Заговор на еднаквите: За штрајкот со глад на Заговор на Огнените ќелии во Грција

1. За штрајкот со глад на ЗОЌ

Денес е 29-тиот ден од штрајкот со глад до смрт на членовите на Заговор на Огнените ќелии, кои штрајкуваат со барање итно да се ослободат од притвор мајката на Герасимос и Христос Цакалос и сопругата на првиот, кои беа уапсени заедно со Ангелики Спиропуло (која беше во бегство поради гонење во врска со неуспешното бегство од затвор на членовите на ЗОЌ), која исто така штрајкува со глад од 02.03. Мајката на браќата и девојката на Герасимос се товарат за наводно учество во терористичка организација, во еден одмазднички обид против непокајничкиот став на другарите од ЗОЌ, сакајќи да ги скршат така што ќе посегнат по нивните семејства.

Здравјето на другарите од ЗОЌ, по 29 денови глад, е крајно влошено. Сите штрајкувачи, со исклучок на Христос Цакалос, Јоргос Николопулос и Ангелики Спиропуло, се одведени во различни болници надвор од затворот поради влошеност на нивната состојба. Во особено критична состојба е Панајотис Аргиру, кој преживеа таканаречена метаболична ацидоза, поради што е во сериозна опасност од престанок на срцевата функција. Иако се под лекарски надзор, другарите одбиваат да примат какви било серуми или инфузии, а лекарите, и покрај експлицитните наводи кои ги добиваат од органите на прогонот за тоа да прибегнат кон присилно хранење, засега го почитуваат изборот на штрајкувачите.

Иако секој нов изминат ден е уште еден ден на крајна опасност по нивните животи, но и на ужасна агонија, се чини дека тоа не ја вознемирува многу „хуманата“ левичарска влада на Сириза, која држејќи ги сите карти во раце, упорно одбива да им ги исполни барањата. Ако некој од нив го изгуби животот – перспектива која во овој момент е морничаво блиска – Сириза ќе биде првата влада во Европа која дозволила затвореник да умре од глад во последните 40 години. И без тоа ловот на пријателите и семејството на анархисти осуденици, кое Сириза го отвори едвај штом се дочепи до власт, не било до овој степен отворено и одмаздничко ниту за времето на владеењето на хунтата во Грција. Тоа прави цревата уште повеќе да ни се креваат од восхитот кој истите авторитарни левичарски политичарчиња во Македонија го чувствуваат кон „правдината“ на Ципрас и неговите следбеници, а уште погорчливи ги прави надежите на некои припадници на антиавторитарното движење во Грција за тоа дека пеколната положба на затворениците во Грција некако ќе се подобри ако на власт дојде „крајната левица“.

Другарите од Заговор на Огнените ќелии нека ги крепи сознанието дека евентуалната смрт на било кој од нив нема да помине без огнена одмазда за нивните убијци, кои седат во фотелјите во храмовите на Моќта – парламентот, судот, обвинителството и затворската управа.

СИЛА ЗА ДРУГАРИТЕ И ДРУГАРКИТЕ ОД ЗОЌ

 

2. Коментар на Заговор на еднаквите во врска со штрајкот со глад

Сметаме дека во овој момент е нужно барем накратко да обрнеме внимание на некои прашања кои што се наметнуваат во контекст на штрајкот со глад на ЗОЌ и кои пред сѐ изникнуваат од нивната поддршка на барањата на „Мрежата на борбени затвореници“ (DAK) од која дел се и повеќе анархисти.

И покрај тоа што постои историска практика анархисти затвореници да протестираат со разни средства поради барања кои се несуштински, но кои непосредно ќе им го олеснат престојот во затвор и малку ќе им ги олабават оковите на кои се осудени, јасна е и контрадикторноста на тоа анархисти, кои се залагаат за целосно уништување на поредокот каков што е, да бараат укинување на конкретни закони, односно да се обидуваат да воведат институционални промени со цел подобрување на својата положба. Токму тоа го прави „Мрежата на борбени затвореници“ (DAK) во Грција, а нивните барања ги поддржаа и Заговор на Огнените ќелии. Поради тоа, очекувано е да се јават негодувања и критики во врска со овие барања и обид да се отвори расправија за прашањето на реформистички барања од страна на анархисти. Тоа се обиде да го направи италијанскиот контраинформациски портал Radioazione (In Orwellian way... *** Più chiari di così non si può… *** Размисли за анархијата), покренувајќи прашања од типот: дали тоа што бараме укинување на одредени закони (или дури само нивни членови) значи дека не бараме укинување на СИТЕ закони и на поредокот како таков, односно дали тоа значи дека некои закони се добри и треба да ги прифатиме, за разлика од некои други?

Факт е дека некои закони особено жестоко го отежнуваат животот на затворениците, меѓутоа нивната положба е резултат на целокупниот политичко-технолошко-економски комплекс и односите внатре него, кои создаваат затвореници, владејачи, владејани, експлоататори, експлоатирани, џелати и заложници. Овие и други прашања, за жал, не наидоа на одзив во виртуелниот свет на контраинформациите, освен во хрватската верзија на Radioazione (De Profundis Clamavi), каде меѓу другото беше изјавено (Izjava o zahtjevima za ukidanjem zakona) дека нема да објавуваат изјави и текстови кои се повикуваат на укинување на закони „затоа што како што Анархијата не бара укинување на работата, туку трага по нејзино уништување, така не бара ниту укинување на закони, туку нивно уништување и уништување на сите структури и поединци кои ги спроведуваат“.

