„Вредеше да се обидеме…“ – Заговор на огнените ќелии

images4

Нема да кажеме ниту еден збор кој би претставувал полезна информација за непријателот. Бегството од затвор е единствената цел на заробената урбана анархистичка герила. Зборот „бегство“ ја содржи смислата на слободата, која ги крева во воздух затворските ѕидини, во кои се заточени нашите животи. Ние, заробените анархисти од Заговор на огнените ќелии, никогаш не го заборавивме тој збор, иако повеќето нѐ заборавија нас. Судиите нè осудија на долги години живот како човечки сенки во заклучени згради, но не успеаја да ги заклучат нашите непокорни копнежи.

Секоја ноќ, лутајќи низ нашите мисли, бегаме во свет без затвори, вооружени стражари и затворени души. И, и покрај тоа што секое утро ѕвекотот на стражарските клучеви нè враќа во бетонската реалност на затворот, знаеме дека ќе дојде нашиот ден кога ќе ја сонуваме нашата анархија со отворени очи. Звукот на затворањето на катанецот ја засилува нашата омраза за затворот. Секој неуспех, секое апсење, секоја грешка нè прави уште потврдоглави. Колку пати и да паѓаме, повторно ќе се исправиме.

Не постои победа или пораз, постои само борба. Знаеме дека борбата на анархистичката урбана герила и на Заговор на огнените ќелии е борба против чудовиште. Во таа борба многу оружје, експлозиви, места за криење, возила, пари можат да бидат изгубени, но сите тие е лесно пак да се најдат. Она што не може да биде изгубено се другарите и другарките кои направија да се надеваме дека нашиот ден ќе дојде и дека ќе му речеме „збогум“ на затворот засекогаш.

Во овие мигови, кога непријателот се сити на сопствениот триумф, им праќаме најтопли соучеснички насмевки на тие прекрасни безимени луѓе, сега барани од полициските механизми на законот и редот. За овие прекрасни безимени луѓе, вреди повторно да го изречеме вечното ветување: „Нашиот ден ќе дојде.“

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА ГОНЕТИТЕ ЗА СЛУЧАЈОТ ЗА ОБИДОТ ЗА БЕГСТВО ОД ЗАТВОР НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

Хидрата на огнените ќелии нема да запре.

Заговор на огнените ќелии ќе се врати, посилен од било кога.

Заговор на огнените ќелии – Ќелија на затворените членови

Панајотис Аргиру

Јоргос Полидорос

Олга Економиду

Герасимос Цакалос

Христос Цакалос

Харис Хаџимикелакис

Теофилос Мавропулос

Јоргос Николопулос

Микалис Николопулос

Дамиано Болано

НИШТО НЕ Е ГОТОВО

СÈ ПРОДОЛЖУВА…

извор: interarma.info

Репресијата врз анархистите во Грција се засилува: започнаа трансферите во новите специјални затвори

03Домокос, првиот од специјалните затвори, таканаречени „затвори од тип Ц“, деновиве започна да ги отвара челичните порти за првите „неподобни“ затвореници. Никос Мациотис, член на анархокомунистичката милитантна организација „Револуционерна борба“ прв беше префлен во затворот Домокос пред шест дена. Вчера уште двајца осуденици поради членство во револуционерни организации беа префлени: Костас Гурнас од „Револуционерна борба“ и Димитрис Куфонтинас од комунистичката револуционерна група „17 ноември“. Истото утро, ненадејно и без никаква најава, што е вообичаен метод, во тип Ц затворот во Домокос беа одвлечкани и Јанис Наксакис и Григорис Сарафундис, обајцата осудени за вооружен грабеж во Пиргетос-Лариса, како и за наводно учество во „Заговор на огнените ќелии“ (кое и тие и членовите на ЗоЌ го негираат). Сарафундис беше префрлен во Домокос и покрај тоа што во моментот сѐ уште трае процесот за вооружениот грабеж во Суровичево-Лерин, во кој тој е еден од обвинетите. Тоа значи дека од трансфер во затворите со специјална безбедност не се „помилувани“ ниту оние против кои сѐ уште се води судски процес, и кои се држани во затворот Коридалос за да можат да присуствуваат на судењата кои се одржуваат во импровизирана судница во затворот.

