Текст од Заговор на Огнените ќелии (Ќелија на затворените членови) за предлогот на Никос Мациотис во врска со Пленумот за солидарност (Грција)

images4

Текст од другарите во врска со создавањето на пленум за акции и солидарност со политичките затвореници

СОЛИДАРНОСТА ЗНАЧИ НАПАД

1) Затворите од тип Ц – воена провокација

Затворите од тип Ц се стремат да станат споменик на победата на Државата во војната со урбаната герила. Ставени сме пред предизвик да не дозволиме илјадниците тони бетон, решетки и катанци да ни ја убијат човечката волја за слобода, предизвик на кој ќе одговорат акциите на непријателите на режимот и пријателите на слободата.

Веќе со години, политички ТВ фаци на системот и платени перодршци на полицијата се ангажирани во битка против урбаната герила, целејќи да ја деполитизираат. „Мрежа на криминалци и терористи“, „соработка меѓу терористите и организираниот криминал“, „револуционерен картел“ се некои од лицата на лагата. Пропагандата се обидува да го прикрие со кал очигледниот константен револт. Константен револт на оние кои одбиваат да живеат како робови и кои со оружје ги напаѓаат лидерите, молкот, конзервативизмот и резигнацијата на мнозинството во општеството.

Со желба да ја оневозможи можната перспектива за насилно востание и да го осакати нејзиното ширење, Власта користи лаги и клевети со цел да ги претстави вооружените урбани герилци како ментално нестабилни криминалци. Сево ова, во исто време кога крвожедната демократија доведува илјадници луѓе да извршат самоубиство и го труе секој момент од нашите животи преку тероризмот на сиромаштијата, репресијата, полициската држава, осаменоста, експлоатацијата, додека ги замајува наивните со лажната слобода на консумерството, спектаклот, масовната забава, дигиталната реалност и цивилизацијата на медиокритетите. Врвот на политичката пропаганда против урбаната герила беше достигнат на почетокот на 2014-та, по бегството на Кристодулос Ксирос, кој наместо своеволно да се врати во затвор по отпустот, го избра патот на илегалата и на соучесништвото со новото урбано герилско војување. Наслови и репортажи со упадливи наслови, како „Новогодишна ноќ на теророт со ЗОЌ“, „Затворите се база на терористи“ беа воведници во лагата. Она што најмногу ја тиштеше Власта, покрај бегството на другарот Кристодулос Ксирос, беше тоа што и покрај нашите апсења, никогаш не се престоривме во успани трофеи во рацете на нашите затворски чувари. За непокајничките урбани герилци, затворот не е палата на стравот, туку заточеничко место кое ја продлабочува и уште повеќе разбеснува  волјата за бунт и слобода.

Повеќе

Анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис се на слобода – Грција

black-wolf-pack

Во понеделникот попладне, 12.01.2014, анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис беа ослободени откако конечно изминаа 18-те месеци од нивниот притвор [според грчките закони, притворот пред да биде изречена пресуда може да трае најмногу 18 месеци; но властите тоа често го злоупотребуваат]. Потсетуваме дека другарите беа уапсени на 12.07.2013 и се обвинети за членување во анархистичка герилска група Заговор на Огнените ќелии, како и за испраќање на пакет-бомба до поранешниот командир на антитерористичката единица, Димитрис Ксорианопулос, кој беше изведен во јули 2013 од страна на Командо „Маурисио Моралес“ – FAI/IRF, како дел од проектот „Феникс“ (чин 4); напад за кој Андреас ја презеде одговорноста. Со голема радост го поздравуваме враќањето на нашите другари на улиците на непрекинатото востание.

Сила на другарите од Заговор на Огнените ќелии

Слобода за анархистичките воени затвореници

Бес и свесност

извор: interarma.info

„Вредеше да се обидеме…“ – Заговор на огнените ќелии

images4

Нема да кажеме ниту еден збор кој би претставувал полезна информација за непријателот. Бегството од затвор е единствената цел на заробената урбана анархистичка герила. Зборот „бегство“ ја содржи смислата на слободата, која ги крева во воздух затворските ѕидини, во кои се заточени нашите животи. Ние, заробените анархисти од Заговор на огнените ќелии, никогаш не го заборавивме тој збор, иако повеќето нѐ заборавија нас. Судиите нè осудија на долги години живот како човечки сенки во заклучени згради, но не успеаја да ги заклучат нашите непокорни копнежи.

