„СЕ ИЛИ НИШТО“ – текст од ЗОЌ на 32-от ден од штрајкот со глад [Грција]

images4

Пред неколку дена, советот одговорен за ослободувањето на мајката на Христос и Герасимос Цакалос и девојката на вториот одржа седница. Повеќекратните одложувања на советот доведоа неколку другари од Заговор до границата помеѓу животот и смртта. Михалис двапати беше во опасност да преживее срцев удар, поради тоа што пулсот му опадна до 20-25 отчукувања во минута (!!!), Олга падна на 40 килограми, Панајотис веќе имаше проблематично здравје поради претходни повреди на главата, Јоргос П. има сериозна брадикардија и проблеми со притисокот (систоличен притисок 50, диастоличен 30) и сите другари изгубија 15-20% од почетната телесна тежина.

Конечно, првиот совет (со мнозинство) одлучи да ја ослободи мајката, со челични рестрикции (10.000 евра казна, 3 пати месечно задолжително присуство во полициска станица, забрана за напуштање на земјата и забрана за напуштање на островот Саламина каде што таа живее, на што резултат, главно, е тоа што нема да смее да ги види своите синови во затвор). Вториот совет го одби барањето за ослободување на девојката на Герасимос Цакалос и ја задржаа како заложничка на судската одмазда.

Таква е играта на смртта, која продолжува во уште понападен стил. Сакаат да нè поделат, нудејќи ни, од една страна, хендикепирана слобода со отпуштањето на мајката и од друга страна, да прифатиме компромис со задржувањето на Еви. Нашиот одговор е едноставен и јасен.

Нема примирје, ниту чекор назад.

Нема да го прекинеме нашиот штрајк со глад дури ниту пред работ на бездната на смртта. Бидејќи апсолутната смрт значи да ја прифатиш реалноста која ти ја наметнува власта, да се повлечеш пред нејзините заповеди и да се криеш во индиферентноста.

Ние продолжуваме до самиот крај, решителни во нашата одлука. Додека не се стави крај на притворот на Еви.

ПС1: Мајката на другарите Христос и Герасимос Цакалос одби да се согласи со нефер продолжувањето на заложничката ситуација на Еви и не ги прифати рестрикциите, тврдејќи дека ќе помине низ портата до слободата само со Еви, која нема никаква врска со нашата организација. Достоинството се покажа посилно од легалната слобода.

ПС2: Последните две апсења (двајца Албанци, според вестите) во врска со нашето испланирано бегство само го докажува постоењето на судско-полициски Гордиев јазол, кој се стеснува како јамка околу вистинските настани. Неколку личности, кои немаат никаква врска со нашата организација, беа носени во окови до истражните канцеларии, а други се држат во притвор, само затоа што органите на прогонот посомневале дека во некои од декриптираните пораки има референци за нив (таму ги нема ниту нивните имиња).

Она што се отвара пред нас е спектакуларна телевизиска продукција со осмислени протечени информации од полициските архиви до новинарите со цел да се преувеличи и изврти реалноста. Тоа е ТВ најава за бегство од затвор, кое за несреќа не се случи. Реално шоу со јаки дози на канибализам, бидејќи и покрај тоа што ние, ЗОЌ, преземавме полна одговорност за конфискуваните оружја и експлозиви, други луѓе беа одведени во затвор поради другарска врска, поради писмо, поради прекршок или поради ништо, со помош на дисторзираната лупа на антитерористичкиот закон.

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА ЕВИ

СИЛА ЗА МИХАЛИС кој стигна до границите на смртта (брате, секоја наша мисла, секое отчукување на нашето срце е за тебе)

ПОБЕДА ЗА СИТЕ КОИ ШТРАЈКУВААТ СО ГЛАД И ЗА БАРАЊАТА НА БОРБАТА

Заговор на Огнените ќелии

Ќелија на затворени членови

32 ден од штрајкот со глад

извор: interarma

Писма од некои од членовите на Заговор на Огнените ќелии кои штрајкуваат со глад

CCF_Aпдејт за другарите од ЗОЌ на штрајк со глад + писма (01.04)

Герасимос Цакалос страда од многу силни главоболки речиси постојано и секој ден, како резултат на многудневниот штрајк со глад. Јоргос Полидорос има многу бавен пулс (36-40 отчукувања во минута) во комбинација со низок притисок (80/40), што значи непосреден ризик од срцев удар. Обајцата веќе имаат проблеми со црниот дроб и со жолчката.

Дамианос Болано тежеше 90.1 кг кога започна со штрајкот со глад, а сега достигна 73.5 кг и страда од инфекција на кожата речиси низ целото тело. Михалис Николопулос од 78.5 кг, сега тежи 66.5 и покажува сериозна брадикардија, со срцеви отчукувања во доменот меѓу 40 и 44 во минута, како и низок притисок (80/60).

Олга Економиду на 28-от ден од штрајкот со глад достигна критичко ниво на телесна тежина од 42 кг, со крвен притисок 70/50 и нивото на шеќер во крвта ѝ варира меѓу 70 и 52, што е на граница за хипогликемичен шок.

И покрај тоа, „правдата“ продолжува да си игра со животите на штрајкувачите со глад, одложувајќи ја на бирократски начин одлуката на советот да се ослободат роднините на членовите на Заговор на Огнените ќелии, водејќи ги до границите меѓу животот и смртта.


 

 

ПИСМО ОД ОЛГА ЕКОНОМИДУ ОД БОЛНИЦАТА „СОТИРИА“

Никогаш не се наоѓавме во законите, правилата, навиките на овој свет. Овој свет е премногу „тесен“ за нас. Го сакавме вистинскиот живот и слободата, и за тоа ќе се бориме секогаш. И ако денес сме на нашиот 28-ми ден од штрајкот со глад, под ризик да ги изгубиме животите, од сега па натаму, тоа ќе биде затоа што живот без достоинство, воопшто не е живот. Што ќе беше понедостоинствено од тоа да не се браневме, да не се боревме за тие луѓе кои, без никаква корист, без политички тези или избори, беа крај нас морално во текот на целото наше заточеништво, останувајќи Луѓе. Овој пат ние се бориме за нив, за да избегнеме тие да станат колатерална штета на една војна во која никогаш не соучествувале. Нека стрелите на демократија се насочат одново кон своите вистински непријатели. Уште еднаш демократијата се погрижи да ме оддалечи од моите другари, кои се распрснати низ различни болници и затвори. Но моето срце и мојата душа се со нив во секој миг. Нивната сила е и моја сила во текот на борбата која заедно ја почнавме и заедно ќе ја завршиме.

