Изјава на Заговор на Огнените ќелии – Ќелија на затворените членови (Грција)

images4

Пред два месеци нашиот план за бегство од затворот Коридалос беше откриен. За тоа преземавме целосна одговорност и објавивме јавна самокритика. После тоа, започна досега невиден лов на конструкции на вина. Мета се нашите роднини и нивните пријатели. Пред два дена видовме како е уапсен пријателот на братот на Јоргос Полидорос и личниот пријател на Христос и Герасимос Цакалос. И врз основа на тоа, почнаа да зборуваат за „регионални членови“, „курири“ и „револуционерен фонд“. За што? За торба полна алишта? За некои пари од донации и солидарни настани? Или за фамозните „ласери за пукање“? Обвинетиот човек не ни знаеше дека има ласери во торбата. Згора на тоа, најважно е што тие ласери се играчки кои се продаваат во Монастираки за 2 евра и со кои сакавме да создадеме конфузија при нападот. Зошто антитерористичката агенција не го каже тоа, туку напротив, ги претставува како оружја?

Денеска гледавме како ја апсат мајката на Христос и Герасимос Цакалос заедно со сопругата на Герасимос, бидејќи Ангелики Спиропулу беше пронајдена во нивната куќа. Ангелики е ретка другарка и ние сме поврзани со неа со апсолутен политички афинитет. Двајцата другари ѝ кажале дека ако некогаш се најде во тешка ситуација, може да оди во нивниот дом. Бидејќи ние ниту ги напуштаме нашите идеи, ниту нашите луѓе. Ангелики долго беше барана и отиде во нивната куќа замолувајќи да биде привремено сместена од нивната мајка. Што требаше да направи нивната мајка? Да ѝ ја затвори вратата? Таа не е таква личност и знае колку е значајна човечноста за бегалец. Повремено во куќата, заради семејните односи, престојува и сопругата на Герасимос Цакалос. Затоа и таа била таму.

Целата одговорност е исклучиво наша. Роднините и нивните пријатели не сносат никаква одговорност, немаат никаква врска со случајот и со она за што се обвинети. Што се однесува до Ангелики, ќе бидеме тука за неа и таа знае дека ја има нашата поддршка. Ќе биде меѓу нас, со крената глава, на тешкиот пат кој го избравме.

Но нема да седиме тука и да гледаме како ги канибализираат нашите роднини и нивните пријатели. Антитерористичката агенција ја премина границата. Ние сме противниците, не нашите роднини. Затоа ова е тоа. Од денес, 02.03, започнуваме штрајк со глад до смрт за да ги заштитиме нашите роднини и нивните пријатели, за да не завршат во затвор. Одговорноста е само наша и ние сме тие кои ја преземаат. ДОКРАЈ! Ако ги стават во затвор, преферираме да ја избереме смртта. Тоа значи одговорност и секој прави свој избор…

НЕОДЛОЖНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА НАШИТЕ РОДНИНИ И НИВНИТЕ ПРИЈАТЕЛИ КОИ НЕМААТ НИКАКВА ВРСКА СО СЛУЧАЈОТ

 

Заговор на Огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру
Теофилос Мавропулос
Дамјано Болано
Микалис Николопулос
Јоргос Николопулос
Олга Економиду
Јоргос Полидорос
Герасимос Цакалос
Христос Цакалос
Харис Хаџимикелакис

interarma.info

Текст од Заговор на Огнените ќелии (Ќелија на затворените членови) за предлогот на Никос Мациотис во врска со Пленумот за солидарност (Грција)

images4

Текст од другарите во врска со создавањето на пленум за акции и солидарност со политичките затвореници

СОЛИДАРНОСТА ЗНАЧИ НАПАД

1) Затворите од тип Ц – воена провокација

Затворите од тип Ц се стремат да станат споменик на победата на Државата во војната со урбаната герила. Ставени сме пред предизвик да не дозволиме илјадниците тони бетон, решетки и катанци да ни ја убијат човечката волја за слобода, предизвик на кој ќе одговорат акциите на непријателите на режимот и пријателите на слободата.