Секоја ноќ, лутајќи низ нашите мисли, бегаме во свет без затвори, вооружени стражари и затворени души. И, и покрај тоа што секое утро ѕвекотот на стражарските клучеви нè враќа во бетонската реалност на затворот, знаеме дека ќе дојде нашиот ден кога ќе ја сонуваме нашата анархија со отворени очи. Звукот на затворањето на катанецот ја засилува нашата омраза за затворот. Секој неуспех, секое апсење, секоја грешка нè прави уште потврдоглави. Колку пати и да паѓаме, повторно ќе се исправиме.

Не постои победа или пораз, постои само борба. Знаеме дека борбата на анархистичката урбана герила и на Заговор на огнените ќелии е борба против чудовиште. Во таа борба многу оружје, експлозиви, места за криење, возила, пари можат да бидат изгубени, но сите тие е лесно пак да се најдат. Она што не може да биде изгубено се другарите и другарките кои направија да се надеваме дека нашиот ден ќе дојде и дека ќе му речеме „збогум“ на затворот засекогаш.

Во овие мигови, кога непријателот се сити на сопствениот триумф, им праќаме најтопли соучеснички насмевки на тие прекрасни безимени луѓе, сега барани од полициските механизми на законот и редот. За овие прекрасни безимени луѓе, вреди повторно да го изречеме вечното ветување: „Нашиот ден ќе дојде.“

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА ГОНЕТИТЕ ЗА СЛУЧАЈОТ ЗА ОБИДОТ ЗА БЕГСТВО ОД ЗАТВОР НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

Хидрата на огнените ќелии нема да запре.

Заговор на огнените ќелии ќе се врати, посилен од било кога.

Заговор на огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру

Јоргос Полидорос

Олга Економиду

Герасимос Цакалос

Христос Цакалос

Харис Хаџимикелакис

Теофилос Мавропулос

Јоргос Николопулос

Микалис Николопулос

Дамиано Болано

НИШТО НЕ Е ГОТОВО

СÈ ПРОДОЛЖУВА…

извор: interarma.info

Репресијата врз анархистите во Грција се засилува: започнаа трансферите во новите специјални затвори

03Домокос, првиот од специјалните затвори, таканаречени „затвори од тип Ц“, деновиве започна да ги отвара челичните порти за првите „неподобни“ затвореници. Никос Мациотис, член на анархокомунистичката милитантна организација „Револуционерна борба“ прв беше префлен во затворот Домокос пред шест дена. Вчера уште двајца осуденици поради членство во револуционерни организации беа префлени: Костас Гурнас од „Револуционерна борба“ и Димитрис Куфонтинас од комунистичката револуционерна група „17 ноември“. Истото утро, ненадејно и без никаква најава, што е вообичаен метод, во тип Ц затворот во Домокос беа одвлечкани и Јанис Наксакис и Григорис Сарафундис, обајцата осудени за вооружен грабеж во Пиргетос-Лариса, како и за наводно учество во „Заговор на огнените ќелии“ (кое и тие и членовите на ЗоЌ го негираат). Сарафундис беше префрлен во Домокос и покрај тоа што во моментот сѐ уште трае процесот за вооружениот грабеж во Суровичево-Лерин, во кој тој е еден од обвинетите. Тоа значи дека од трансфер во затворите со специјална безбедност не се „помилувани“ ниту оние против кои сѐ уште се води судски процес, и кои се држани во затворот Коридалос за да можат да присуствуваат на судењата кои се одржуваат во импровизирана судница во затворот.

Затворите од тип Ц се најновата измислица на грчката влада, специјално дизајнирана да ги демне, заплаши, комплетно изолира и полека убие „екстремно опасните затвореници“, а во прв ред осудениците за „тероризам против државата“. Со други зборови, тие се средство за уништување на анархистичките револуционерни организации и нивните членови. Во затворите од тип Ц, затворениците ќе бидат лишени од низа „привилегии“ кои ги уживаат обичните затвореници, а кои во услови на мрачно заточеништво ги крепат и ги одржуваат силни во волјата заробениците, како на пример месечни посети, телефонски разговори, прошетки во дворот, излези од затворот итн, а затворениците ќе бидат комплетно изолирани и од другите затвореници и од надворешниот свет. Идејата е да се закопаат под мрачните ѕидини во затворот и да се убијат во дух, тело и сеќавање сите оние другари кои повеле битка против општеството на власт. Грчката влада успеа да го истурка овој досега најрепресивен антианархистички метод, и покрај тоа што летото 2014 низ повеќе затвори ширум Грција се одржа најмасовниот затворенички штрајк со глад против оваа мерка.