СЕГА И ЗАСЕКОГАШ.

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ ОД РОДНИНИТЕ НА ГЕРАСИМОС И ХРИСТОС ЦАКАЛОС

ПОДДРШКА И СОЛИДАРНОСТ СО БАРАЊАТА ЗА ПОЛИТИЧКИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ НА ШТРАЈК СО ГЛАД

ДРУГАРСКИ ПОЗДРАВ ОД СЕСРЦЕ ЗА ДРУГАРИТЕ ОД ЦЕЛИОТ СВЕТ, КОИ, УШТЕ ЕДНАШ, ПРЕКУ СВОИТЕ ЗБОРОВИ ЈА ПОНИШТИЈА ДАЛЕЧИНАТА КОЈА СТОИ МЕЃУ НАС

Олга Економиду

Членка на Р.О. Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Сотириа“

29.03.2015


 

ВТОРО ПИСМО ОД ДАМИАНОС БОЛАНО И МИХАЛИС НИКОЛОПУЛОС ОД БОЛНИЦАТА „ЕВАНГЕЛИЗМОС“

Денес е 27-миот ден од штрајкот со глад и нашиот разум веќе почнува да си игра со нас. Ја вртиме главата од погледот кој го нуди нашата соба (сега ќелија) на 10-тиот кат во болницата „Евангелизмос“, со цел да споделиме неколку мисли со нашите другари и пријатели.

Сега сме уморни и промените во расположението ни се чести поради ситуацијата во која се наоѓаме. Нашата телесна тежина опадна сега веќе за 5%, 10%, 15%, како да си играме миженка со смртта. Престанавме да обрнуваме внимание на бројките, секако си рековме „до смрт“ кога се прегрнавме и кога ја донесовме оваа одлука и така и ќе биде! Сето останато се само тривијалности.

Дури и сега кога нашата состојба се смета за критична, ниту за миг не помислуваме нешто од типот: „знаеш што? Ме боли овде и овде и тоа почнува да ме загрижува.“ Нашите мисли постојано се со другарите кои танцуваат со нас, Панајотис, Олга, Харис, Макис, Јоргос П., Теофилос, Јоргос Н., Христос и Ангелики, како и со мајката и партнерката кои свињите од антитерористичката единица и судските власти ги измачуваат, како одмазда против нашите дела и намери. Одговорноста за овој напад под кој сме подведени има полно име и адреса и започнува од припитомените ситни политичари во владата, продолжува до Министерот за правда и стигнува до судските власти, кои намерно го одложуваат сослушувањето на жалбата, со цел да не растргнат најмногу што можат. Со други зборови, нашите непријатели!

Колку е иронично што луѓе кои толку многу го сакаат животот и го живеат со полни сили, прават ваква одлука против себе за да се стопат како свеќи, со ризик да го изгубат!

Колку е прекрасно, после толку години од авантури и потешкотии сепак да умреме еден за друг, запечатувајќи ја нашата одлука со прегратка.

Тешкотиите нема да не натераат да се повлечеме!

Во прегратка со смртта!

Михалис Николопулос

Дамианос Болано

Членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Евангелизмос“

28.03.2015

ПС1. Испраќаме поздрав и поддршка до сите политички затвореници кои штрајкуваат со глад, кои се борат за итно укинување на:

-антитерористичките закони (членови 187 и 187А)

-законот за дејствување со маскирано лице

-затворите од тип Ц

-употребата на ДНК примероци, кои вклучуваат мешавина на генетски материјал од повеќе личности, и најпосле, ослободување на Савас Ксирос, чиј инвалидитет достигна до 93%.

ПС2. Им испраќаме љубов на лекарите Лина Вергопуло, Спирос Сакас, Олга Космополу.


 

 

ПИСМО ОД МИКАЛИС НИКОЛОПУЛОС И ДАМЈАНОС БОЛАНО ОД БОЛНИЦАТА „ЕВАНГЕЛИЗМОС“

Во средата, на 25 март, додека го тераме 24-тиот ден од штрајкот со глад и нашата физичка и здравствена состојба се влошува, набрзина сме префрлени и хоспитализирано во болницата „Евангелизмос“. Оттаму, по првиот преглед на клиниката за патологија и по целосната грижа од страна на болничките лекари, „испорачани“ сме на чуварот од затворот Коридалос. Таму, со главниот на смената (ќе објавиме детали во иднина), започна серија на инциденти во форма на малтретирања со цел да се влијае на нашата психологија и да се понижат нашите личности – се разбира, попусто.