Затворите од тип Ц се најновата измислица на грчката влада, специјално дизајнирана да ги демне, заплаши, комплетно изолира и полека убие „екстремно опасните затвореници“, а во прв ред осудениците за „тероризам против државата“. Со други зборови, тие се средство за уништување на анархистичките револуционерни организации и нивните членови. Во затворите од тип Ц, затворениците ќе бидат лишени од низа „привилегии“ кои ги уживаат обичните затвореници, а кои во услови на мрачно заточеништво ги крепат и ги одржуваат силни во волјата заробениците, како на пример месечни посети, телефонски разговори, прошетки во дворот, излези од затворот итн, а затворениците ќе бидат комплетно изолирани и од другите затвореници и од надворешниот свет. Идејата е да се закопаат под мрачните ѕидини во затворот и да се убијат во дух, тело и сеќавање сите оние другари кои повеле битка против општеството на власт. Грчката влада успеа да го истурка овој досега најрепресивен антианархистички метод, и покрај тоа што летото 2014 низ повеќе затвори ширум Грција се одржа најмасовниот затворенички штрајк со глад против оваа мерка.

Со оглед на тежината на нивните дела, и другарите од „Заговор на огнените ќелии“ во секој миг очекуваат да бидат одвлечкани во Домокос и разделени од своите соборци во затворот и од своите најмили од другата страна на ѕидот. На 29 декември заврши третиот судски процес кој се водеше против нив, а беа објавени и нивните пресуди. Секој поединечно од нив беше казнет со:

Христос Цакалос: 24 години, 2 месеца затвор;

Герасимос Цакалос: 21 година, 2 месеца затвор;

Михалис Николопулос: 20 години затвор;

Јоргос Николопулос: 24 години, 2 месеца;

Дамјано Болано: 24 години, 2 месеца;

Панајотис Аргиру: 19 години, 9 месеца;

Јоргос Полидорос: 25 години;

Олга Економиду: 25 години;

Теофилос Мавропулос: 25 години затвор.

Во истиот процес беа осудени и следниве затвореници кои негираат учество во ЗоЌ: Костас Сакас – 16 години (моментално во бегство); Александрос Митрусиас – 14 години; Јоргос Карајанидис – 14 години; Јанис Михаилидис – 5 години; Димитрис Политис – 6 месеци затвор.

*

Aпдејт (04.01.2015):  Вчера антитерористичката единица среде ноќ ги извадила Христос Цакалос, Герасимос Цакалос, Андреас Чавдаридис и Спирос Мандилас од нивните ќелии во машкиот затвор во Коридалос и префрлени се во изолација во простории во женскиот дел од истиот затвор.

*

И на другарите од „Заговор на огнените ќелии“, и на сите останати борци кои ги чека бесконечен престој во најмрачниот меѓу затворите, им праќаме прегратки на солидарност и соучесништво. Нека мрачните затворски ѕидини ја потхранат вашата омраза против поредокот на субмисивните. Ќе победат само ако го убијат вашиот дух; затоа, знајте дека и без да можат да стигнат до вас нашите соучеснички крикови, пламените јазици на гневот на другарите од сите ќошиња на светот ќе успејат да ги пробијат дебелите ѕидини на логорот на смртта и да ги стоплат вашите слободни срца.

СИТЕ ЗАТВОРИ ВО ПЛАМЕН

БОРБА ДО УНИШТУВАЊЕ НА СЕТО ПОСТОЕЧКО

СТРАСТА ЗА СЛОБОДА Е ПОСИЛНА ОД СИТЕ ЗАТВОРИ

ЗнЕ

 

Вооружена негација – изјава на затворените членови на Заговор на Огнените ќелии

10599382_647879075308492_1171458118256482873_n

Вооружена негација

 

Просечноста убива. За нас не постои среден пат. Секој оној што се нарекува анархист се соочува со одлучувачка дилема, или да делува или да се смири и да ја напушти анархијата. Бидејќи анархија на работ од законот и со умерени зборови не е можна.

(необјавен текст на ЗОЌ)

1. Симболизмот во случајностите

По речиси две години, се ближи крајот на третото судење на Државата против Заговор на Огнените ќелии. Театарскиот спектакл го достигнува својот врв со „светиот“ чин на одбраната.

Симболизмот на зборовите не е случаен. Имено, за правосудната цивилизација одбраната се смета за „свето“ право на обвинетиот. Потсетува на исповед на верникот пред свештеникот. Тоа е врвниот момент на егзалтација на правосудната власт, пред пресудата. Од обвинетиот се бара да коленичи пред судиите (случајно, во Грција над главите на судиите стои слика од „Синот Божји“. Случајностите ги препуштаме на индивидуалниот суд.) и да моли за прошка за казнените гревови, за милост, па дури и за негово рехабилитирање. Во јазикот на симболизмот помили секогаш ни биле еретичните иконокласти наместо правдата на Инквизицијата. Во реалниот свет ние сме анархонихилисти и нема да се браниме пред ниту еден судија.