Ние, од своја страна, иако не ги пренесуваме активно случувањата во врска со таа конкретна борба, не сакаме ниту комплетно да ги игнорираме, туку наместо тоа, бидејќи и самите ги согледуваме контрадикторностите на барањата за укинување закони, но уште повеќе, бидејќи се сложуваме со критиката за тоа дека контраинформациските портали се претвараат во новински агенции (плашејќи се да отвараат прашања за да не се замерат со овие или оние, само молкум и без став пренесуваат вести и писма), повеќе би сакале да придонесеме кон отворање дискусија за некои очигледно спорни прашања меѓу анархистите, вклучително и ова за барањата на штрајкувачите од „Мрежата на борбени затвореници“.

Оваа забелешка нека биде обид за отворање на тој простор на нашиот портал, бидејќи погорната критика си ја упатуваме и самите себеси. Наскоро ќе се надоврземе со продлабочувања на овие површно зачнати прашања, но и на некои други, со надеж дека така ќе се развие критика и отвори простор за размена на идеи и мислења на контраинформациските анархистички портали, а не само за просто пренесување информации, како што е кај најголем број од нив случајот.

Заговор на еднаквите

30.03.2015

Писма од некои од членовите на Заговор на Огнените ќелии кои штрајкуваат со глад

CCF_Aпдејт за другарите од ЗОЌ на штрајк со глад + писма (01.04)

Герасимос Цакалос страда од многу силни главоболки речиси постојано и секој ден, како резултат на многудневниот штрајк со глад. Јоргос Полидорос има многу бавен пулс (36-40 отчукувања во минута) во комбинација со низок притисок (80/40), што значи непосреден ризик од срцев удар. Обајцата веќе имаат проблеми со црниот дроб и со жолчката.

Дамианос Болано тежеше 90.1 кг кога започна со штрајкот со глад, а сега достигна 73.5 кг и страда од инфекција на кожата речиси низ целото тело. Михалис Николопулос од 78.5 кг, сега тежи 66.5 и покажува сериозна брадикардија, со срцеви отчукувања во доменот меѓу 40 и 44 во минута, како и низок притисок (80/60).

Олга Економиду на 28-от ден од штрајкот со глад достигна критичко ниво на телесна тежина од 42 кг, со крвен притисок 70/50 и нивото на шеќер во крвта ѝ варира меѓу 70 и 52, што е на граница за хипогликемичен шок.

И покрај тоа, „правдата“ продолжува да си игра со животите на штрајкувачите со глад, одложувајќи ја на бирократски начин одлуката на советот да се ослободат роднините на членовите на Заговор на Огнените ќелии, водејќи ги до границите меѓу животот и смртта.


 

 

ПИСМО ОД ОЛГА ЕКОНОМИДУ ОД БОЛНИЦАТА „СОТИРИА“

Никогаш не се наоѓавме во законите, правилата, навиките на овој свет. Овој свет е премногу „тесен“ за нас. Го сакавме вистинскиот живот и слободата, и за тоа ќе се бориме секогаш. И ако денес сме на нашиот 28-ми ден од штрајкот со глад, под ризик да ги изгубиме животите, од сега па натаму, тоа ќе биде затоа што живот без достоинство, воопшто не е живот. Што ќе беше понедостоинствено од тоа да не се браневме, да не се боревме за тие луѓе кои, без никаква корист, без политички тези или избори, беа крај нас морално во текот на целото наше заточеништво, останувајќи Луѓе. Овој пат ние се бориме за нив, за да избегнеме тие да станат колатерална штета на една војна во која никогаш не соучествувале. Нека стрелите на демократија се насочат одново кон своите вистински непријатели. Уште еднаш демократијата се погрижи да ме оддалечи од моите другари, кои се распрснати низ различни болници и затвори. Но моето срце и мојата душа се со нив во секој миг. Нивната сила е и моја сила во текот на борбата која заедно ја почнавме и заедно ќе ја завршиме.

СЕГА И ЗАСЕКОГАШ.

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ ОД РОДНИНИТЕ НА ГЕРАСИМОС И ХРИСТОС ЦАКАЛОС

ПОДДРШКА И СОЛИДАРНОСТ СО БАРАЊАТА ЗА ПОЛИТИЧКИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ НА ШТРАЈК СО ГЛАД

ДРУГАРСКИ ПОЗДРАВ ОД СЕСРЦЕ ЗА ДРУГАРИТЕ ОД ЦЕЛИОТ СВЕТ, КОИ, УШТЕ ЕДНАШ, ПРЕКУ СВОИТЕ ЗБОРОВИ ЈА ПОНИШТИЈА ДАЛЕЧИНАТА КОЈА СТОИ МЕЃУ НАС

Олга Економиду

Членка на Р.О. Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Сотириа“

29.03.2015


 

ВТОРО ПИСМО ОД ДАМИАНОС БОЛАНО И МИХАЛИС НИКОЛОПУЛОС ОД БОЛНИЦАТА „ЕВАНГЕЛИЗМОС“

Денес е 27-миот ден од штрајкот со глад и нашиот разум веќе почнува да си игра со нас. Ја вртиме главата од погледот кој го нуди нашата соба (сега ќелија) на 10-тиот кат во болницата „Евангелизмос“, со цел да споделиме неколку мисли со нашите другари и пријатели.