Приказната започнува во моментот кога нашите роднини дојдоа да не посетат на неколку минути и тоа им беше забрането. Треба да спомнеме овде дека беше издадена дозвола и од советот и од затворските органи за прогон дека и роднините и нашите лекари можат редовно да не посетуваат секој ден, како пациенти. Се разбира, ова беше само почетокот. Потоа побаравме шишиња вода од кантината и тој одби да ни даде. Ова, колку и да звучи трагично, е вистинито. Врв на надреализмот. Паранојата беше очигледно и од неговиот одговор: „Вода не може, кафе ако сакате.“ Таква параноја, што и ние останавме неми. И последната капка: додека чекавме за некои прегледи, кога лекарите пристигнаа да не одведат на одделот за радиологија, видовме како шефот на смената носи со себе инвалидска количка, со намера да не заврзе за неа. Му рековме дека можеме да одиме нормално, во лисици, исто како што дојдовме. Веднаш, во капетански стил, рече ќе одиме или врзани со лисици одзади (луѓе што се на штрајк со глад веќе 24 дена!) или врзани за количка. Додека му спомнувавме дека тоа не може така и дека сме 24-ти ден на штрајк со глад и дека е неиздржливо да се движиме со раце врзани одзади, се сврте кон лекарите и им рече: „не сакаат да го прават прегледот“. Му одговоривме на лекарот дека очигледно сакаме да го направиме прегледот, само баравме да бидеме одведена на „човечки начин“, со рацете врзани однапред, кога тој побрза да рече: „вие не сте луѓе, вие сте затвореници“. Тоа ги надмина нашите граници и вербално го нападнавме со навреди и тој си замина, испраќајќи го и лекарот и повторувајќи му „не сакаат да го прават прегледот“.

Овој конкретен указ не е „бесмислена поплака“, туку известување за инцидентите кои се одвиваат овде. Одговорот од сите нас кои сме луѓе во борба нема да биде во форма на правни поплаки, туку на анархистички акции преку „сферата“* на анархистичката борба. Со таа цел, како што споменавме, во прва прилика ќе објавиме детали за идентитетот на овој мачител.

ДО ПОБЕДАТА

Микалис Николопулос

Дамјанос Болано,

членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Болница „Евангелизмос“

26.03.2015

*Зборот „сфера“ и зборот “куршум“ се исти на грчки јазик


 

ПИСМО ОД ПАНАЈОТИС АРГИРУ

Денес, 24.03, сум во својот 23-ти ден од штрајкот со глад до смрт, заедно со останатите мои другари од Заговор на огнените ќелии и со анархистката Ангелики Спиропуло, со цел мајката на моите другари Кристос и Герасимос Цакалос и жената на последниот да бидат ослободени, а кои се во притвор веќе три недела под смешни и незасновани обвиненија за учество во нашата организација.

Во вторникот, на 17.03, откако се онесвестив, брзо ме одведоа во болницата во затворот Коридалос, од каде што директно ме испратија во надворешна болница поради слабата положба на моето здравје. Бев трансфериран во болницата „Атикон“ со амбулантна кола, каде што по моето упорно одбивање да примам серум, лекарите потпишаа документи за мој отпуст и бев вратен во затворската болница. По судската наредба за задолжителна хоспитализација, повторно бев одведен во „Атикон“ истоот ден, каде сум хоспитализиран се уште. Мора да потенцирам дека судската наредба, која очигледно беше издадена од органите за прогон на затворот Коридалос, вклучува и мое присилно хранење во случај да ја изгубам свеста или ако одбијам да прифатам третман со серум, со цел лекарите да ја уништат мојата одлука да продолжам со штрајкот со глад до смрт и да ме подведат под тортура со присилно хранење. Лекарите, од своја страна, досега го почитуваа мојот избор и не се обидоа да ја извршат судската наредба.

ЈАСНО ИЗЈАВУВАМ при полна свест и под полна одговорност дека ќе го продолжам штрајкот со глад се до смртта или додека не биде нашето барање услишено. Ги ослободувам лекарите од болницата „Атико“ од било каква одговорност за било што што би ми се случило и за било каков лош исход на мојата ситуација ги држам целосно одговорни моралните поттикнувачи на затворањето на нашите членови од семејството и нивните политички надредени (владата на Сириза, Министерството за правда), кои си ги измиваат рацете како Понтиј Пилат, вртејќи го погледот од штрајкот со глад со смрт кој се одвива во моментов.

Работите се во нивни раце. Или ќе победиме, или левичарската влада ќе го дочека првиот мртов штрајкувач со глад во Европа по најмалку 40 години.

Солидарност со сите кои штрајкуваат со глад од 02.03 и кои бараат: укинување на членовите 187/187А, укинување на законот за маскирани лица на протест, укинување на правниот контекст во врска со земање и користење на ДНК примероци од страна на органите на прогон, укинување на затворите од тип Ц, ослободување на тешко повредениот Савас Ксирос.[1]

Загуба е да се предадеш

Предавството е вистинска смрт

Достоинство до самиот крај

Панајотис Аргиру

член на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF


 

ПИСМО ОД ХАРИС ХАЏИМИКЕЛАКИС ОД БОЛНИЦАТА „ГЕНИМАТАС“

Во вторникот, на 24.03, бев префрлен во општата болница „Гениматас“ во Атина поради моето влошено здравје после 22 дена штрајк со глад. Денес, петок, додека го пишувам ова, сум во својот 25-ти ден од штрајкот и имам изгубено 15.5 килограми од мојата почетна телесна тежина од 84.5 кг. Во слична ситуација се и другите кои штрајкуваат со глад, членовите на Заговор на огнените ќелии, од кои повеќето се хоспитализирани во различни болници во моментов. Нашето барање за итно ослободување од очигледно одмаздничкиот притвор на мајката на другарите Кристос и Герасимос Цакалос и жената на вториот, стана топка во рацете на судиите, кои го префрлуваат датумот за преглед на барањето од недела во недела, мотивирани или од безпреседанска негрижа за нашите животи или од активен обид да се причини неповратна штета на нашето здравје, кое со голема брзина се влошува. Поконкретно, иако обвинителот кој се бави со нашиот случај предаде позитивен предлог во вторникот, на 17.03, ниту еден од советите кои се бават со случајот на роднините на другарите го нема прегледано барањето за замена на притворот со условно ослободување. Во меѓувреме, политичкото водство стои пркосно индиферентно спрема постапките на судиите, какви што не сме виделе во текот на историјата на Грција од владеењето на хунтата па наваму. Очигледно владата на „левата“ Сириза не е заинтересирана за фактот дека за прв пат се криминализираат блиските и семејството и дека роднини на политички затвореници се држат затворени од очигледно одмазднички причини, со смешни и незасновани обвиненија.