Веќе со години, политички ТВ фаци на системот и платени перодршци на полицијата се ангажирани во битка против урбаната герила, целејќи да ја деполитизираат. „Мрежа на криминалци и терористи“, „соработка меѓу терористите и организираниот криминал“, „револуционерен картел“ се некои од лицата на лагата. Пропагандата се обидува да го прикрие со кал очигледниот константен револт. Константен револт на оние кои одбиваат да живеат како робови и кои со оружје ги напаѓаат лидерите, молкот, конзервативизмот и резигнацијата на мнозинството во општеството.

Со желба да ја оневозможи можната перспектива за насилно востание и да го осакати нејзиното ширење, Власта користи лаги и клевети со цел да ги претстави вооружените урбани герилци како ментално нестабилни криминалци. Сево ова, во исто време кога крвожедната демократија доведува илјадници луѓе да извршат самоубиство и го труе секој момент од нашите животи преку тероризмот на сиромаштијата, репресијата, полициската држава, осаменоста, експлоатацијата, додека ги замајува наивните со лажната слобода на консумерството, спектаклот, масовната забава, дигиталната реалност и цивилизацијата на медиокритетите. Врвот на политичката пропаганда против урбаната герила беше достигнат на почетокот на 2014-та, по бегството на Кристодулос Ксирос, кој наместо своеволно да се врати во затвор по отпустот, го избра патот на илегалата и на соучесништвото со новото урбано герилско војување. Наслови и репортажи со упадливи наслови, како „Новогодишна ноќ на теророт со ЗОЌ“, „Затворите се база на терористи“ беа воведници во лагата. Она што најмногу ја тиштеше Власта, покрај бегството на другарот Кристодулос Ксирос, беше тоа што и покрај нашите апсења, никогаш не се престоривме во успани трофеи во рацете на нашите затворски чувари. За непокајничките урбани герилци, затворот не е палата на стравот, туку заточеничко место кое ја продлабочува и уште повеќе разбеснува  волјата за бунт и слобода.

Повеќе

Анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис се на слобода – Грција

black-wolf-pack

Во понеделникот попладне, 12.01.2014, анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис беа ослободени откако конечно изминаа 18-те месеци од нивниот притвор [според грчките закони, притворот пред да биде изречена пресуда може да трае најмногу 18 месеци; но властите тоа често го злоупотребуваат]. Потсетуваме дека другарите беа уапсени на 12.07.2013 и се обвинети за членување во анархистичка герилска група Заговор на Огнените ќелии, како и за испраќање на пакет-бомба до поранешниот командир на антитерористичката единица, Димитрис Ксорианопулос, кој беше изведен во јули 2013 од страна на Командо „Маурисио Моралес“ – FAI/IRF, како дел од проектот „Феникс“ (чин 4); напад за кој Андреас ја презеде одговорноста. Со голема радост го поздравуваме враќањето на нашите другари на улиците на непрекинатото востание.

Сила на другарите од Заговор на Огнените ќелии

Слобода за анархистичките воени затвореници

Бес и свесност

извор: interarma.info

„Вредеше да се обидеме…“ – Заговор на огнените ќелии

images4

Нема да кажеме ниту еден збор кој би претставувал полезна информација за непријателот. Бегството од затвор е единствената цел на заробената урбана анархистичка герила. Зборот „бегство“ ја содржи смислата на слободата, која ги крева во воздух затворските ѕидини, во кои се заточени нашите животи. Ние, заробените анархисти од Заговор на огнените ќелии, никогаш не го заборавивме тој збор, иако повеќето нѐ заборавија нас. Судиите нè осудија на долги години живот како човечки сенки во заклучени згради, но не успеаја да ги заклучат нашите непокорни копнежи.

