набљудувачи – сркајќи ги кукавички говната што им се сервираат.

Моментот е на тета Маре и никој не може да ѝ го земе.

Говна за судот!

ОДВАЖЕТЕ СЕ!