Јас, од своја страна, изјавувам дека за секој ефект кој штрајкот со глад може да го има врз моето здравје (што од оваа точка веќе е трагично можно), политичките и судските власти, кои вршат физичко и морално уништување на штрајкувачите со глад, се единствено одговорни.

НИТУ ЧЕКОР НАЗАД

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА РОДНИНИТЕ НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

ПОБЕДА ЗА СИТЕ ПОЛИТИЧКИ ЗАТВОРЕНИЦИ НА ШТРАЈК СО ГЛАД

Харис Хаџимикелакис

Член на Заговор на огнените ќелии FAI/IRF

Петок 27.03.2015

П.С. Ги поздравувам гестовите на солидарност и во Грција и пошироко. Другари, вашите акции ни даваат сила.

Солидарност и соучесништво со Алфредо Коспито и Никола Гаи. Браќа, вашите зборови горат како пламен во моето срце.


 

ПИСМО ОД ЈОРГОС ПОЛИДОРОС И ГЕРАСИМОС ЦАКАЛОС ОД БОЛНИЦАТА „ЦАНИО“

ДО САМИОТ КРАЈ…

Го продолжуваме штрајкот со глад веќе 27-ми ден по ред и сега сме хоспитализирани во болницата „Цанио“. Нашето здравје можеби во моментов е „загрижувачко“, како што велат лекарите, но тоа воопшто не не засега. Сакаме да бидеме јасни уште еднаш. Нема враќање од нашиот избор да умреме ако е тоа потребно за да се стави крај на одмаздничкиот притвор на мајката на Христос и Герасимос Цакалос и партнерката на вториот. Ние сме луѓе кои си го одржуваат својот збор и ќе останеме доследни на тоа како анархисти. Нема да се повлечеме. Можеби на некои им звучи необично тоа што штрајкуваме со глад без да бараме нешто за себеси, но не можевме да допуштиме тој одмазднички лов да помине. Да се казнуваат нашите семејства поради нашиот избор е фашистичка практика. Од оваа позиција, единствено оружје што можеме да го искористиме е штрајкот со глад. Искрено сме им благодарни на другарите кои на сите можни начини помагаат борбата која ја водиме овде да биде слушната преку солидарни акции надвор од затворот. Нема да се повлечеме ниту еден чекор назад. Нема да престанеме. Решени сме попрво да умреме, отколку да ја прифатиме идејата нашите најблиски да бидат во затвор. Одиме до крај, а секој нека си ја преземе својата одговорност.

НИТУ ЛЕВА, НИТУ ДЕСНА ВЛАСТ

СМРТ НА СИТЕ НЕПРИЈАТЕЛИ НА СЛОБОДАТА…СЀ ДО ПОБЕДАТА

Солидарност и сила за сите кои штрајкуваат со глад

Герасимос Цакалос и Јоргос Полидорос

Членови на Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

ПС1. Нашите мисли се со сите другари кои штрајкуваат со глад низ болниците во Грција, а особено со Михалис и Дамијанос, сместени во болницата „Евангелисмос“, позната по својата историја на мачење на урбани герилци во текот на нивното хоспитализирање таму. Останете силни, браќа, се до победата.

ПС2. По доброосмислената интервенција во болницата „Цанио“ од страна на некои другари последните неколку денови, како реакција на однесувањето на болницата спрема анархистот на штрајк со глад Фивос Харисис, однесувањето на медицинскиот персонал спрема нас конечно е како што треба.

 

Забелешка: [1] Ова се барањата на новоформирана „Мрежа на борбени затвореници“ (DAK)

 

извор: interarma

Писмо од анархистката Ангелики Спиропуло од заточеништво (Грција)

Веќе два месеци, по откривањето на планот за бегство на членовите на Заговор на огнените ќелии – Затворска ќелија, во сите правци се распрсна организиран лов на вештерки. По моето апсење, работите излегоа надвор од контрола, а кучињата на антитерористичката единица ја поминаа секоја граница. Константното и непокајничко делување на некои луѓе, кои тврдоглаво одбиваат да се потчинат на моќта на затворскиот чувар кој ги заклучува зад бетонот секоја ноќ, ги излудува сите оние кои не можат да разберат што значи да се живее со гордост и достоинство. Тие никогаш нема да се помират со оние кои отворено им се спротивставуваат, но исто така таргетираат луѓе кои, и покрај фактот што немаат политичка поврзаност со нас, одбрале да не ги напуштат своите блиски, ниту да им го завртат грбот на гонетите. Сепак, колку валкано и да играат, нема да нè натераат да се повлечеме. На секој нивен удар, насилно ќе возвратиме, со крената глава. Инертноста и пасивноста не спаѓаат во наши карактеристики. Затоа, од 02.03. зедов учество во штрајкот со глад, заедно со другарите од Затвореничката ќелија на Заговор на огнените ќелии, со барање за итно ослободување на мајката на Кристос и Герасимос Цакалос и девојката на последниот. Решени сме да одиме до крај…

НИТУ ЧЕКОР НАЗАД

ПС: Има многу што да се каже, но важно е да се раздвојат поводите, а она што за нас е првенствено сега е итното ослободување на оние кои немаат никаква врска со случајот. Сето останато може да почека. Во моментов единственото нешто што имам да го кажам е дека ова не е почетокот, а дефинитивно не е ниту крајот на приказната – сега го одиме патот, и во тоа лежи сета убавина.