Секоја ноќ, лутајќи низ нашите мисли, бегаме во свет без затвори, вооружени стражари и затворени души. И, и покрај тоа што секое утро ѕвекотот на стражарските клучеви нè враќа во бетонската реалност на затворот, знаеме дека ќе дојде нашиот ден кога ќе ја сонуваме нашата анархија со отворени очи. Звукот на затворањето на катанецот ја засилува нашата омраза за затворот. Секој неуспех, секое апсење, секоја грешка нè прави уште потврдоглави. Колку пати и да паѓаме, повторно ќе се исправиме.

Не постои победа или пораз, постои само борба. Знаеме дека борбата на анархистичката урбана герила и на Заговор на огнените ќелии е борба против чудовиште. Во таа борба многу оружје, експлозиви, места за криење, возила, пари можат да бидат изгубени, но сите тие е лесно пак да се најдат. Она што не може да биде изгубено се другарите и другарките кои направија да се надеваме дека нашиот ден ќе дојде и дека ќе му речеме „збогум“ на затворот засекогаш.

Во овие мигови, кога непријателот се сити на сопствениот триумф, им праќаме најтопли соучеснички насмевки на тие прекрасни безимени луѓе, сега барани од полициските механизми на законот и редот. За овие прекрасни безимени луѓе, вреди повторно да го изречеме вечното ветување: „Нашиот ден ќе дојде.“

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА ГОНЕТИТЕ ЗА СЛУЧАЈОТ ЗА ОБИДОТ ЗА БЕГСТВО ОД ЗАТВОР НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

Хидрата на огнените ќелии нема да запре.

Заговор на огнените ќелии ќе се врати, посилен од било кога.

Заговор на огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру

Јоргос Полидорос

Олга Економиду

Герасимос Цакалос

Христос Цакалос

Харис Хаџимикелакис

Теофилос Мавропулос

Јоргос Николопулос

Микалис Николопулос

Дамиано Болано

НИШТО НЕ Е ГОТОВО

СÈ ПРОДОЛЖУВА…

извор: interarma.info

Репресијата врз анархистите во Грција се засилува: започнаа трансферите во новите специјални затвори

03Домокос, првиот од специјалните затвори, таканаречени „затвори од тип Ц“, деновиве започна да ги отвара челичните порти за првите „неподобни“ затвореници. Никос Мациотис, член на анархокомунистичката милитантна организација „Револуционерна борба“ прв беше префлен во затворот Домокос пред шест дена. Вчера уште двајца осуденици поради членство во револуционерни организации беа префлени: Костас Гурнас од „Револуционерна борба“ и Димитрис Куфонтинас од комунистичката револуционерна група „17 ноември“. Истото утро, ненадејно и без никаква најава, што е вообичаен метод, во тип Ц затворот во Домокос беа одвлечкани и Јанис Наксакис и Григорис Сарафундис, обајцата осудени за вооружен грабеж во Пиргетос-Лариса, како и за наводно учество во „Заговор на огнените ќелии“ (кое и тие и членовите на ЗоЌ го негираат). Сарафундис беше префрлен во Домокос и покрај тоа што во моментот сѐ уште трае процесот за вооружениот грабеж во Суровичево-Лерин, во кој тој е еден од обвинетите. Тоа значи дека од трансфер во затворите со специјална безбедност не се „помилувани“ ниту оние против кои сѐ уште се води судски процес, и кои се држани во затворот Коридалос за да можат да присуствуваат на судењата кои се одржуваат во импровизирана судница во затворот.

Затворите од тип Ц се најновата измислица на грчката влада, специјално дизајнирана да ги демне, заплаши, комплетно изолира и полека убие „екстремно опасните затвореници“, а во прв ред осудениците за „тероризам против државата“. Со други зборови, тие се средство за уништување на анархистичките револуционерни организации и нивните членови. Во затворите од тип Ц, затворениците ќе бидат лишени од низа „привилегии“ кои ги уживаат обичните затвореници, а кои во услови на мрачно заточеништво ги крепат и ги одржуваат силни во волјата заробениците, како на пример месечни посети, телефонски разговори, прошетки во дворот, излези од затворот итн, а затворениците ќе бидат комплетно изолирани и од другите затвореници и од надворешниот свет. Идејата е да се закопаат под мрачните ѕидини во затворот и да се убијат во дух, тело и сеќавање сите оние другари кои повеле битка против општеството на власт. Грчката влада успеа да го истурка овој досега најрепресивен антианархистички метод, и покрај тоа што летото 2014 низ повеќе затвори ширум Грција се одржа најмасовниот затворенички штрајк со глад против оваа мерка.