Со оглед на тежината на нивните дела, и другарите од „Заговор на огнените ќелии“ во секој миг очекуваат да бидат одвлечкани во Домокос и разделени од своите соборци во затворот и од своите најмили од другата страна на ѕидот. На 29 декември заврши третиот судски процес кој се водеше против нив, а беа објавени и нивните пресуди. Секој поединечно од нив беше казнет со:

Христос Цакалос: 24 години, 2 месеца затвор;

Герасимос Цакалос: 21 година, 2 месеца затвор;

Михалис Николопулос: 20 години затвор;

Јоргос Николопулос: 24 години, 2 месеца;

Дамјано Болано: 24 години, 2 месеца;

Панајотис Аргиру: 19 години, 9 месеца;

Јоргос Полидорос: 25 години;

Олга Економиду: 25 години;

Теофилос Мавропулос: 25 години затвор.

Во истиот процес беа осудени и следниве затвореници кои негираат учество во ЗоЌ: Костас Сакас – 16 години (моментално во бегство); Александрос Митрусиас – 14 години; Јоргос Карајанидис – 14 години; Јанис Михаилидис – 5 години; Димитрис Политис – 6 месеци затвор.

*

Aпдејт (04.01.2015):  Вчера антитерористичката единица среде ноќ ги извадила Христос Цакалос, Герасимос Цакалос, Андреас Чавдаридис и Спирос Мандилас од нивните ќелии во машкиот затвор во Коридалос и префрлени се во изолација во простории во женскиот дел од истиот затвор.

*

И на другарите од „Заговор на огнените ќелии“, и на сите останати борци кои ги чека бесконечен престој во најмрачниот меѓу затворите, им праќаме прегратки на солидарност и соучесништво. Нека мрачните затворски ѕидини ја потхранат вашата омраза против поредокот на субмисивните. Ќе победат само ако го убијат вашиот дух; затоа, знајте дека и без да можат да стигнат до вас нашите соучеснички крикови, пламените јазици на гневот на другарите од сите ќошиња на светот ќе успејат да ги пробијат дебелите ѕидини на логорот на смртта и да ги стоплат вашите слободни срца.

СИТЕ ЗАТВОРИ ВО ПЛАМЕН

БОРБА ДО УНИШТУВАЊЕ НА СЕТО ПОСТОЕЧКО

СТРАСТА ЗА СЛОБОДА Е ПОСИЛНА ОД СИТЕ ЗАТВОРИ

ЗнЕ

 

Крај на штрајкот со глад: победа за Никос Романос

 

bigstock-anger-605912-1Вчера анархистичкиот затвореник Никос Романос го прекина штрајкот со глад после 31 ден гладување, откако во грчкиот парламент, по повод случајот со Никос, беше донесен посебен амандман кој ќе им дозволува на затворениците да го напуштаат затворот за да следат настава на факултет ако носат електронска нараквица со систем за следење. Овој амандман парламентот го донесе после цел месец на бунтови, нереди и разни чинови на солидарност со Романос и неговите другари Андреас, Димитрис и Јанис, кои исто така се приклучија на штрајкот.

Затворениците ќе можат да го напуштаат затворот со ГПС нараквицата само откако успешно ќе го завршат првиот семестар преку студирање од далечина, веројатно преку видео прием. Сепак, како што јавуваат мејнстрим медиумите, од оваа одлука се изземени затворениците осудени за предавство, за сексуални злочини, за убиство, за промет со дроги, но и за учество во терористичка организација, што значи дека многу од нашите другари анархисти по грчките затвори, вклучувајќи ги членовите на Заговор на огнените ќелии, нема да имаат пристап до оваа „привилегија“.