Повеќе

Интервју на Заговор на Огнените ќелии со Алфредо Коспито

Неколку „слободни“ зборови

За неформалната анархистичка федерација и востаничкиот анархизам

Интервју на Заговор на Огнените ќелии (ЗОЌ)[1] со мене лично. Од грчките затвори до одделот за висока сигурност во затворот во Ферара [Италија]

Пред да одговорам на вашите прашања, сакам да нагласам дека она што ќе го кажам е мојата вистина. Една од бројните индивидуални точки на гледиште, сензибилитет и нијанси внатре ретортите од идеи и дела под името FAI-IRF[2]. Неформалната федерација која, одбивајќи го секое хегемоностичко искушение, претставува едно средство, една метода од компонентите на анархизмот од акција. Анархизмот од акција само кога е неформален, кога не се присилува на организациони структури (специфични, формални, синтези), кога не е опседнат со одобренија (што значи ја одбива политиката), може да се препознае во поширокиот хаотичен универзум под името Црна интернационала. Да појаснам, FAI-IRF е методологија на акции кои ги практикуваат само еден дел од сестрите и браќата од Црната интернационала, не се работи за организација, а уште помалку за колективен акроним, туку за средство кое тежнее кон ефикасност, кому цел му е да ги зајакне нуклеусите и другарите/другарките од акција по пат на спогодба за меѓусебна поддршка во врска со три точки: револуционерна солидарност, револуционерна кампања, комуникација помеѓу групи/поединци:

„РЕВОЛУЦИОНЕРНА СОЛИДАРНОСТ. Секоја FAI група од акција се залага за искажување на сопствената револуционерна солидарност со евентуално уапсените другари или другари во бегство. Солидарноста ќе се конкретизира пред сѐ преку вооружена акција, напад на структурите и личности одговорни за затворање на другарите. Солидарноста не може случајно да изостане затоа што на тој начин би изостанале и принципите врз кои се темелат анархистичкиот живот и чувства. Под поддршка при репресија, се разбира, не подразбираме техничко/правна помош: буржоаското општество нуди доволно адвокати, социјални работници или попови, за револуционерите да можат да се грижат за нешто друго.

РЕЦОЛУЦИОНЕРНИ КАМПАЊИ. Секоја група или поединец, кога ќе започне одредена кампања на борба преку акција и своја изјава, ќе ја следат други групи/поединци од Неформалната анархистичка федерација [FAI], на сопствен начин и со сопствен ритам. Секој поединец/група можат да започнат кампања на борба против одредени цели едноставно „промовирајќи“ проект по пат на една или повеќе акции проследени со потпис на одредена акциска група, со кој дополнително, преку акроним, се повикуваат и на Федерацијата. Ако постојат поделени мислења околу кампањата, критиката, по потреба, ќе се конкретизира преку акции/изјави кои ќе придонесат за изострување на целта или ќе ја доведат во прашање.

КОМУНИКАЦИЈА ПОМЕЃУ ГРУПИТЕ/ПОЕДИНЦИТЕ. Акциските групи од Неформалната анархистичка федерација не мораат меѓусебно да се познаваат, не постои таква потреба, затоа што на тој начин би се изложиле на непријателот, на лидеризам на поединци и бирократизација. Комуникацијата помеѓу групите/поединци во основа се одвива преку самите акции и преку информативните канали на движењето, без потреба од меѓусебно познавање.“ (Од Изјавата за преземање одговорност за нападот врз Проди, тогашниот претседател на Европската комисија, 21 декември 2003, од „Il dito e la luna”, стр. 15-16[3])

Повеќе

Проектот Феникс: Уривање на ѕидовите кои нѐ разделуваат – Нова серија памфлети (Грција)

COVER1

Уривање на ѕидовите кои нѐ разделуваат

За неколку дена ќе го објавиме (на грчки) првиот од серијата памфлети кои ќе вклучуваат транскрипти од изјавите на другарите од Заговор на Огнените ќелии, Андреас Чавдаридис и Спирос Мандилас од настани и интервјуа кои беа одржани изминативе пет години.