Сега сме уморни и промените во расположението ни се чести поради ситуацијата во која се наоѓаме. Нашата телесна тежина опадна сега веќе за 5%, 10%, 15%, како да си играме миженка со смртта. Престанавме да обрнуваме внимание на бројките, секако си рековме „до смрт“ кога се прегрнавме и кога ја донесовме оваа одлука и така и ќе биде! Сето останато се само тривијалности.

Дури и сега кога нашата состојба се смета за критична, ниту за миг не помислуваме нешто од типот: „знаеш што? Ме боли овде и овде и тоа почнува да ме загрижува.“ Нашите мисли постојано се со другарите кои танцуваат со нас, Панајотис, Олга, Харис, Макис, Јоргос П., Теофилос, Јоргос Н., Христос и Ангелики, како и со мајката и партнерката кои свињите од антитерористичката единица и судските власти ги измачуваат, како одмазда против нашите дела и намери. Одговорноста за овој напад под кој сме подведени има полно име и адреса и започнува од припитомените ситни политичари во владата, продолжува до Министерот за правда и стигнува до судските власти, кои намерно го одложуваат сослушувањето на жалбата, со цел да не растргнат најмногу што можат. Со други зборови, нашите непријатели!

Колку е иронично што луѓе кои толку многу го сакаат животот и го живеат со полни сили, прават ваква одлука против себе за да се стопат како свеќи, со ризик да го изгубат!

Колку е прекрасно, после толку години од авантури и потешкотии сепак да умреме еден за друг, запечатувајќи ја нашата одлука со прегратка.

Тешкотиите нема да не натераат да се повлечеме!

Во прегратка со смртта!

Михалис Николопулос

Дамианос Болано

Членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Евангелизмос“

28.03.2015

ПС1. Испраќаме поздрав и поддршка до сите политички затвореници кои штрајкуваат со глад, кои се борат за итно укинување на:

-антитерористичките закони (членови 187 и 187А)

-законот за дејствување со маскирано лице

-затворите од тип Ц

-употребата на ДНК примероци, кои вклучуваат мешавина на генетски материјал од повеќе личности, и најпосле, ослободување на Савас Ксирос, чиј инвалидитет достигна до 93%.

ПС2. Им испраќаме љубов на лекарите Лина Вергопуло, Спирос Сакас, Олга Космополу.


 

 

ПИСМО ОД МИКАЛИС НИКОЛОПУЛОС И ДАМЈАНОС БОЛАНО ОД БОЛНИЦАТА „ЕВАНГЕЛИЗМОС“

Во средата, на 25 март, додека го тераме 24-тиот ден од штрајкот со глад и нашата физичка и здравствена состојба се влошува, набрзина сме префрлени и хоспитализирано во болницата „Евангелизмос“. Оттаму, по првиот преглед на клиниката за патологија и по целосната грижа од страна на болничките лекари, „испорачани“ сме на чуварот од затворот Коридалос. Таму, со главниот на смената (ќе објавиме детали во иднина), започна серија на инциденти во форма на малтретирања со цел да се влијае на нашата психологија и да се понижат нашите личности – се разбира, попусто.

Приказната започнува во моментот кога нашите роднини дојдоа да не посетат на неколку минути и тоа им беше забрането. Треба да спомнеме овде дека беше издадена дозвола и од советот и од затворските органи за прогон дека и роднините и нашите лекари можат редовно да не посетуваат секој ден, како пациенти. Се разбира, ова беше само почетокот. Потоа побаравме шишиња вода од кантината и тој одби да ни даде. Ова, колку и да звучи трагично, е вистинито. Врв на надреализмот. Паранојата беше очигледно и од неговиот одговор: „Вода не може, кафе ако сакате.“ Таква параноја, што и ние останавме неми. И последната капка: додека чекавме за некои прегледи, кога лекарите пристигнаа да не одведат на одделот за радиологија, видовме како шефот на смената носи со себе инвалидска количка, со намера да не заврзе за неа. Му рековме дека можеме да одиме нормално, во лисици, исто како што дојдовме. Веднаш, во капетански стил, рече ќе одиме или врзани со лисици одзади (луѓе што се на штрајк со глад веќе 24 дена!) или врзани за количка. Додека му спомнувавме дека тоа не може така и дека сме 24-ти ден на штрајк со глад и дека е неиздржливо да се движиме со раце врзани одзади, се сврте кон лекарите и им рече: „не сакаат да го прават прегледот“. Му одговоривме на лекарот дека очигледно сакаме да го направиме прегледот, само баравме да бидеме одведена на „човечки начин“, со рацете врзани однапред, кога тој побрза да рече: „вие не сте луѓе, вие сте затвореници“. Тоа ги надмина нашите граници и вербално го нападнавме со навреди и тој си замина, испраќајќи го и лекарот и повторувајќи му „не сакаат да го прават прегледот“.