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА РОДНИНИТЕ НА ЧЛЕНОВИТЕ НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

ПОДДРШКА ЗА БОРБАТА НА СИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ ВО ШТРАЈК СО ГЛАД

  1. За укинување на антитерористичкиот закон А’ (член 187)
  2. За укинување на антитерористичкиот закон Б’ (член 187А)
  3. За укинување на законот за забрана на маскирање на јавни собири
  4. Укинување на законот за затвори од тип Ц
  5. Ослободување на Савас Ксирос од здравствени причини
  6. Укинување на наредбата на Јавниот обвинител за насилно земање ДНК (и генерално полициската манипулација со конструкција на докази преку злоупотреба на ДНК)

Ангелики Спиропуло,

Женски затвор Коридалос

InterArma

Солидарност со Спирос Мандилас, повторно уапсен и на штрајк со глад

Другарот Спирос Мандилас од анархистичкиот сквот „Надир“ во Солун на 10 март беше одново уапсен во Солун и пратен во затворот Коридалос во Атина, после само два месеци на слобода. На почетокот на јануари беше ослободен по речиси цела година притвор во Коридалос поради случајот „Проект Феникс“, во кој е обвинет за повеќе дела според законот за тероризам, заедно со другарите од Заговор на Огнените ќелии. На 10 март полицијата одново го уапси поради друг случај од 2012 година, поради дела поврзани со внатрешниот конфликт меѓу повеќе сквотови во Солун, вклучително и „Надир“. Во негово отсуство и отсуство на неговиот бранител, а со предавничко присуство на останатите обвинети (освен еден) во овој случај, судот го осуди на 7 години затвор. По неговото повторно затворање, Спирос започна штрајк со глад, барајќи итно ослободување.

Пламен за џелатите кои седат облечени во своите судски токи во храмовите на крвожедната „правда“ и со еден бирократски печат ги запечатуваат судбините на безброј луѓе, праќајќи ги, во име на „демократската правда“, во последниот круг на пеколот…

Пламен за џелатите во затворите ширум светот, кои држат во кафез човечки души, понижувајќи ги со самици, ќотек, цензура, забрани, монотонија, никогаш заситени од казната…

Пламен за свињите во сини униформи, чуварите на канибалистичкиот поредок, кои нè гонат како диви животни за да нè предадат во рацете на џелатите…

Пламен за демократскиот режим, неговите паразити-претставници и дебелите ненаситни бизнисмени, кои сакаат да владејат со секој аспект од секој поединечен живот и да профитираат од грбот на владејаните…

Оние кои своеволно го предаваат под владение на други сопствениот живот се столбот на угнетувачкиот поредок.

СМРТ ЗА ДЕМОКРАТИЈАТА И СИТЕ ДРУГИ ЗАТВОРИ

СОЛИДАРНОСТ СО СПИРОС МАНДИЛАС И НЕГОВО ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ

Подолу следува писмо од Спирос по повод овие случувања.

ЗнЕ

Текстот на Спирос Мандилас

wolfche

Во вторникот, 10.03.2015, бев уапсен и затворен во затворот Коридалос.

Моето ново апсење е поради „цивилната војна помеѓу анархистите“ во Солун, односно внатрешните конфликти во движењето, кои се одвиваа во тој град во 2012 година. Некое време пред почетокот на судењето, јасно ја обзнанив мојата намера за одложување поради тоа што, прво, веќе имам едно судење во тек за проектот „Феникс“ во затворот Коридалос, и второ, мојот адвокат Фрагискос Рагузис имаше во меѓувреме други важни процеси во тек и не можеше да присуствува на моето судење. Затоа побаравме одложување од управата на судот. Она што следуваше беше, од една страна, тоа што управата си продолжи регуларно со процесот, а од друга страна, обвинетите го валидираа судењето со нивното присуство. Тоа значи дека судењето беше регуларно спроведено, со тоа што џандари во цивилка и судии постојано ме споменуваа, без можност за контрааргумент. Тогаш го објавив отвореното писмо во кое ги разјаснив работите и илустрирав дека секој оној од обвинетите во истиот случај кој ќе го признае судењето преку своето присуство, ме предава во рацете на антитерористичката агенција и судиите.

И покрај тоа, само еден од останатите обвинети го напушти процесот и судењето заврши (по 3-4 дена) со казна за мене од 7 години затвор и 5.000 евра за надомест.

Секој рационално би се прашувал зошто другите обвинети не побараа одложување на ова судење. Одговорот кој го добив од обвинетите за случајот „Солунски сквотови“[1] беше дека судењето треба што побрзо да заврши за да може „борецот“ С. Стратулис да добие дозвола за излегувања од затворот, бидејќи затворот го лишува од повремени излези поради тоа што против него се води процес. Се разбира, ова оправдување нема никаква правна основа, бидејќи затворениците не се лишуваат од излези од затворот поради обвиненија за прекршоци.

И учесниците во анархистичкиот сквот „Надир“ се изјаснија дека сакаат да продолжат со судењето…

Во светло на критиката на сите овие нешта, лесно може да се види деградацијата на мнозинството од „милјето“ во Солун. Од една страна, „солунските сквотови“ инсистираа судењето да продолжи, сметајќи го „нивниот човек“, обвинет за ситни прекршоци, приоритетен во однос на мене, кој се соочувам со најсериозните обвинувања и кој бев главна цел на судењето (како што сум и главна цел на антитерористичката единица).

Од друга страна, гледаме како некои од оние кои учествуваа во сквотот „Надир“ станале аполитични субјекти, минувајќи го времето во удобно бездомништво, целосно игнорирајќи го нивниот поранешен другар.

Се разбира, одговорни се и оние „блиски до движењето“ адвокати во ова судење, од кои би очекувале да не примаат наредби од нивните клиенти, туку да имаат свест да одбијат да учествуваат во судењето без присуство на обвинетиот.

Прашањето кое сега се покренува е дали сите овие луѓе имаат морални вредности. Се покренува и прашањето дали движењето поседува анархистичка етика и свест. И се разбира, како е можно луѓе кои се или биле дел од антиавторитарното/анархистичко милје да ја искажуваат својата одмазда во судска сала. Сакам да бидам јасен. Немам намера да ги платам тие 5.000 евра за надомест. Нема да дозволам ниту некој од моите пријатели и другари да плати за мене. Парите ќе бидат подмирени од 39-те обвинети кои го валидираа ова судење.

Од денес, сабота, 14.03.2015, започнувам штрајк со глад со барање за мое итно ослободување по секоја цена.