Првиот памфлет е за Проектот Феникс и ги вклучува транскриптите од четири настани кои се одржаа низ целата земја во солидарност со другарите прогонувани за акциите во рамки на Проектот кои беа изведени во Грција:

1. Настан одржан од анархистичкиот сквот Надир – Солун, 07.12.2013, изјавите на Андреас Чавдаридис и Спирос Мандилас.

2. Настан одржан од Пленумот во солидарност со Заговор на Огнените ќелии и другарите од струјата на Новата анархија – Атина, 13.12.2013, изјавите на Андреас Чавдаридис, Спирос Мандилас и Христос Цакалос.

3. Настан одржан од анархистичкиот сквот Utopia A.D. – Комотини, 14-15.12.2013, изјавата на Олга Економиду.

4. Настан одржан од Chaotic Disaster Teams – Патра, 15.12.2013, изјавите на Спирос Мандилас и Христос Цакалос.

Имајќи го како крајна цел ширењето на говорите на нашите затворени другари до што е можно повеќе другари во Грција и во остатокот од светот, сакаме да информираме дека овој материјал е достапен за сите за превод на кој било јазик, процес во кој и ние самите ќе дадеме придонес, во соработка со другари кои сакаат да го сторат тоа, а во контекст на партнерство со индивудуи и групи/колективи со кои сме политички поврзани.

Контакт: entropy_ch (at) riseup (dot) net

Кружок на анархисти индивидуалисти

Атина, 2014

П.С. Памфлетите ќе бидат достапни само во електронска форма, засега.

П.С. 1. Преводот на памфлетот на англиски е во тек.

Изјавата на Заговор на Огнените ќелии на судењето за „Проектот Феникс“

За две години, ова е четвртото судење против ЗОЌ. Го имавме судењето за случајот Халандри, за пакет-бомбите, за 250-те напади, а сега и судењето за „Проектот Феникс“.
Очигледно е дека сето тоа е одраз на бесот и одмаздата на власта против нас, со оглед дека сме притегнати во едно судско менгеме со непрекинатите судења. Судења во кои сме обвинувани по два-трипати за истиот „прекршок“.

Меѓутоа, ова судење е карактеристично по она што му претходеше. Ова е судење за герилските операции на „Проектот Феникс“, извршени додека ние веќе бевме затвореници во државните затвори. Се разбира, ова не е првпат за време на нашето заробеништво да бидеме соочени со обвиненија за поттикнување. Обвиненија кои немаат никаква логика, дури и според вашата правна култура. Зборувам за одмаздничките прогони против нас, за јавните текстови објавени од затвор, како што се текстовите во солидарност со анархистичкиот сквот Надир, како и текстовите во кои одбиваме да се извиниме и да ја признаеме судската власт. Се разбира, не можеме да го заборавиме и врвот на правните акции против нас, односно бесконечното продолжување на притворот на четворицата наши другари и другарки од Заговор на Огнените ќелии, Герасимос, Јоргос, Олга и Теофилос, кои и покрај надминувањето на пропишаната граница од 18 месеци и понатаму остануваат во заробеништво. Да бидеме поконкретни, Герасимос е во притвор 43 месеци, Јоргос, Олга и Теофилос преку 36 месеци.

Ова не го велиме како осуда за прекршување на нашите демократски права. Можете слободно да си ги земете назад вашите права. Ние не веруваме ниту во вашите закони, ниту во вашата демократија. Згора на тоа, тоа е и причината зошто не назначивме адвокати. Но сепак нема да молчиме пред лицемерието на вашата правда.

Важно е конечно халуцинациите да се прекинат. Со или без докази, се покажа дека власта сака физички, морално и политички да ги уништи Заговор на Огнените ќелии, како и оние кои нѐ поддржуваат. Од самиот почеток го избравме предизвикот на животот на анархистичка урбана герила и илјадакратно да му возвратиме на нашиот непријател. Сѐ додека дишеме, Заговор на Огнените ќелии никогаш нема да потпише примирје во војната објавена против државата и против ова општество.