Овој конкретен указ не е „бесмислена поплака“, туку известување за инцидентите кои се одвиваат овде. Одговорот од сите нас кои сме луѓе во борба нема да биде во форма на правни поплаки, туку на анархистички акции преку „сферата“* на анархистичката борба. Со таа цел, како што споменавме, во прва прилика ќе објавиме детали за идентитетот на овој мачител.

ДО ПОБЕДАТА

Микалис Николопулос

Дамјанос Болано,

членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Евангелизмос“

26.03.2015

*Зборот „сфера“ и зборот “куршум“ се исти на грчки јазик


 

ПИСМО ОД ПАНАЈОТИС АРГИРУ

Денес, 24.03, сум во својот 23-ти ден од штрајкот со глад до смрт, заедно со останатите мои другари од Заговор на огнените ќелии и со анархистката Ангелики Спиропуло, со цел мајката на моите другари Кристос и Герасимос Цакалос и жената на последниот да бидат ослободени, а кои се во притвор веќе три недела под смешни и незасновани обвиненија за учество во нашата организација.

Во вторникот, на 17.03, откако се онесвестив, брзо ме одведоа во болницата во затворот Коридалос, од каде што директно ме испратија во надворешна болница поради слабата положба на моето здравје. Бев трансфериран во болницата „Атикон“ со амбулантна кола, каде што по моето упорно одбивање да примам серум, лекарите потпишаа документи за мој отпуст и бев вратен во затворската болница. По судската наредба за задолжителна хоспитализација, повторно бев одведен во „Атикон“ истоот ден, каде сум хоспитализиран се уште. Мора да потенцирам дека судската наредба, која очигледно беше издадена од органите за прогон на затворот Коридалос, вклучува и мое присилно хранење во случај да ја изгубам свеста или ако одбијам да прифатам третман со серум, со цел лекарите да ја уништат мојата одлука да продолжам со штрајкот со глад до смрт и да ме подведат под тортура со присилно хранење. Лекарите, од своја страна, досега го почитуваа мојот избор и не се обидоа да ја извршат судската наредба.

ЈАСНО ИЗЈАВУВАМ при полна свест и под полна одговорност дека ќе го продолжам штрајкот со глад се до смртта или додека не биде нашето барање услишено. Ги ослободувам лекарите од болницата „Атико“ од било каква одговорност за било што што би ми се случило и за било каков лош исход на мојата ситуација ги држам целосно одговорни моралните поттикнувачи на затворањето на нашите членови од семејството и нивните политички надредени (владата на Сириза, Министерството за правда), кои си ги измиваат рацете како Понтиј Пилат, вртејќи го погледот од штрајкот со глад со смрт кој се одвива во моментов.

Работите се во нивни раце. Или ќе победиме, или левичарската влада ќе го дочека првиот мртов штрајкувач со глад во Европа по најмалку 40 години.

Солидарност со сите кои штрајкуваат со глад од 02.03 и кои бараат: укинување на членовите 187/187А, укинување на законот за маскирани лица на протест, укинување на правниот контекст во врска со земање и користење на ДНК примероци од страна на органите на прогон, укинување на затворите од тип Ц, ослободување на тешко повредениот Савас Ксирос.[1]

Загуба е да се предадеш

Предавството е вистинска смрт

Достоинство до самиот крај

Панајотис Аргиру

член на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF


 

ПИСМО ОД ХАРИС ХАЏИМИКЕЛАКИС ОД БОЛНИЦАТА „ГЕНИМАТАС“

Во вторникот, на 24.03, бев префрлен во општата болница „Гениматас“ во Атина поради моето влошено здравје после 22 дена штрајк со глад. Денес, петок, додека го пишувам ова, сум во својот 25-ти ден од штрајкот и имам изгубено 15.5 килограми од мојата почетна телесна тежина од 84.5 кг. Во слична ситуација се и другите кои штрајкуваат со глад, членовите на Заговор на огнените ќелии, од кои повеќето се хоспитализирани во различни болници во моментов. Нашето барање за итно ослободување од очигледно одмаздничкиот притвор на мајката на другарите Кристос и Герасимос Цакалос и жената на вториот, стана топка во рацете на судиите, кои го префрлуваат датумот за преглед на барањето од недела во недела, мотивирани или од безпреседанска негрижа за нашите животи или од активен обид да се причини неповратна штета на нашето здравје, кое со голема брзина се влошува. Поконкретно, иако обвинителот кој се бави со нашиот случај предаде позитивен предлог во вторникот, на 17.03, ниту еден од советите кои се бават со случајот на роднините на другарите го нема прегледано барањето за замена на притворот со условно ослободување. Во меѓувреме, политичкото водство стои пркосно индиферентно спрема постапките на судиите, какви што не сме виделе во текот на историјата на Грција од владеењето на хунтата па наваму. Очигледно владата на „левата“ Сириза не е заинтересирана за фактот дека за прв пат се криминализираат блиските и семејството и дека роднини на политички затвореници се држат затворени од очигледно одмазднички причини, со смешни и незасновани обвиненија.