П.С. Бидејќи ова е стрикно лично прашање, не сакам мојот штрајк со глад да се поврзува со останатите штрајкови со глад кои се одвиваат во Грција во моментов.

ГНЕВ И СВЕСТ

Спирос Мандилас, сабота, 14.03.2015

[1] Мисли на насилните судири помеѓу анархистички сквотови (од различни тензии), кои се одвиваа во 2012 во Солун, во текот на кои 41 лица беа гонети за престапи и за кривични дела (заб. InterArma)

извор за писмото: InterArma

Поздрав до солидарните акции – Заговор на Огнените ќелии (Грција)

images4

 

Секоја порака и акција на солидарност е гест на соучесништво и сила за борбата која ја водиме. Борба која ги надминува лицата на политичките затвореници и која создава една општа динамика. Динамика на анархистите да ја саботираат реалноста на правните одлуки, на затворите, на судиите, на цајканите. Динамиката да се допре, секој од својата почетна точка и афинитет, перспектива на суштински и опасен конфликт со постоечкото и со моќта. Динамика да се живее анархија овде и сега.

Првите сквотирања (седиштето на СИРИЗА, Правниот факултет, Чанија, Ретимно, Верија, Солун), маршевите, интервенциите надвор од затворите, нападите, контраинформациите, веќе го нарушија мирниот сон на градовите. Редовната циркулација на луѓе и производи, кои рамнодушно се движат по булеварите на метрополите, беше прекината, макар и на кратко, отворајќи простор за непланирани активности.

Насилното сквотирање или марш, ослободуваат простор и време од заробената реалност. Простор затоа што ослободуваат терен, окупирајќи го и извртувајќи го неговиот симболизам. На тој начин седиштето на владејачката партија и Правниот факултет преминуваат во ослободени територии на контраинформација и субверзивно планирање. Време затоа што го разбиваат часовникот на планираните текови во градот. Времето-чувар, кое ги надгледува планираните текови во метрополата, домот – училиштето – паузата – пазарувањето – рекламирањето, се дезорганизира. Се дезорганизира кон сквотирана зграда, кон разбиено новинарско комбе, а миговите на расправа се ослободуваат за секој да може да размислува за нив; не само дали живееме во сиромаштија, туку и дали живееме на начин на кој не сме вклучени.

Токму затоа канибалистичката пропаганда на новинарите сурово ги напаѓа овие акции на солидарност. Започнува лов на вештерки во казанот на ТВ демагогијата и прикажува карикатури од студентите-кариереристи од Правниот факултет (веројатно идни адвокати и судии), кои сквотерите ги претставуваат како насилници.

Но ако животот на штрајкувачите со глад и уште поважно, целата борба за слобода и достоинство можат се споредат со неколку загубени денови од предавањата, тогаш ова општество, заедно со неговата цивилизација и мора, треба двапати да биде поразено, за светот да биде поубав и слободен.

СЛОБОДА И СОУЧЕСНИШТВО ЗА ОНИЕ КОИ СЕ СОЛИДАРИЗИРААТ

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА СИТЕ ШТРАЈКУВАЧИ СО ГЛАС

ДО ПОБЕДА

 

Заговор на Огнените ќечии – FAI/IRF, Затворската ќелија

Изјава на Заговор на Огнените ќелии – Ќелија на затворените членови (Грција)

images4

Пред два месеци нашиот план за бегство од затворот Коридалос беше откриен. За тоа преземавме целосна одговорност и објавивме јавна самокритика. После тоа, започна досега невиден лов на конструкции на вина. Мета се нашите роднини и нивните пријатели. Пред два дена видовме како е уапсен пријателот на братот на Јоргос Полидорос и личниот пријател на Христос и Герасимос Цакалос. И врз основа на тоа, почнаа да зборуваат за „регионални членови“, „курири“ и „револуционерен фонд“. За што? За торба полна алишта? За некои пари од донации и солидарни настани? Или за фамозните „ласери за пукање“? Обвинетиот човек не ни знаеше дека има ласери во торбата. Згора на тоа, најважно е што тие ласери се играчки кои се продаваат во Монастираки за 2 евра и со кои сакавме да создадеме конфузија при нападот. Зошто антитерористичката агенција не го каже тоа, туку напротив, ги претставува како оружја?

Денеска гледавме како ја апсат мајката на Христос и Герасимос Цакалос заедно со сопругата на Герасимос, бидејќи Ангелики Спиропулу беше пронајдена во нивната куќа. Ангелики е ретка другарка и ние сме поврзани со неа со апсолутен политички афинитет. Двајцата другари ѝ кажале дека ако некогаш се најде во тешка ситуација, може да оди во нивниот дом. Бидејќи ние ниту ги напуштаме нашите идеи, ниту нашите луѓе. Ангелики долго беше барана и отиде во нивната куќа замолувајќи да биде привремено сместена од нивната мајка. Што требаше да направи нивната мајка? Да ѝ ја затвори вратата? Таа не е таква личност и знае колку е значајна човечноста за бегалец. Повремено во куќата, заради семејните односи, престојува и сопругата на Герасимос Цакалос. Затоа и таа била таму.

Целата одговорност е исклучиво наша. Роднините и нивните пријатели не сносат никаква одговорност, немаат никаква врска со случајот и со она за што се обвинети. Што се однесува до Ангелики, ќе бидеме тука за неа и таа знае дека ја има нашата поддршка. Ќе биде меѓу нас, со крената глава, на тешкиот пат кој го избравме.