Денеска сме тука во оваа судница затоа што пред една година испративме јавен поздрав до незаробените другари од ЗОЌ, кога бомба го погоди тогашниот директор на затворите. Оние кои поднесоа обвинение за поттикнување против нас, можеби сметале дека тоа ќе нѐ уплаши, дека ќе нѐ замолчи или направи да се повлечеме. Но погрешија. Тоа е причината заради која денес, иако во судница, знаејќи дека она што ќе го кажеме ќе биде објавено и ќе најде начин да стигне од нашите незаробени и прогонувани другари, го повторуваме истото по илјадити пат: „Другари, борбата продолжува. Да создадеме илјада нови јадра и илјада нови напади.“

Нашето присуство овде е заради три главни причини. Првата причина е затоа што не сакаме, во ниту еден случај, да дозволиме правосудството и казнениот закон да ја искриви сликата за Заговор на Огнените ќелии, FAI и „Проектот Феникс“, претставувајќи ги онака како што ним им одговара. Досега, во рамки на „Проектот Феникс“, имаше 13 бомбашки напади и палежи во Грција, Русија, Индонезија, Чиле, Мексико, Германија и Италија. Оттаму, „Проектот Феникс“ е жив доказ дека непрекинатото анархистичко востание ниту е задушено ниту е заробено ниту е осудено. Иако понекогаш се повлекува, тоа повторно се раѓа од својата пепел, како Феникс. Повторното раѓање на урбаното герилско војување во Грција веќе се случи.

Втората причина заради која сме тука е да го поддржиме нашиот другар Андреас Чавдаридис. кој ја презеде одговорноста за испраќањето пакет-бомба на поранешниот шеф на антитерористичката агенција, како дел од „Проектот Феникс“.

Нема да се занимаваме со глупостите за поттикнување за кое сме обвинети. Поттикнувањето подразбира хиерархиска организациска структура и значења како „водачи“, „наредби“, „правила“, кои укажуваат на мафија и организиран криминал. Поттикнувач е мозокот, шефот. Ние сме анархисти, без водачи и следбеници. Андреас е наш соучесник и сојузник во постојаниот злочин на бунтот и анархичната побуна.

Третата причина е да го поддржиме анархистот Спирос Мандилас. Спирос е наш пријател и другар, но нема ништо со Заговор на Огнените ќелии, FAI и „Проектот Феникс“. Со апсењето на Спирос, антитерористичката агенција сакаше да го нападне јавниот анархистички дискурс, препознавајќи го како интегрален дел од борбата на анархистичката урбана герила. На тој начин сакаа да ги изолираат нашите мисли и нашиот говор од јавните процеси, и истовремено да ги заплашат анархистите кои демонстрираат солидарност, докажувајќи дека анархистичкото присуство и поддршка на затворениците од ЗОЌ е доволно за некој да заврши во затвор. Судскиот прогон на Спирос е чисто одмаздољубие, затоа што тој истапи како кохерентен анархист, без да се заплаши и откаже од вредноста на солидарноста, како што направија и многу други…

На крај од оваа изјава, не очекувајте од нас да зборуваме за невиност или вина. Ние не сме ниту невини ниту виновни. Ние сме непријатели на државата, на власта, на општествената машина, на потчинувањето и на доброволното ропство. Ние сме анархисти од практика и вечни непријатели на вашите закони, затвори и судови. Знаеме дека востанието честопати е самотен и тежок пат, но ние го избравме тој пат без оглед колку долго ќе живееме.

СЀ ПРОДОЛЖУВА

Заговор на Огнените ќелии  FAI/IRF
 Ќелија на затворените членови
 04.06.2014

InterArma

Политичката изјава на анархистот Спирос Мандилас во специјалниот суд на затворот Коридалос, Aтина

 

Најпрво сакам да кажам дека ги поддржувам и стојам рамо до рамо со мојот другар Андреас Чавдаридис и моите десет другари и пријатели од Заговор на Огнените ќелии.
Што се однесува до околностите на ова судење, би сакал да коментирам околу две нешта:

– Фактот дека судењето, политичко судење, се одвива во специјална судница внатре затворот Коридалос.
– Фактот дека нашите другари, ако сакаат да присуствуваат на судењето, ќе мораат на властите да им го откријат својот идентитет.

Што се однесува до мојот случај, она што имам да го кажам е дека бев таргетиран и уапсен во контекст на една атмосфера на страв, наметнат од Државата врз анархистите, и особено врз оние од струјата од која и самиот сум дел, струјата на Нова Анархија.
Тоа што ќе биде потцртано на ова судење е фактот дека без ниту еден солиден доказ ме обвинуваа за учество во терористичка организација поради јавните собири што ги организирав како член на анархистичкиот сквот Надир во Солун.
Ќе биде докажано дека демократијата не само што не ги смета „надземните“ проекти како помала закана во споредба со директните акции, туку и нив ги криминализира и гони, затоа што „надземните“ проекти имаат многу важен придонес во непрекинатото анархистичко востание.