Јас, од своја страна, изјавувам дека за секој ефект кој штрајкот со глад може да го има врз моето здравје (што од оваа точка веќе е трагично можно), политичките и судските власти, кои вршат физичко и морално уништување на штрајкувачите со глад, се единствено одговорни.

НИТУ ЧЕКОР НАЗАД

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА РОДНИНИТЕ НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

ПОБЕДА ЗА СИТЕ ПОЛИТИЧКИ ЗАТВОРЕНИЦИ НА ШТРАЈК СО ГЛАД

Харис Хаџимикелакис

Член на Заговор на огнените ќелии FAI/IRF

Петок 27.03.2015

П.С. Ги поздравувам гестовите на солидарност и во Грција и пошироко. Другари, вашите акции ни даваат сила.

Солидарност и соучесништво со Алфредо Коспито и Никола Гаи. Браќа, вашите зборови горат како пламен во моето срце.


 

ПИСМО ОД ЈОРГОС ПОЛИДОРОС И ГЕРАСИМОС ЦАКАЛОС ОД БОЛНИЦАТА „ЦАНИО“

ДО САМИОТ КРАЈ…

Го продолжуваме штрајкот со глад веќе 27-ми ден по ред и сега сме хоспитализирани во болницата „Цанио“. Нашето здравје можеби во моментов е „загрижувачко“, како што велат лекарите, но тоа воопшто не не засега. Сакаме да бидеме јасни уште еднаш. Нема враќање од нашиот избор да умреме ако е тоа потребно за да се стави крај на одмаздничкиот притвор на мајката на Христос и Герасимос Цакалос и партнерката на вториот. Ние сме луѓе кои си го одржуваат својот збор и ќе останеме доследни на тоа како анархисти. Нема да се повлечеме. Можеби на некои им звучи необично тоа што штрајкуваме со глад без да бараме нешто за себеси, но не можевме да допуштиме тој одмазднички лов да помине. Да се казнуваат нашите семејства поради нашиот избор е фашистичка практика. Од оваа позиција, единствено оружје што можеме да го искористиме е штрајкот со глад. Искрено сме им благодарни на другарите кои на сите можни начини помагаат борбата која ја водиме овде да биде слушната преку солидарни акции надвор од затворот. Нема да се повлечеме ниту еден чекор назад. Нема да престанеме. Решени сме попрво да умреме, отколку да ја прифатиме идејата нашите најблиски да бидат во затвор. Одиме до крај, а секој нека си ја преземе својата одговорност.

НИТУ ЛЕВА, НИТУ ДЕСНА ВЛАСТ

СМРТ НА СИТЕ НЕПРИЈАТЕЛИ НА СЛОБОДАТА…СЀ ДО ПОБЕДАТА

Солидарност и сила за сите кои штрајкуваат со глад

Герасимос Цакалос и Јоргос Полидорос

Членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

ПС1. Нашите мисли се со сите другари кои штрајкуваат со глад низ болниците во Грција, а особено со Михалис и Дамијанос, сместени во болницата „Евангелисмос“, позната по својата историја на мачење на урбани герилци во текот на нивното хоспитализирање таму. Останете силни, браќа, се до победата.

ПС2. По доброосмислената интервенција во болницата „Цанио“ од страна на некои другари последните неколку денови, како реакција на однесувањето на болницата спрема анархистот на штрајк со глад Фивос Харисис, однесувањето на медицинскиот персонал спрема нас конечно е како што треба.

 

Забелешка: [1] Ова се барањата на новоформирана „Мрежа на борбени затвореници“ (DAK)

 

извор: interarma

Писмо од анархистката Ангелики Спиропуло од заточеништво (Грција)

Веќе два месеци, по откривањето на планот за бегство на членовите на Заговор на огнените ќелии – Затворска ќелија, во сите правци се распрсна организиран лов на вештерки. По моето апсење, работите излегоа надвор од контрола, а кучињата на антитерористичката единица ја поминаа секоја граница. Константното и непокајничко делување на некои луѓе, кои тврдоглаво одбиваат да се потчинат на моќта на затворскиот чувар кој ги заклучува зад бетонот секоја ноќ, ги излудува сите оние кои не можат да разберат што значи да се живее со гордост и достоинство. Тие никогаш нема да се помират со оние кои отворено им се спротивставуваат, но исто така таргетираат луѓе кои, и покрај фактот што немаат политичка поврзаност со нас, одбрале да не ги напуштат своите блиски, ниту да им го завртат грбот на гонетите. Сепак, колку валкано и да играат, нема да нè натераат да се повлечеме. На секој нивен удар, насилно ќе возвратиме, со крената глава. Инертноста и пасивноста не спаѓаат во наши карактеристики. Затоа, од 02.03. зедов учество во штрајкот со глад, заедно со другарите од Затвореничката ќелија на Заговор на огнените ќелии, со барање за итно ослободување на мајката на Кристос и Герасимос Цакалос и девојката на последниот. Решени сме да одиме до крај…

НИТУ ЧЕКОР НАЗАД

ПС: Има многу што да се каже, но важно е да се раздвојат поводите, а она што за нас е првенствено сега е итното ослободување на оние кои немаат никаква врска со случајот. Сето останато може да почека. Во моментов единственото нешто што имам да го кажам е дека ова не е почетокот, а дефинитивно не е ниту крајот на приказната – сега го одиме патот, и во тоа лежи сета убавина.