Но нема да седиме тука и да гледаме како ги канибализираат нашите роднини и нивните пријатели. Антитерористичката агенција ја премина границата. Ние сме противниците, не нашите роднини. Затоа ова е тоа. Од денес, 02.03, започнуваме штрајк со глад до смрт за да ги заштитиме нашите роднини и нивните пријатели, за да не завршат во затвор. Одговорноста е само наша и ние сме тие кои ја преземаат. ДОКРАЈ! Ако ги стават во затвор, преферираме да ја избереме смртта. Тоа значи одговорност и секој прави свој избор…

НЕОДЛОЖНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА НАШИТЕ РОДНИНИ И НИВНИТЕ ПРИЈАТЕЛИ КОИ НЕМААТ НИКАКВА ВРСКА СО СЛУЧАЈОТ

 

Заговор на Огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру
Теофилос Мавропулос
Дамјано Болано
Микалис Николопулос
Јоргос Николопулос
Олга Економиду
Јоргос Полидорос
Герасимос Цакалос
Христос Цакалос
Харис Хаџимикелакис

interarma.info

Текст од Заговор на Огнените ќелии (Ќелија на затворените членови) за предлогот на Никос Мациотис во врска со Пленумот за солидарност (Грција)

images4

Текст од другарите во врска со создавањето на пленум за акции и солидарност со политичките затвореници

СОЛИДАРНОСТА ЗНАЧИ НАПАД

1) Затворите од тип Ц – воена провокација

Затворите од тип Ц се стремат да станат споменик на победата на Државата во војната со урбаната герила. Ставени сме пред предизвик да не дозволиме илјадниците тони бетон, решетки и катанци да ни ја убијат човечката волја за слобода, предизвик на кој ќе одговорат акциите на непријателите на режимот и пријателите на слободата.

Веќе со години, политички ТВ фаци на системот и платени перодршци на полицијата се ангажирани во битка против урбаната герила, целејќи да ја деполитизираат. „Мрежа на криминалци и терористи“, „соработка меѓу терористите и организираниот криминал“, „револуционерен картел“ се некои од лицата на лагата. Пропагандата се обидува да го прикрие со кал очигледниот константен револт. Константен револт на оние кои одбиваат да живеат како робови и кои со оружје ги напаѓаат лидерите, молкот, конзервативизмот и резигнацијата на мнозинството во општеството.

Со желба да ја оневозможи можната перспектива за насилно востание и да го осакати нејзиното ширење, Власта користи лаги и клевети со цел да ги претстави вооружените урбани герилци како ментално нестабилни криминалци. Сево ова, во исто време кога крвожедната демократија доведува илјадници луѓе да извршат самоубиство и го труе секој момент од нашите животи преку тероризмот на сиромаштијата, репресијата, полициската држава, осаменоста, експлоатацијата, додека ги замајува наивните со лажната слобода на консумерството, спектаклот, масовната забава, дигиталната реалност и цивилизацијата на медиокритетите. Врвот на политичката пропаганда против урбаната герила беше достигнат на почетокот на 2014-та, по бегството на Кристодулос Ксирос, кој наместо своеволно да се врати во затвор по отпустот, го избра патот на илегалата и на соучесништвото со новото урбано герилско војување. Наслови и репортажи со упадливи наслови, како „Новогодишна ноќ на теророт со ЗОЌ“, „Затворите се база на терористи“ беа воведници во лагата. Она што најмногу ја тиштеше Власта, покрај бегството на другарот Кристодулос Ксирос, беше тоа што и покрај нашите апсења, никогаш не се престоривме во успани трофеи во рацете на нашите затворски чувари. За непокајничките урбани герилци, затворот не е палата на стравот, туку заточеничко место кое ја продлабочува и уште повеќе разбеснува  волјата за бунт и слобода.

Повеќе

Анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис се на слобода – Грција

black-wolf-pack

Во понеделникот попладне, 12.01.2014, анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис беа ослободени откако конечно изминаа 18-те месеци од нивниот притвор [според грчките закони, притворот пред да биде изречена пресуда може да трае најмногу 18 месеци; но властите тоа често го злоупотребуваат]. Потсетуваме дека другарите беа уапсени на 12.07.2013 и се обвинети за членување во анархистичка герилска група Заговор на Огнените ќелии, како и за испраќање на пакет-бомба до поранешниот командир на антитерористичката единица, Димитрис Ксорианопулос, кој беше изведен во јули 2013 од страна на Командо „Маурисио Моралес“ – FAI/IRF, како дел од проектот „Феникс“ (чин 4); напад за кој Андреас ја презеде одговорноста. Со голема радост го поздравуваме враќањето на нашите другари на улиците на непрекинатото востание.

Сила на другарите од Заговор на Огнените ќелии

Слобода за анархистичките воени затвореници

Бес и свесност

извор: interarma.info

„Вредеше да се обидеме…“ – Заговор на огнените ќелии

images4

Нема да кажеме ниту еден збор кој би претставувал полезна информација за непријателот. Бегството од затвор е единствената цел на заробената урбана анархистичка герила. Зборот „бегство“ ја содржи смислата на слободата, која ги крева во воздух затворските ѕидини, во кои се заточени нашите животи. Ние, заробените анархисти од Заговор на огнените ќелии, никогаш не го заборавивме тој збор, иако повеќето нѐ заборавија нас. Судиите нè осудија на долги години живот како човечки сенки во заклучени згради, но не успеаја да ги заклучат нашите непокорни копнежи.

Секоја ноќ, лутајќи низ нашите мисли, бегаме во свет без затвори, вооружени стражари и затворени души. И, и покрај тоа што секое утро ѕвекотот на стражарските клучеви нè враќа во бетонската реалност на затворот, знаеме дека ќе дојде нашиот ден кога ќе ја сонуваме нашата анархија со отворени очи. Звукот на затворањето на катанецот ја засилува нашата омраза за затворот. Секој неуспех, секое апсење, секоја грешка нè прави уште потврдоглави. Колку пати и да паѓаме, повторно ќе се исправиме.

Не постои победа или пораз, постои само борба. Знаеме дека борбата на анархистичката урбана герила и на Заговор на огнените ќелии е борба против чудовиште. Во таа борба многу оружје, експлозиви, места за криење, возила, пари можат да бидат изгубени, но сите тие е лесно пак да се најдат. Она што не може да биде изгубено се другарите и другарките кои направија да се надеваме дека нашиот ден ќе дојде и дека ќе му речеме „збогум“ на затворот засекогаш.