Следува кратко писмо кое вчера го испрати Никос од болницата:

„После 31 ден тешка и жилава борба, ставам крај на мојот штрајк со глад, откако извојував значајна победа. Амандманот изгласан во парламентот по повод мојата борба значајно се разликува од првичните изјави на министерот за правда и конечно ги прифаќа моите барања, макар и да треба да носам ’електронска нараквица‘.

Она што е сигурно е дека оваа победа е резултат на политичкиот притисок од страна на оние кои се дел од борбата. Борбените анархисти се несомнено големите морални, политички и практични победници. Полиморфната револуционерна борба, заедно со нас, како политички затвореници, од оваа битка излегува посилна од било кога.

Кревам тупаница и им праќам најтопли прегратки и безгранична љубов на сите другари и другарки кои стоеја рамо до рамо со мене.

СО СИТЕ СРЕДСТВА!

СОЛИДАРНОСТ СО ПОЛИТИЧКИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ

ДА ЖИВЕЕ АНАРХИЈАТА

П.С. Подетален текст ќе следува во наредните денови.

П.П.С. Сакам да им заблагодарам и на докторите од болницата, кои одбија да потпаднат на притисоците и налозите во однос на моето присилно хранење и кои ме поддржаа колку што можеа.“

Никос Романос

 

„24 дена танц со смртта“ – писмо од Никос Романос од болница

reaper

Ќе се обидам на неколку ливчиња да ги обликувам последните остатоци од моите мисли во врска со неодамнешните случувања и повторното одбивање на барањето за излегување од затвор заради образовни причини.

Во првите денови од штрајкот со глад, за време на мојот говор на солидарниот собир одржан на Политехничкиот факултет, реков дека одговорот на Николопулос, кој веќе подолго време тврди дека нема мандат по тоа прашање, е само почеток на државната стратегија за да ме уништат. Таа политичка процена во целост се потврди: најпрвин со налогот на директорката на затворот Коридалос, Евангелија Марсиони, за присилно хранење, кое се состои од вистинско насилство и кое, меѓу другите, ги усмрти Холгер Мејнс во Германија, а и разни членови на GRAPO во Шпанија. Докторите во болницата сепак беа толку достоинствени да го фрлат во ѓубре налогот на затворската управа и одбија да го извршат тоа злосторство на државата. По жалбата на правосудниот совет надвор од затворот (правен чекор кој го бираат бројни затвореници кога затворската управа ќе им го одбие барањето) повторно стигна негативен одговор, бидејќи беа условени од одлуката на Николопулос, истата онаа одлука на која беше вложена жалба.

За оние кои барем малку ја разбираат политиката, интервенцијата на министерот за правда, ден пред рочиштето, беше очигледна наредба за одбивање на моето барање, а ќе објаснам и зошто.

Во изјавата која ја објави Министерството за правда посредно се наведува фактот дека Атанасију, министерот за правда, нема мандат да одлучува во врска со тоа, а подолу во истиот документ стои: „Отпустите од образовни причини ги дозволува исклучиво надлежната затворска управа, на чело со надлежниот службеник на јавното обвинителство, додека за обвинетите е потребна дозвола од правосудниот орган кој го наложил притворот.“

Што значи дека министерот ја поништува, на едноставен и јасен начин, валидноста на мојата жалба. Сето тоа е пропратено со предлог, незаснован, предавањата да се одржуваат по пат на видеоконференција, наместо отпусти во образовни цели, што нема смисла со оглед дека постојат лаборатории кои изискуваат задолжително физичко присуство. Освен тоа, на тој начин се отвора патот за затворските управи во целост да ја укинат поволноста за образование, добро познавајќи го нивниот страв од преземање одговорност, за да може решението со видеоконференции да се применува на сите затвореници.

Накратко, според таа логика, дури и разговорите со нашите семејства би се изведувале преку екран, од безбедносни причини, исто како и нашите судења. Технологијата во служба на „рехабилитација“ и правда. Човечки напредок или фашизација… историјата ќе пресуди.

Овде вреди да се посочи и на документот на специјалниот судија Ефтихис Николопулос, кој од почетокот на мојот штрајк со глад ги спроведува јасните политички наредби на неговите шефови од Министерството за правда, заради што сите го сметаат за одговорен. Како компензација за неговите „услуги“ ќе добие унапредување во Врховниот суд, како што тоа се случи со неговиот претходник, Димитрис Мокас, кој водеше десетици репресивни антианархистички кампањи. Сега се тови со богатата плата на правосудната елита од Врховниот суд. Случајност? Не верувам.