Покрај тоа, ова не е првпат. Би рекол дека ова има тенденција да стане меѓународна практика. Репресивната кампања околу „Проектот Феникс“ носи многу сличности со операцијата „Сенка“ во Италија од пред две години, кога некои од другарите кои водеа веб сајтови и фанзини беа прогонувани во контекст на тие проекти.
Што се однесува до мојот став во врска со урбаната герила и Заговор на Огнените ќелии, тој е следниов: анархистичкото востание се води со секое можно средство, без разлика дали е тоа книга, бомба или политичко убиство. Можеби не сум дел од ЗОЌ или од Неформалната анархистичка федерација, но тоа не значи дека не се согласувам со нивните акции. Не ме интересираат афоризмите за вооружената борба и фетишизмот на ненасилството.

Значи моето апсење има за цел да ги изолира вооружените групи од јавното сознание и да го уништи мостот меѓу надземните и подземните сили на континуираното анархистичко востание.

И последно. Сакам да кажам дека нема да доведам никакви роднини и пријатели како сведоци на одбраната, да зборуваат колку добар човек сум итн. Со оглед дека сум политички прогонуван, единствената одбрана која ја прифаќам е промовирањето на моите политички акции од мене лично.

Спирос Мандилас
4 јуни 2014

извор: interarma.info

ПОЧЕТОК НА СУДЕЊЕТО ЗА ПРОЕКТОТ ФЕНИКС

phoenix

На 04.06.2014 во затворот Коридалос, Грција, започнува судењето за случајот на меѓународниот Проект Феникс. Обвинети се анархистите: Андреас Чавдаридис, кој ја презеде одговорноста за испраќање пакет-бомба на поранешниот командант на антитерористичката единица во јули 2013 под името „Mauricio Morales Commando-FAI/IRF“, Спирос Мандилас, која ги отфрла обвинувањата и Заговор на Огнените ќелии, чиишто десет затворени членови се обвинетi за поттикнување на чиновите 1, 2 и 4 од Проектот Феникс.

Митот за Фениксот говори за вечното враќање…

Секогаш постои вечното враќање на Оганот во пепелта

Митот за Феникот го негира процесот на распаѓање

Оганот повторно се раѓа од пепелта…

А Фениксот стои како симбол

на нашето одбивање да го прифатиме крајот.

 

НИЕ СМЕ ТУКА КАДЕ ШТО СЀ ПОЧНУВА СЕГА

 

Од пепелта на незаборавениот оган, Фениксот на новата зора ќе се издигне горејќи посјајно од кога било, заслепувајќи го постоечкото,

проголтувајќи ја својата цивилизација, искачувајќи се сѐ повисоко, бегајќи им на сите ограничувања кои залудно се обидуваат да го повлечат назад во амбисот на самонаметнатото ропство, тоа е непрекинат циклус на повторно раѓање

вечното враќање на востанието кое е многу повеќе од општествен мит

лет на деструкцијата кој го води поединецот повеќе никогаш да не биде прилагоден

radioAzione InterArma In The Belly Of The Beast

Пакет-бомба испратен во полициската управа на Итеа – Фокида (Грција)

spf

 

Полноќен експрес

  1. Патот на смртта: Затворот Маландрино – Полициската управа Итеа

Заговор на Огнените ќелии презема одговорност за испраќањето книги наполнети со експлозив во полициската управа на Итеа.

Полициската управа на Итеа, која одлучивме да ја нападнеме, не е само една непријателска воена база. Тоа е место каде затвореникот Илија Карели е претепан и измачуван, пред да им биде предаден на своите последни крвници, во затворот Нигрита.

Тоа што се случи во затворот на полициската управа на Итеа намерно е прикриено. Затворските стражари од затворот во Нигрита тврдат дека примиле затвореник во многу лоша состојба, пред да ги обојат сопствените раце со крв. Но, крвникот не може да обвини друг крвник. Затоа, несоборлив доказ секогаш останува самиот живот и неговиот несреќен отпечаток во сутеренот на просториите на полицискиот затвор. Таму, во бетонските гробници, каде човечките сенки се таложат една врз друга со денови, недели, месеци…

Тоа се личности кои ги заборавила дневната светлина, затоа што нивното сонце е жолта светилка на таванот, која никогаш не се гасне. На нив се сеќаваат само мувлосаните ѕидови на ќелиите, закопани во крв, очај и извици затоа што ги претепуваат свињите во униформи.

Ако ѕидовите имаа глас, грдотијата би се срамела самата од себе. Но, грдотијата не се прераскажува, таа се напаѓа. Како што вели една парола на улиците „Акцијата ги заменува солзите“. Затоа одлучивме повторно да дејствуваме и да го удриме непријателот в лице, во неговата сопствена база.