Во овие мигови, кога непријателот се сити на сопствениот триумф, им праќаме најтопли соучеснички насмевки на тие прекрасни безимени луѓе, сега барани од полициските механизми на законот и редот. За овие прекрасни безимени луѓе, вреди повторно да го изречеме вечното ветување: „Нашиот ден ќе дојде.“

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА ГОНЕТИТЕ ЗА СЛУЧАЈОТ ЗА ОБИДОТ ЗА БЕГСТВО ОД ЗАТВОР НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

Хидрата на огнените ќелии нема да запре.

Заговор на огнените ќелии ќе се врати, посилен од било кога.

Заговор на огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру

Јоргос Полидорос

Олга Економиду

Герасимос Цакалос

Христос Цакалос

Харис Хаџимикелакис

Теофилос Мавропулос

Јоргос Николопулос

Микалис Николопулос

Дамиано Болано

НИШТО НЕ Е ГОТОВО

СÈ ПРОДОЛЖУВА…

извор: interarma.info

Репресијата врз анархистите во Грција се засилува: започнаа трансферите во новите специјални затвори

03Домокос, првиот од специјалните затвори, таканаречени „затвори од тип Ц“, деновиве започна да ги отвара челичните порти за првите „неподобни“ затвореници. Никос Мациотис, член на анархокомунистичката милитантна организација „Револуционерна борба“ прв беше префлен во затворот Домокос пред шест дена. Вчера уште двајца осуденици поради членство во револуционерни организации беа префлени: Костас Гурнас од „Револуционерна борба“ и Димитрис Куфонтинас од комунистичката револуционерна група „17 ноември“. Истото утро, ненадејно и без никаква најава, што е вообичаен метод, во тип Ц затворот во Домокос беа одвлечкани и Јанис Наксакис и Григорис Сарафундис, обајцата осудени за вооружен грабеж во Пиргетос-Лариса, како и за наводно учество во „Заговор на огнените ќелии“ (кое и тие и членовите на ЗоЌ го негираат). Сарафундис беше префрлен во Домокос и покрај тоа што во моментот сѐ уште трае процесот за вооружениот грабеж во Суровичево-Лерин, во кој тој е еден од обвинетите. Тоа значи дека од трансфер во затворите со специјална безбедност не се „помилувани“ ниту оние против кои сѐ уште се води судски процес, и кои се држани во затворот Коридалос за да можат да присуствуваат на судењата кои се одржуваат во импровизирана судница во затворот.

Затворите од тип Ц се најновата измислица на грчката влада, специјално дизајнирана да ги демне, заплаши, комплетно изолира и полека убие „екстремно опасните затвореници“, а во прв ред осудениците за „тероризам против државата“. Со други зборови, тие се средство за уништување на анархистичките револуционерни организации и нивните членови. Во затворите од тип Ц, затворениците ќе бидат лишени од низа „привилегии“ кои ги уживаат обичните затвореници, а кои во услови на мрачно заточеништво ги крепат и ги одржуваат силни во волјата заробениците, како на пример месечни посети, телефонски разговори, прошетки во дворот, излези од затворот итн, а затворениците ќе бидат комплетно изолирани и од другите затвореници и од надворешниот свет. Идејата е да се закопаат под мрачните ѕидини во затворот и да се убијат во дух, тело и сеќавање сите оние другари кои повеле битка против општеството на власт. Грчката влада успеа да го истурка овој досега најрепресивен антианархистички метод, и покрај тоа што летото 2014 низ повеќе затвори ширум Грција се одржа најмасовниот затворенички штрајк со глад против оваа мерка.

Со оглед на тежината на нивните дела, и другарите од „Заговор на огнените ќелии“ во секој миг очекуваат да бидат одвлечкани во Домокос и разделени од своите соборци во затворот и од своите најмили од другата страна на ѕидот. На 29 декември заврши третиот судски процес кој се водеше против нив, а беа објавени и нивните пресуди. Секој поединечно од нив беше казнет со:

Христос Цакалос: 24 години, 2 месеца затвор;

Герасимос Цакалос: 21 година, 2 месеца затвор;

Михалис Николопулос: 20 години затвор;

Јоргос Николопулос: 24 години, 2 месеца;

Дамјано Болано: 24 години, 2 месеца;

Панајотис Аргиру: 19 години, 9 месеца;

Јоргос Полидорос: 25 години;

Олга Економиду: 25 години;

Теофилос Мавропулос: 25 години затвор.

Во истиот процес беа осудени и следниве затвореници кои негираат учество во ЗоЌ: Костас Сакас – 16 години (моментално во бегство); Александрос Митрусиас – 14 години; Јоргос Карајанидис – 14 години; Јанис Михаилидис – 5 години; Димитрис Политис – 6 месеци затвор.

*

Aпдејт (04.01.2015):  Вчера антитерористичката единица среде ноќ ги извадила Христос Цакалос, Герасимос Цакалос, Андреас Чавдаридис и Спирос Мандилас од нивните ќелии во машкиот затвор во Коридалос и префрлени се во изолација во простории во женскиот дел од истиот затвор.

*

И на другарите од „Заговор на огнените ќелии“, и на сите останати борци кои ги чека бесконечен престој во најмрачниот меѓу затворите, им праќаме прегратки на солидарност и соучесништво. Нека мрачните затворски ѕидини ја потхранат вашата омраза против поредокот на субмисивните. Ќе победат само ако го убијат вашиот дух; затоа, знајте дека и без да можат да стигнат до вас нашите соучеснички крикови, пламените јазици на гневот на другарите од сите ќошиња на светот ќе успејат да ги пробијат дебелите ѕидини на логорот на смртта и да ги стоплат вашите слободни срца.

СИТЕ ЗАТВОРИ ВО ПЛАМЕН

БОРБА ДО УНИШТУВАЊЕ НА СЕТО ПОСТОЕЧКО

СТРАСТА ЗА СЛОБОДА Е ПОСИЛНА ОД СИТЕ ЗАТВОРИ

ЗнЕ