Од моја страна, пак, не постои никаква шанса за повлекување и одговарам со БОРБА СЀ ДО ПОБЕДА ИЛИ СЀ ДО СМРТ.

Во секој случај, ако државата ме усмрти со своето однесување, господинот Атанасију и неговите пријатели ќе бидат запомнети во историјата како банда убијци, кои поттикнувале мачење и убиство на еден политички затвореник. Да се надеваме дека ќе постојат слободни души кои ќе ја исправат правдата на нивната правда, на свој начин.

На крај, сакам да го изразам моето соучесништво и пријателство со сите оние кои застанаа на моја страна, со сите расположливи средства.

И неколку зборови до моите браќа, Јанис, кој исто така се наоѓа во болница, Андреас и Димитрис и многу други.

Борбата подразбира и загуби, бидејќи на патиштата кон достоинствен живот мораме да чекориме рамо до рамо со смртта, ризикувајќи сѐ за да добиеме сѐ. Борбата продолжува, со убоди на нож, непрестајно.

Сѐ за сѐ!

Додека живееме и дишеме, да живее анархијата!

На 6 декември ќе се сретнеме на улиците на бесот.

Моите мисли минуваат низ познати улици.

Затоа што вреди да го живееш сонот, иако гориш во оган.

И како што велиме ние, сила

Никос Романос

П.С.: Јасно е дека не можам да ги контролирам општествените автоматизми кои се појавуваат. Но, сите од Сириза и останатите трговци со надеж кои се појавија, ги избркав БЕЗ РАЗГОВОР, и нагласувам дека службено потпишав дека одбивам да примам каква било инфузија.

извор: radioazione.org

Отворено писмо од болницата во Пиреја (Атина) од другарот Јанис Михаилидис, на штрајк со глад од 17 ноември

Ги пишувам овие редови за да искажам колку бев допрен од широките и разнолики акции за солидарност од страна на другарите надвор од затворските ѕидини.

Не само затоа што степенот, имагинативноста, организацијата, координацијата, решителноста и агресијата на досегашните акции ги надминаа сите мои очекувања, со тоа што значителни државни и капиталистички згради, како и радио и телевизиски станици беа окупирани, собири и демонстрации беа организирани во речиси сите поголеми градови на територијата и напади на репресивните сили, како и секакви типови бунтовни напади се одвиваа насекаде. Туку и поради тоа што сево ова ја раскина самотијата во мојата ќелија и ми донесе насмевка, бидејќи во вторникот вечерта не бев затвореник, бев меѓу вас и ја чувствував топлината на запалените барикади.

Затоа што, каков и да биде исходот, самото постоење на еден ваков борбен фронт е победа сама за себе, како за моменталната перспектива на нашата борба, така и за наследството кое ќе го остави зад себе.

Многу добро знам дека илјадниците другари вклучени во оваа битка која Никос ја започна, со многу загриженост, но и со голема решителност, имаат многу различни сфаќања и пракса и едни од други, и во однос на нас. Сепак, успехот е во диверзитетот. Токму тоа е значењето на анархистичката солидарност; поврзува без да изедначува, соединува без да обезличува. Секогаш кога се работи за солидарност преку акции, тоа е рецептот.

Сега кога медиумите за масовно перење мозок тврдат дека додека трае штрајкот со глад, националната безбедност е под закана, сфаќам дека ниту една борба не е залудна, а празнините кои ги длаби очајот после долга неактивност во задушувачките услови на затворот, сега одново се избоени во значајни бои; секое време е добро време за бунт.

Нашите соништа ќе станат нивен кошмар.

Борбената анархија е будна и `рже.

Ништо не е готово, сè започнува сега.

СОЛИДАРНОСТ СО УАПСЕНИТЕ ОД НЕРЕДИТЕ ВО ВТОРНИКОТ

До Никос:

Брате, биди силен, им го расипа славјето токму како што треба. Ти нема да се повлечеш, затоа тие ќе мораат. Стојам крај тебе до конечната победа.