  1. … Последната станица затворот Нигрита…

Во затворот Нигрита, во Серес, „одборот за добредојде“ на затворските стражари ја чекал својата жртва. Стадо хиени подготвени да ја довршат работата на претходните мачители. Кукавичките и садистички крвници го преземаа својот плен во ланци и три-четири часа го подучуваа корективни методи и легална култура до смрт. Се разбира, по убиството на Кралот и апсењето на затворските стражари, почнаа меѓусебно да се издаваат и да се преправаат дека се каат.

Знаеме дека многумина затворски стражари, пред сè во провинциските затворени затвори не се срамат од својата работа и дека дури и се однесуваат како мали деспоти, со погрдно обраќање кон затворениците, понижување, па дури и претепување. Изгледа дека се однесуваат како да им е загарантиран имунитет, овозможен со фактот дека живеат далеку од метрополите и затоа веројатно мислат дека се недостижни за вооружената рака на урбаната герила. Но, ова мизерно племе овчари и пијаници се лаже себеси. Непријателот секогаш поседува име и адреса, каде и да се сокрие.

  1. Меѓународна маршрута: Стамхајм – Гвантанамо – Домокос

По бегството на урбаниот герилец Христодулос Ксирос, поранешниот командир-министер за Правда, сегашна марионета на Дендиас*, најави операција во затворот со максимална сигурност во Домокос.

Набрзо потоа, најавено е дека предлогот на новиот нацрт за законот за специјални затвори од видот Ц ќе биде применет во повеќето затвори од затворен вид.

Гилотински закон за политички затвореници, за обвинетите за таканаречен „организиран криминал“ –60% од затвореници се обвинети за „организиран криминал/злосторничко здружување“ – како и за непокорните затвореници.

Се разбира, никој не се запраша зошто целиот нацрт на законот не содржи дури ниту еден параграф за измените на градење кои би го потврдиле името што им е дадено, на пример закон за „затвори со максимална безбедност“. А тоа се случи затоа што затворите со максимална безбедност веќе со години се реалност во Грција.

Сите нови затвори од затворен вид, во последните години, се модерни гробови составени од бетон и решетки, изградени среде ништо. Дури и небото е скриено со бодликава жица, додека видео камерите ги следат сите движења на затворениците.

Значи, реалноста потекнува од реториката на власта. Тоа не е затвор со висока безбедност, туку една од најголемите казни. Сите решенија кои ги предложи лакејот на Дендиас се поврзани со операцијата на нов затвор во рамки на веќе постоечкиот, без право на излегување, без посети, без комуникација со надворешниот свет. Се работи за целосно бришење на затворениците кои треба да бидат уништени таму. Се работи за бришење на сетилата и свеста. Се работи за стар трик на власта. Внимателна психијатриска/научна верзија на казна/одмазда на демократијата против оние кои ќе се осмелат да ѝ пркосат. Белите ќелии на Стамхајм, во кои се убиени урбаните герилци на RAF во Западна Германија, претставуваат предци на Домокос. Гвантанамо е отелотворение на американскиот модел. Губење сетила, комуникација, свест. Смртна пресуда која се повторува.

Во меѓувреме, „изградбата“ на затвори со висока безбедност најавува изградба на врвно општество-затвор. Што и да се применува експериментално на затворениците денес – заморчиња на научниците на редот и законот – утре ќе се тестира во општествената машина. Бидејќи повеќето економски илузии се во постојан и сè поголем пад заради кризата, тоа што ќе изникне ќе бидат нулта толеранција и доктрини на редот и законот. Тоа е премин од рушевините на социјалната држава кон полициска.

Но, изгледа дека сепак во овој момент во рамките на грчките галии на демократијата нешто се придвижува…

Затворениците – иако не сакаме генерализации на колективни субјекти – учествуваат во широка мобилизација меѓу ѕидовите, против законот за затвори од видот Ц: ограничување на заедничките оброци, ноќни мобилизации, протести итн. Преку мобилизациите затворениците одбиваат да ги прифатат специјалните услови на изолација како животен услов, кои им ги подготвува државата. Во таа борба не се сами…

  1. Повик

За жал, среќата повторно ни го заврте грбот. Кога пакетот пристигнал во полициското змијско гнездо на полициската управа (29 април 2014), цајканот ги сфатил вистинските намери на „испраќачот“. Како резултат на тоа, повикана е Единицата за отстранување експлозивни направи за да ја неутрализира книгата-бомба која им ја пративме. Но, тоа претставува негативна оставштина за методологијата и практиката на пакети-бомби во Грција, бидејќи целта ни е да бидеме делотворни и да не трошиме премногу време на симболизам. Отсега па натаму многу нешто ќе се промени. Набрзо ќе се вратиме.