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА РОДНИНИТЕ НА ЧЛЕНОВИТЕ НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

ПОДДРШКА ЗА БОРБАТА НА СИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ ВО ШТРАЈК СО ГЛАД

  1. За укинување на антитерористичкиот закон А’ (член 187)
  2. За укинување на антитерористичкиот закон Б’ (член 187А)
  3. За укинување на законот за забрана на маскирање на јавни собири
  4. Укинување на законот за затвори од тип Ц
  5. Ослободување на Савас Ксирос од здравствени причини
  6. Укинување на наредбата на Јавниот обвинител за насилно земање ДНК (и генерално полициската манипулација со конструкција на докази преку злоупотреба на ДНК)

Ангелики Спиропуло,

Женски затвор Коридалос

InterArma

Солидарност со Спирос Мандилас, повторно уапсен и на штрајк со глад

Другарот Спирос Мандилас од анархистичкиот сквот „Надир“ во Солун на 10 март беше одново уапсен во Солун и пратен во затворот Коридалос во Атина, после само два месеци на слобода. На почетокот на јануари беше ослободен по речиси цела година притвор во Коридалос поради случајот „Проект Феникс“, во кој е обвинет за повеќе дела според законот за тероризам, заедно со другарите од Заговор на Огнените ќелии. На 10 март полицијата одново го уапси поради друг случај од 2012 година, поради дела поврзани со внатрешниот конфликт меѓу повеќе сквотови во Солун, вклучително и „Надир“. Во негово отсуство и отсуство на неговиот бранител, а со предавничко присуство на останатите обвинети (освен еден) во овој случај, судот го осуди на 7 години затвор. По неговото повторно затворање, Спирос започна штрајк со глад, барајќи итно ослободување.

Пламен за џелатите кои седат облечени во своите судски токи во храмовите на крвожедната „правда“ и со еден бирократски печат ги запечатуваат судбините на безброј луѓе, праќајќи ги, во име на „демократската правда“, во последниот круг на пеколот…

Пламен за џелатите во затворите ширум светот, кои држат во кафез човечки души, понижувајќи ги со самици, ќотек, цензура, забрани, монотонија, никогаш заситени од казната…

Пламен за свињите во сини униформи, чуварите на канибалистичкиот поредок, кои нè гонат како диви животни за да нè предадат во рацете на џелатите…

Пламен за демократскиот режим, неговите паразити-претставници и дебелите ненаситни бизнисмени, кои сакаат да владејат со секој аспект од секој поединечен живот и да профитираат од грбот на владејаните…

Оние кои своеволно го предаваат под владение на други сопствениот живот се столбот на угнетувачкиот поредок.

СМРТ ЗА ДЕМОКРАТИЈАТА И СИТЕ ДРУГИ ЗАТВОРИ

СОЛИДАРНОСТ СО СПИРОС МАНДИЛАС И НЕГОВО ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ

Подолу следува писмо од Спирос по повод овие случувања.

ЗнЕ

Текстот на Спирос Мандилас

wolfche

Во вторникот, 10.03.2015, бев уапсен и затворен во затворот Коридалос.

Моето ново апсење е поради „цивилната војна помеѓу анархистите“ во Солун, односно внатрешните конфликти во движењето, кои се одвиваа во тој град во 2012 година. Некое време пред почетокот на судењето, јасно ја обзнанив мојата намера за одложување поради тоа што, прво, веќе имам едно судење во тек за проектот „Феникс“ во затворот Коридалос, и второ, мојот адвокат Фрагискос Рагузис имаше во меѓувреме други важни процеси во тек и не можеше да присуствува на моето судење. Затоа побаравме одложување од управата на судот. Она што следуваше беше, од една страна, тоа што управата си продолжи регуларно со процесот, а од друга страна, обвинетите го валидираа судењето со нивното присуство. Тоа значи дека судењето беше регуларно спроведено, со тоа што џандари во цивилка и судии постојано ме споменуваа, без можност за контрааргумент. Тогаш го објавив отвореното писмо во кое ги разјаснив работите и илустрирав дека секој оној од обвинетите во истиот случај кој ќе го признае судењето преку своето присуство, ме предава во рацете на антитерористичката агенција и судиите.

И покрај тоа, само еден од останатите обвинети го напушти процесот и судењето заврши (по 3-4 дена) со казна за мене од 7 години затвор и 5.000 евра за надомест.

Секој рационално би се прашувал зошто другите обвинети не побараа одложување на ова судење. Одговорот кој го добив од обвинетите за случајот „Солунски сквотови“[1] беше дека судењето треба што побрзо да заврши за да може „борецот“ С. Стратулис да добие дозвола за излегувања од затворот, бидејќи затворот го лишува од повремени излези поради тоа што против него се води процес. Се разбира, ова оправдување нема никаква правна основа, бидејќи затворениците не се лишуваат од излези од затворот поради обвиненија за прекршоци.