До [министерот за правда] Атанасију:

Многу сум гладен. Ако го убиеш Никос, единствено нешто што ќе ја задоволи мојата глад ќе биде твојот грклан.

Јанис Михаилидис

извор: 325.nostate.net

Бунтови и нереди – огнена солидарност со Никос Романос

Car-on-fire-2

Масовни нереди, востанички напади, собири и маршеви низ цела Грција и во други точки на планетата деновиве се јавија како одговор на интернационалниот повик за солидарност со анархистичкиот затвореник Никос Романос. Никос веќе 24-ти ден по ред штрајкува со глад поради тоа што затворската управа и обвинителството не му дозволуваат да го напушта затворот со цел да посетува универзитетска настава на техничкиот факултет во Атина, на кој беше примен есенва. Неговата борба ги размрда субверзивните кругови и кулминираше вчера, кога масовни демонстрации се одржаа во Атина во толкави размери, што дури и платеничките мејнстрим медиуми (вклучувајќи ги и локалниве) наголемо известуваа за настаните. Непријателскиот печат известува за бројки што се движат од неколку до десет илјади демонстранти, кои вчера се собраа пред окупираниот Политехнички факултет во Атина и остро се судрија со џандарските свињи. Запалени возила, уништени улици, барикади во пламен и непознат број на уапсени е она што ги карактеризираше вчерашните масовни демонстрации во солидарност со Никос Романос и неговите тројца другари, кои се придружија на штрајкот со глад. Собири и демонстрации истата вечер беа организирани и во Солун, Патра, Јанина и на Крит.

Повеќе

Ослободувачките патишта на нападот – Никос Романос

Никос Романос беше уапсен есента 2013 година заедно со уште петмина другари за вооружен грабеж на две банки во Велвендо, Кожани (Грција). На 1 октомври 2014, затворскиот суд во Коридалос, Атина, под обвиненија за вооружен грабеж, поседување огнено оружје и кражба на возило, ги прогласи за виновни сите шестмина обвинети и им ги пресуди следниве казни: Јанис Михаилидис – 16 години и 4 месеци, Никос Романос – 15 години и 10 месеци, Андреас-Димитрис Бурзукос, Фивос Харисис и Аргирис Наталиос – 15 години и 11 месеци, Димитрис Политис – 11 години и 5 месеци. Другарите преземаа одговорност за грабежот, со исклучок на Харисис и Наталиос кои ги негираат обвиненијата. Судот ги ослободи од претходните обвиненија дека се припадници на Заговор на Огнените ќелии.

„Како анархисти, изборот за грабеж на банка го сметаме за свесен чин на отпор. Нашата акција немаше за цел трупање на лично богатство. Нападот против храмовите на капиталот е дел од нашата револуционерна активност во целост.“ – Изјава по повод нивното апсење

Како што веќе обзнанивме, Никос Романос од 10 ноември е во штрајк со глад поради тоа што затворската управа одбива да му дозволи отсуство за посета на универзитетска настава – нешто што е дозволиво според нивните закони. Кон крајот на летото Романос од затвор ги положи приемните испити на еден од атинските факултети, но управата не сака да слушне за никакви отпусти од затвор. Во вторникот, на 25 ноември, околу 150 другари се собраа пред болницата во која е хоспитализиран за да му изразат солидарност.

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА СИТЕ ЗАТВОРЕНИ АНАРХИСТИЧКИ ДРУГАРИ!

ЗнЕ

 


 

Ослободувачките патишта на нападот – Никос Романос

Текстот кој следува има намера да го продолжи дијалогот во однос на средствата на анархистичкото востание и начините на самоорганизирање; дијалог започнат на една меѓународна анархистичка средба некаде во внатрешноста на Франција и кој сега ќе продолжи од една затворска ќелија во Грција.

Размислувањата изразени овде се мои лични видувања и треба да биде јасно дека заземаат одредена позиција по тоа прашање. Секако дека не е пожелно една позиција да преовладува над другите; она што е важно е тоа како различните, а сепак комплементарни гледишта комуницираат и се поврзуваат меѓусебно. Во лице на непријателот, кој е многу флексибилен во однос на употребата и широката палета на средства и форми на напад, потребата од разновидност во размислувањата и во праксата на анархистите е очигледна. Било која перспектива не смее да биде промовирана догматски, туку како една од многуте можности за напад.