Со оглед на тежината на нивните дела, и другарите од „Заговор на огнените ќелии“ во секој миг очекуваат да бидат одвлечкани во Домокос и разделени од своите соборци во затворот и од своите најмили од другата страна на ѕидот. На 29 декември заврши третиот судски процес кој се водеше против нив, а беа објавени и нивните пресуди. Секој поединечно од нив беше казнет со:

Христос Цакалос: 24 години, 2 месеца затвор;

Герасимос Цакалос: 21 година, 2 месеца затвор;

Михалис Николопулос: 20 години затвор;

Јоргос Николопулос: 24 години, 2 месеца;

Дамјано Болано: 24 години, 2 месеца;

Панајотис Аргиру: 19 години, 9 месеца;

Јоргос Полидорос: 25 години;

Олга Економиду: 25 години;

Теофилос Мавропулос: 25 години затвор.

Во истиот процес беа осудени и следниве затвореници кои негираат учество во ЗоЌ: Костас Сакас – 16 години (моментално во бегство); Александрос Митрусиас – 14 години; Јоргос Карајанидис – 14 години; Јанис Михаилидис – 5 години; Димитрис Политис – 6 месеци затвор.

*

Aпдејт (04.01.2015):  Вчера антитерористичката единица среде ноќ ги извадила Христос Цакалос, Герасимос Цакалос, Андреас Чавдаридис и Спирос Мандилас од нивните ќелии во машкиот затвор во Коридалос и префрлени се во изолација во простории во женскиот дел од истиот затвор.

*

И на другарите од „Заговор на огнените ќелии“, и на сите останати борци кои ги чека бесконечен престој во најмрачниот меѓу затворите, им праќаме прегратки на солидарност и соучесништво. Нека мрачните затворски ѕидини ја потхранат вашата омраза против поредокот на субмисивните. Ќе победат само ако го убијат вашиот дух; затоа, знајте дека и без да можат да стигнат до вас нашите соучеснички крикови, пламените јазици на гневот на другарите од сите ќошиња на светот ќе успејат да ги пробијат дебелите ѕидини на логорот на смртта и да ги стоплат вашите слободни срца.

СИТЕ ЗАТВОРИ ВО ПЛАМЕН

БОРБА ДО УНИШТУВАЊЕ НА СЕТО ПОСТОЕЧКО

СТРАСТА ЗА СЛОБОДА Е ПОСИЛНА ОД СИТЕ ЗАТВОРИ

ЗнЕ

 

Крај на штрајкот со глад: победа за Никос Романос

 

bigstock-anger-605912-1Вчера анархистичкиот затвореник Никос Романос го прекина штрајкот со глад после 31 ден гладување, откако во грчкиот парламент, по повод случајот со Никос, беше донесен посебен амандман кој ќе им дозволува на затворениците да го напуштаат затворот за да следат настава на факултет ако носат електронска нараквица со систем за следење. Овој амандман парламентот го донесе после цел месец на бунтови, нереди и разни чинови на солидарност со Романос и неговите другари Андреас, Димитрис и Јанис, кои исто така се приклучија на штрајкот.

Затворениците ќе можат да го напуштаат затворот со ГПС нараквицата само откако успешно ќе го завршат првиот семестар преку студирање од далечина, веројатно преку видео прием. Сепак, како што јавуваат мејнстрим медиумите, од оваа одлука се изземени затворениците осудени за предавство, за сексуални злочини, за убиство, за промет со дроги, но и за учество во терористичка организација, што значи дека многу од нашите другари анархисти по грчките затвори, вклучувајќи ги членовите на Заговор на огнените ќелии, нема да имаат пристап до оваа „привилегија“.