И учесниците во анархистичкиот сквот „Надир“ се изјаснија дека сакаат да продолжат со судењето…

Во светло на критиката на сите овие нешта, лесно може да се види деградацијата на мнозинството од „милјето“ во Солун. Од една страна, „солунските сквотови“ инсистираа судењето да продолжи, сметајќи го „нивниот човек“, обвинет за ситни прекршоци, приоритетен во однос на мене, кој се соочувам со најсериозните обвинувања и кој бев главна цел на судењето (како што сум и главна цел на антитерористичката единица).

Од друга страна, гледаме како некои од оние кои учествуваа во сквотот „Надир“ станале аполитични субјекти, минувајќи го времето во удобно бездомништво, целосно игнорирајќи го нивниот поранешен другар.

Се разбира, одговорни се и оние „блиски до движењето“ адвокати во ова судење, од кои би очекувале да не примаат наредби од нивните клиенти, туку да имаат свест да одбијат да учествуваат во судењето без присуство на обвинетиот.

Прашањето кое сега се покренува е дали сите овие луѓе имаат морални вредности. Се покренува и прашањето дали движењето поседува анархистичка етика и свест. И се разбира, како е можно луѓе кои се или биле дел од антиавторитарното/анархистичко милје да ја искажуваат својата одмазда во судска сала. Сакам да бидам јасен. Немам намера да ги платам тие 5.000 евра за надомест. Нема да дозволам ниту некој од моите пријатели и другари да плати за мене. Парите ќе бидат подмирени од 39-те обвинети кои го валидираа ова судење.

Од денес, сабота, 14.03.2015, започнувам штрајк со глад со барање за мое итно ослободување по секоја цена.

П.С. Бидејќи ова е стрикно лично прашање, не сакам мојот штрајк со глад да се поврзува со останатите штрајкови со глад кои се одвиваат во Грција во моментов.

ГНЕВ И СВЕСТ

Спирос Мандилас, сабота, 14.03.2015

[1] Мисли на насилните судири помеѓу анархистички сквотови (од различни тензии), кои се одвиваа во 2012 во Солун, во текот на кои 41 лица беа гонети за престапи и за кривични дела (заб. InterArma)

извор за писмото: InterArma

Поздрав до солидарните акции – Заговор на Огнените ќелии (Грција)

images4

 

Секоја порака и акција на солидарност е гест на соучесништво и сила за борбата која ја водиме. Борба која ги надминува лицата на политичките затвореници и која создава една општа динамика. Динамика на анархистите да ја саботираат реалноста на правните одлуки, на затворите, на судиите, на цајканите. Динамиката да се допре, секој од својата почетна точка и афинитет, перспектива на суштински и опасен конфликт со постоечкото и со моќта. Динамика да се живее анархија овде и сега.

Првите сквотирања (седиштето на СИРИЗА, Правниот факултет, Чанија, Ретимно, Верија, Солун), маршевите, интервенциите надвор од затворите, нападите, контраинформациите, веќе го нарушија мирниот сон на градовите. Редовната циркулација на луѓе и производи, кои рамнодушно се движат по булеварите на метрополите, беше прекината, макар и на кратко, отворајќи простор за непланирани активности.

Насилното сквотирање или марш, ослободуваат простор и време од заробената реалност. Простор затоа што ослободуваат терен, окупирајќи го и извртувајќи го неговиот симболизам. На тој начин седиштето на владејачката партија и Правниот факултет преминуваат во ослободени територии на контраинформација и субверзивно планирање. Време затоа што го разбиваат часовникот на планираните текови во градот. Времето-чувар, кое ги надгледува планираните текови во метрополата, домот – училиштето – паузата – пазарувањето – рекламирањето, се дезорганизира. Се дезорганизира кон сквотирана зграда, кон разбиено новинарско комбе, а миговите на расправа се ослободуваат за секој да може да размислува за нив; не само дали живееме во сиромаштија, туку и дали живееме на начин на кој не сме вклучени.

Токму затоа канибалистичката пропаганда на новинарите сурово ги напаѓа овие акции на солидарност. Започнува лов на вештерки во казанот на ТВ демагогијата и прикажува карикатури од студентите-кариереристи од Правниот факултет (веројатно идни адвокати и судии), кои сквотерите ги претставуваат како насилници.

Но ако животот на штрајкувачите со глад и уште поважно, целата борба за слобода и достоинство можат се споредат со неколку загубени денови од предавањата, тогаш ова општество, заедно со неговата цивилизација и мора, треба двапати да биде поразено, за светот да биде поубав и слободен.

СЛОБОДА И СОУЧЕСНИШТВО ЗА ОНИЕ КОИ СЕ СОЛИДАРИЗИРААТ

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА СИТЕ ШТРАЈКУВАЧИ СО ГЛАС

ДО ПОБЕДА

 

Заговор на Огнените ќечии – FAI/IRF, Затворската ќелија

Солидарност со уапсените и со другарите и другарките кои штрајкуваат со глад (Грција)

Анархистичката другарка Ангелики Спиропулу започна штрајк со глад во затворот Коридалос, каде што беше одведена во заложништво, откако ден претходно беше откриена и уапсена. Ангелики беше пронајдена по речиси два месеци бегство, откако џелатите на власта пуштија потера по неа, како осомничена за поврзаност со неуспешниот план за бегство од затвор на другарите од Заговор на Огнените ќелии.