Најпрво мора да зборуваме за самиот концепт на организација – збор често неразбран во анархистичките кругови.

Соочени сме со непријател со многу комплексни и комплицирани функции. Една од карактеристиките кои го прават непријателот толку моќен е постојаниот напредок и организација на социјалната параноја која ја искусуваме денес: технолошка, воена, архитектонска, цивилна, индустриска, економска, научна организација. Секој аспект на ова општество постојано ги коригира своите маани преку интелигентен систем кој има огромен број на слуги.

Соочени со ваквата состојба, оние кои веруваат дека е можно да се борат без организација се во најмала рака наивни.

Повеќе

Меѓународен повик за револуционерна солидарност со анархистот Никос Романос кој штрајкува со глад од 10.11.2014. – Грција

fantazya 20poster

via: act for freedom now
текстот од постерот:

Солидарност со Никос Романос

„Користејќи го моето тело како барикада, упатувам политичка уцена за да стекнам здив на слобода од задушувачките затворски услови. Од понеделник, 11 ноември 2014 год., започнувам штрајк со глад, без отстапувања, со анархија засекогаш во моето срце.“ Никос Романос

Разгоруваме заедничка борба која не познава ниту граници ниту ѕидови, дури ниту затворски ѕидови.

Додека не ги срушиме нивните затвори, непрекината борба за слобода и анархија.
Солидарност со Никос Романос!
Да ги запалиме затворите!
act for freedom now

слободата ќе процвета од пепелот на затворите

Затворениот анархист Никос Романос започна штрајк со глад од понеделник 10 ноевмри, барајќи го своето право на образовни отпусти од затвор. Од 17.11, другарот Јанис Михаилидис е исто така во штрајк со глад како солидарност со својот другар.

Нивната борба е и наша, што и да одлучат ние ги поддржуваме, како што го правевме тоа од самиот почеток. Од самиот момент на апсење, другарите ја покажаа својата анархистичка индивидуалност со страст и достоинство за време на мачното искуство во ѓубриштето на државата. За нас, од act for freedom now, секој преведен збор, пасус и страница го изразуваат нашиот бес и желба силно и огнено да ги прегрнеме другарите кои се наоѓаат заробени во пеколните дупки на државата.

Оддалеченоста е безначајна кога зборуваме за солидарност. Затоа, од денес, повикуваме на меѓународна солидарност со Никос.
Ниту еден другар нема да оставиме сам во рацете на државата.

СОЛИДАРНОСТА Е НАШЕ ОРУЖЈЕ

*Таа ноќ упорно гледавме во хоризонтот и видовме многу паѓачки ѕвезди како ги исцртуваат сопствените хаотични патишта. И ги броевме одново и одново, замислувавме желби, пресметувавме шансите. Знаеме дека нашата желба за слободен живот мора да се издигне над сѐ што не задушува, убива, уништува, и затоа се нурнавме во празнината како паѓачките ѕвезди кои ги гледавме. Бидејќи паднаа безброј ѕвезди, можеби е време да падне и нашата ѕвезда, којзнае? Ако имавме спремен одговор на ќе станевме она што сме, туку себични копилиња кои би го учеле народот како да станат глодари и меѓусебно да се јадат, како што денес го прават тоа. Сепак, ние и понатаму остануваме непоколебливи и тврдоглави, како луѓето од наш тип. А оние меѓу нас кои ги затвориле очите во болка и отпатувале далеку, продолжуваат и понатаму да зјапаат во она вечерно небо кое и ние го гледавме. И нѐ гледаат како паѓаме, прекрасни и сјајни ѕвезди. Сега нам ни е редот. Сега, без двоумење, ние паѓаме.

Од понеделник, 10 ноевмри 2014 год., започнувам штрајк со глад, без отстапување, со анархија во моето срце.
Одговорна за секој ден штрајк со глас и за сѐ што ќе се случи отсега па натаму е затворската управа, имено јавниот обвинител Николаос Пименидис, директорот Каралабија Котсомикали, како и сите социјални работници.

СОЛИДАРНОСТА ЗНАЧИ НАПАД

П.С.
До сите салонски „борци“, професионални хуманисти, „емотивни“ интелектуалци и духовни ликови: откачете се предвреме.

Анархистите од Act for freedom now!