Следува кратко писмо кое вчера го испрати Никос од болницата:

„После 31 ден тешка и жилава борба, ставам крај на мојот штрајк со глад, откако извојував значајна победа. Амандманот изгласан во парламентот по повод мојата борба значајно се разликува од првичните изјави на министерот за правда и конечно ги прифаќа моите барања, макар и да треба да носам ’електронска нараквица‘.

Она што е сигурно е дека оваа победа е резултат на политичкиот притисок од страна на оние кои се дел од борбата. Борбените анархисти се несомнено големите морални, политички и практични победници. Полиморфната револуционерна борба, заедно со нас, како политички затвореници, од оваа битка излегува посилна од било кога.

Кревам тупаница и им праќам најтопли прегратки и безгранична љубов на сите другари и другарки кои стоеја рамо до рамо со мене.

СО СИТЕ СРЕДСТВА!

СОЛИДАРНОСТ СО ПОЛИТИЧКИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ

ДА ЖИВЕЕ АНАРХИЈАТА

П.С. Подетален текст ќе следува во наредните денови.

П.П.С. Сакам да им заблагодарам и на докторите од болницата, кои одбија да потпаднат на притисоците и налозите во однос на моето присилно хранење и кои ме поддржаа колку што можеа.“

Никос Романос

 

„24 дена танц со смртта“ – писмо од Никос Романос од болница

reaper

Ќе се обидам на неколку ливчиња да ги обликувам последните остатоци од моите мисли во врска со неодамнешните случувања и повторното одбивање на барањето за излегување од затвор заради образовни причини.

Во првите денови од штрајкот со глад, за време на мојот говор на солидарниот собир одржан на Политехничкиот факултет, реков дека одговорот на Николопулос, кој веќе подолго време тврди дека нема мандат по тоа прашање, е само почеток на државната стратегија за да ме уништат. Таа политичка процена во целост се потврди: најпрвин со налогот на директорката на затворот Коридалос, Евангелија Марсиони, за присилно хранење, кое се состои од вистинско насилство и кое, меѓу другите, ги усмрти Холгер Мејнс во Германија, а и разни членови на GRAPO во Шпанија. Докторите во болницата сепак беа толку достоинствени да го фрлат во ѓубре налогот на затворската управа и одбија да го извршат тоа злосторство на државата. По жалбата на правосудниот совет надвор од затворот (правен чекор кој го бираат бројни затвореници кога затворската управа ќе им го одбие барањето) повторно стигна негативен одговор, бидејќи беа условени од одлуката на Николопулос, истата онаа одлука на која беше вложена жалба.

За оние кои барем малку ја разбираат политиката, интервенцијата на министерот за правда, ден пред рочиштето, беше очигледна наредба за одбивање на моето барање, а ќе објаснам и зошто.

Во изјавата која ја објави Министерството за правда посредно се наведува фактот дека Атанасију, министерот за правда, нема мандат да одлучува во врска со тоа, а подолу во истиот документ стои: „Отпустите од образовни причини ги дозволува исклучиво надлежната затворска управа, на чело со надлежниот службеник на јавното обвинителство, додека за обвинетите е потребна дозвола од правосудниот орган кој го наложил притворот.“

Што значи дека министерот ја поништува, на едноставен и јасен начин, валидноста на мојата жалба. Сето тоа е пропратено со предлог, незаснован, предавањата да се одржуваат по пат на видеоконференција, наместо отпусти во образовни цели, што нема смисла со оглед дека постојат лаборатории кои изискуваат задолжително физичко присуство. Освен тоа, на тој начин се отвора патот за затворските управи во целост да ја укинат поволноста за образование, добро познавајќи го нивниот страв од преземање одговорност, за да може решението со видеоконференции да се применува на сите затвореници.