Анархистичкиот сквот „Надир“  од Солун јавува дека таа во понеделникот им се придружи на затворените членови од Заговор на Огнените ќелии во отпочнатиот штрајк со глад, со барање итно да се ослободат мајката на Герасимос и Христос Цакалос, како и сопругата на Герасимос, кои беа уапсени бидејќи ја имаа засолнето Ангелики во својот дом. Во одмаздничката хајка против семејството и пријателите на членовите на ЗОЌ беше уапсен и личен пријател на браќата Цакалос, неповрзан со случајот за бегство.

Од вчера и анархистичкиот затвореник Панос Михалакоглу апстинира од затворска храна во солидарност со барањата на ЗОЌ.

ЗнЕ искажува братска солидарност со уапсените пријатели и семејни членови на другарите од ЗОЌ, кои, иако не сносат никаква одговорност за делата на нивните сакани, крволочно беа грабнати од страна на узурпаторите, во одмазднички чин против храброста, борбеноста и бескомпромисниот дух на анархистичките урбани герилци од Заговор на Огнените ќелии.

Солидарност со Ангелики, Христос, Герасимос, Микалис, Панајотис, Јоргос Н., Јоргос П., Олга, Харис, Дамjано и Теофилос. Солидарноста е нашето оружје.

СИЛА И ХРАБРОСТ ЗА ДРУГАРИТЕ КОИ ШТРАЈКУВААТ СО ГЛАД И ЗА УАПСЕНИТЕ ДРУГАРИ И ДРУГАРКИ

СМРТ И ОДМАЗДА ЗА ДРЖАВАТА И СИТЕ ДРУГИ ЗАТВОРИ

ВО БОРБА ПРОТИВ СЕТО ПОСТОЕЧКО

 

Заговор на еднаквите

Изјава на Заговор на Огнените ќелии – Ќелија на затворените членови (Грција)

images4

Пред два месеци нашиот план за бегство од затворот Коридалос беше откриен. За тоа преземавме целосна одговорност и објавивме јавна самокритика. После тоа, започна досега невиден лов на конструкции на вина. Мета се нашите роднини и нивните пријатели. Пред два дена видовме како е уапсен пријателот на братот на Јоргос Полидорос и личниот пријател на Христос и Герасимос Цакалос. И врз основа на тоа, почнаа да зборуваат за „регионални членови“, „курири“ и „револуционерен фонд“. За што? За торба полна алишта? За некои пари од донации и солидарни настани? Или за фамозните „ласери за пукање“? Обвинетиот човек не ни знаеше дека има ласери во торбата. Згора на тоа, најважно е што тие ласери се играчки кои се продаваат во Монастираки за 2 евра и со кои сакавме да создадеме конфузија при нападот. Зошто антитерористичката агенција не го каже тоа, туку напротив, ги претставува како оружја?

Денеска гледавме како ја апсат мајката на Христос и Герасимос Цакалос заедно со сопругата на Герасимос, бидејќи Ангелики Спиропулу беше пронајдена во нивната куќа. Ангелики е ретка другарка и ние сме поврзани со неа со апсолутен политички афинитет. Двајцата другари ѝ кажале дека ако некогаш се најде во тешка ситуација, може да оди во нивниот дом. Бидејќи ние ниту ги напуштаме нашите идеи, ниту нашите луѓе. Ангелики долго беше барана и отиде во нивната куќа замолувајќи да биде привремено сместена од нивната мајка. Што требаше да направи нивната мајка? Да ѝ ја затвори вратата? Таа не е таква личност и знае колку е значајна човечноста за бегалец. Повремено во куќата, заради семејните односи, престојува и сопругата на Герасимос Цакалос. Затоа и таа била таму.

Целата одговорност е исклучиво наша. Роднините и нивните пријатели не сносат никаква одговорност, немаат никаква врска со случајот и со она за што се обвинети. Што се однесува до Ангелики, ќе бидеме тука за неа и таа знае дека ја има нашата поддршка. Ќе биде меѓу нас, со крената глава, на тешкиот пат кој го избравме.

Но нема да седиме тука и да гледаме како ги канибализираат нашите роднини и нивните пријатели. Антитерористичката агенција ја премина границата. Ние сме противниците, не нашите роднини. Затоа ова е тоа. Од денес, 02.03, започнуваме штрајк со глад до смрт за да ги заштитиме нашите роднини и нивните пријатели, за да не завршат во затвор. Одговорноста е само наша и ние сме тие кои ја преземаат. ДОКРАЈ! Ако ги стават во затвор, преферираме да ја избереме смртта. Тоа значи одговорност и секој прави свој избор…

НЕОДЛОЖНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА НАШИТЕ РОДНИНИ И НИВНИТЕ ПРИЈАТЕЛИ КОИ НЕМААТ НИКАКВА ВРСКА СО СЛУЧАЈОТ

 

Заговор на Огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру
Теофилос Мавропулос
Дамјано Болано
Микалис Николопулос
Јоргос Николопулос
Олга Економиду
Јоргос Полидорос
Герасимос Цакалос
Христос Цакалос
Харис Хаџимикелакис

interarma.info