Накратко, според таа логика, дури и разговорите со нашите семејства би се изведувале преку екран, од безбедносни причини, исто како и нашите судења. Технологијата во служба на „рехабилитација“ и правда. Човечки напредок или фашизација… историјата ќе пресуди.

Овде вреди да се посочи и на документот на специјалниот судија Ефтихис Николопулос, кој од почетокот на мојот штрајк со глад ги спроведува јасните политички наредби на неговите шефови од Министерството за правда, заради што сите го сметаат за одговорен. Како компензација за неговите „услуги“ ќе добие унапредување во Врховниот суд, како што тоа се случи со неговиот претходник, Димитрис Мокас, кој водеше десетици репресивни антианархистички кампањи. Сега се тови со богатата плата на правосудната елита од Врховниот суд. Случајност? Не верувам.

Од моја страна, пак, не постои никаква шанса за повлекување и одговарам со БОРБА СЀ ДО ПОБЕДА ИЛИ СЀ ДО СМРТ.

Во секој случај, ако државата ме усмрти со своето однесување, господинот Атанасију и неговите пријатели ќе бидат запомнети во историјата како банда убијци, кои поттикнувале мачење и убиство на еден политички затвореник. Да се надеваме дека ќе постојат слободни души кои ќе ја исправат правдата на нивната правда, на свој начин.

На крај, сакам да го изразам моето соучесништво и пријателство со сите оние кои застанаа на моја страна, со сите расположливи средства.

И неколку зборови до моите браќа, Јанис, кој исто така се наоѓа во болница, Андреас и Димитрис и многу други.

Борбата подразбира и загуби, бидејќи на патиштата кон достоинствен живот мораме да чекориме рамо до рамо со смртта, ризикувајќи сѐ за да добиеме сѐ. Борбата продолжува, со убоди на нож, непрестајно.

Сѐ за сѐ!

Додека живееме и дишеме, да живее анархијата!

На 6 декември ќе се сретнеме на улиците на бесот.

Моите мисли минуваат низ познати улици.

Затоа што вреди да го живееш сонот, иако гориш во оган.

И како што велиме ние, сила

Никос Романос

П.С.: Јасно е дека не можам да ги контролирам општествените автоматизми кои се појавуваат. Но, сите од Сириза и останатите трговци со надеж кои се појавија, ги избркав БЕЗ РАЗГОВОР, и нагласувам дека службено потпишав дека одбивам да примам каква било инфузија.

извор: radioazione.org

Бунтови и нереди – огнена солидарност со Никос Романос

Car-on-fire-2

Масовни нереди, востанички напади, собири и маршеви низ цела Грција и во други точки на планетата деновиве се јавија како одговор на интернационалниот повик за солидарност со анархистичкиот затвореник Никос Романос. Никос веќе 24-ти ден по ред штрајкува со глад поради тоа што затворската управа и обвинителството не му дозволуваат да го напушта затворот со цел да посетува универзитетска настава на техничкиот факултет во Атина, на кој беше примен есенва. Неговата борба ги размрда субверзивните кругови и кулминираше вчера, кога масовни демонстрации се одржаа во Атина во толкави размери, што дури и платеничките мејнстрим медиуми (вклучувајќи ги и локалниве) наголемо известуваа за настаните. Непријателскиот печат известува за бројки што се движат од неколку до десет илјади демонстранти, кои вчера се собраа пред окупираниот Политехнички факултет во Атина и остро се судрија со џандарските свињи. Запалени возила, уништени улици, барикади во пламен и непознат број на уапсени е она што ги карактеризираше вчерашните масовни демонстрации во солидарност со Никос Романос и неговите тројца другари, кои се придружија на штрајкот со глад. Собири и демонстрации истата вечер беа организирани и во Солун, Патра, Јанина и на Крит.

Повеќе

Солидарност за затворените анархисти во случајот Велвендо-Кожани

Писмо од анархистите обвинети за двојниот грабеж во Велвендо-Кожани

На 29 ноември 2013 ќе започне судењето за двојниот грабеж во Велвендо-Кожани. Ќе се одржи во женскиот оддел на затворот Коридалос (а не како што на почетокот беше најавено, во судот на улицата Лукареос). Судницата, светиот бордел на правдата, отсекогаш била простор во кој владејачката класа – авторитетот – ја докажувала својата надмоќ над „илегалните“ во оваа држава.

Затоа прашањето на солидарност е постојана пречка кога станува збор за анархисти, па затоа цајканите од секој вид (интервентни единици, во цивил, антитерористички единици) брзаат да ги исполнат судниците за да го попречат нејзиното изразување. Меѓутоа, согледувајќи го неуспехот на таквото делување и постоењето на евидентната зариженост за „безбедноста“ на префрлувањето (од затворите во судниците) на голем број анархисти, обата проблеми ги решија со помош на специјални судници (засега две) внатре женскиот оддел. Јасно е дека промената на местото на судење е резултат на тие две причини. Од една страна минимален ризик на логистичко ниво, а од друга регистрирање на сите солидарни кои сакаат да влезат.

Нам местото на судење не ни прави разлика, судницата е непријателски простор, без оглед дали се ноаѓа во затвор или во висечките градини на Вавилон. А ако тактиката на регистрирање ја ограничува присутноста на другарите во судницата, никој и ништо нема да ја спречи силата што ја добиваме од извиците и гласовите кои ги пробиваат затворските  ѕидови и блиндираните возила.

Освен тоа, за нас револуционерната солидарност не се ограничува на моментите на поддршка за време на судењето. Судницата е само простор во кој непријателот ја потврдува својата победа, механизам на асимилација на репресивното насилство со демократска идеологија. Во нашиот случај нема да има вообичаен „притисок“ на судиите за да се постигне поблага пресуда. Одлуките се однапред одредени. Но, нас тоа не нѐ интересира, бидејќи ние сме непријатели на судиите, не затоа што сме им на мета, туку затоа што нивна задача е да уништуваат луѓе под закрила на авторитетот на државата.

Солидарноста е непрекинат однос. Облиците на нејзино изразување се различни и се конкретизираат во миговите на напад врз системот. Се разбира, протестот пред самата судница може да биде еден од тие мигови, но тој не е ниту услов ниту единствен израз на солидарност. После сѐ, солидарноста со затворените револуционери не е статистика која ја наметнува моментот, таа е потреба, чувство, остварување на борбата на заедницата, со сите средства кои другарите ќе ги изберат за изразување на својата солидарност, дали со присуство пред судницата или со напад врз сето она што ја претставува моќта вмешана во нашето судење.

На крај сакаме да нагласиме дека сите ОДНОСИ МЕЃУ ДРУГАРИТЕ кои нѐ обединуваат, нашата заедничка визија за слобода, соништата кои ги делиме, никогаш нема да бидат нарушени од каков било облик на поделба кој се однесува на ставовите во однос на судењето или разните обвиненија против нас. Тоа што некои од нас, на пример, ќе имаат адвокати, а други не; тоа што некои ќе ја преземат одговорноста за грабежот, а некои не; не се причина за создавање поделби во борбената заедница, која нѐ обединува зад решетките.

Суштината на ова судење лежи во фактот дека државата и нејзиниот механизам судат анархисти кои се спротиставуваат на системот, кои се негови непријатели. Помалку е важно на кој начин ќе се погрижат што подолго да нѐ држат како заложници.

Нивниот главен интерес е да нѐ осудат како НЕПРИЈАТЕЛИ на системот. Ние, пак, не ја признаваме дихотомијата невин-виновен (во оваа, како и во секоја друга судска постапка против анархистички борци). Во нивниот свет ние сме виновни, виновни во однос на нивната „невиност“. Нашите мисли и нашите срца се со сите оние кои се борат против авторитетите.

БЕС И СВЕСНОСТ

Фивос Харисис, Аргирис Далиос, Јанис Михаилидис, Димитрис Бурзукос, Димитрис Политис, Никос Романос

извор: actforfree.nostate.net

actforfree.nostate.net contrainfo