Исцртувајќи ги патиштата на напад, во практиката се среќаваме со други борци од сосема поинакво потекло, кои, со своите лични средства, сакаат да ја блокираат рутата на нацртот за затворот од максимална сигурност. Затоа, поздрав до борците од организацијата “Zero Tolerance” [Нулта толеранција] и сметајте ја нашата акција како мал придонес на нивниот „револуционерен повик“ кој го упатија по подметнувањето на пожарот во канцеларијата на Михелакис**.

Се разбира, со сето наше срце го посветуваме овој наш гест на напад – кој за жал остана недовршен – на десетмината наши затворени браќа и сестра во затворските ќелии: Панајотис, Олга, Јоргос, Дамјанос, Герасимос, Теофилос, Михалис, Харис, Јоргос, Христос. Им ја посветуваме исто така и на членот на FAI [Неформалната анархистичка федерација] А. Чавдаридис и анархистичкиот другар Спирос Мандилас, обвинети за „Проектот Феникс“.

Истовремено ја испраќаме нашата солидарност и на бараниот урбан герилец Христодулос Ксирос. Христодулос го користеше изразот „ЕДНАШ ГЕРИЛЕЦ, СЕКОГАШ ГЕРИЛЕЦ“… Од илегалата следи напаѓачки повик. Навистина ништо не ни значи тоа што понекогаш зборовите не се поклопуваат и често звучат различно. Ние не припаѓаме на псевдоидеологиите кои се претопуваат во зборовите, без воопшто да биле испробани во практика.

Предлогот на Х. Ксирос открива крстопат – за оние кои се способни да видат. Крстопат на напад каде што се сретнуваат личности со различни патишта со различни искуства. Но ние зборуваме… Отсега па натаму ќе продолжиме да се изразуваме преку акции за „повик“. Нашата солидарност исто така ја испраќаме на политичките затвореници кои преземале одговорност за припаѓање на вооружени групи.

На крај, бидејќи нашиот компас секогаш останува „блокиран“ во насока на меѓународниот заговор на Неформалната анархистичка федерација, не можеме да заборавиме да ги испратиме нашите братски поздрави на двајцата затворени другари од FAI во Италија, Алфредо Коспито и Никола Гаи, кои ја презедоа одговорноста за пукањето во извршниот директор на нуклеарна компанија.  Нашите востанички поздрави ги испраќаме и до Џанлука Јаковачи, кој ја презеде одговорноста за акциите на FAI против цели на Моќта, кој е затворен со анархистот Адријано Антоначи, кој исто така е обвинет за истиот случај. Двајцата другари се затворени во различни италијански затвори и против нив ќе се одржи ТВ-судење, без да можат да се сретнат. Што значи дека ќе бидат присутни преку телекомуникации додека се стотици километри далеку од судницата. На тој начин е уредена нивната најтешка изолација.

Истовремено, официјалното италијанско движење е незаинтересирано за нивниот случај и ги остави на маргините. Тоа се вообичаени ситуации, бидејќи реформистите, насекаде, па и во Грција, припаѓаат на истиот сој.

Освен тоа, оваа – недовршена – наша акција е дел од учеството во меѓународниот повик за солидарност со затворените италијански другари, кој ќе се одржи од 16 до 22 мај.

Исто така ги поздравуваме и затворените анархисти од практика ширум светот: Моника Кабаљеро, Франциско Солар, Габриел Помбо да Силва и Клаудио Лаваца во Шпанија. Карлос, Амели и Фалон во Мексико. Тамара Сол, Алфонсо Алвиал, Хермес Гонзалес и обвинетите во “Caso Security” во Чиле. Дамјен Камелио во Франција, Марко Камениш во Швајцарија и Илија Романов во Русија.

Слава му на Себастијан Оверслуј, убиен за време на вооружениот грабеж на бакна во Чиле.

СЀ ПРОДОЛЖУВА. НАБРЗО СЕ ВРАЌАМЕ…

ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ – FAI/IRF


* Никос Дендиас – министер за Јавен ред и Заштита на граѓаните.

** Јанис Михелаки – министер за Внатрешни работи; напад извршен на 14 јануари.

 

inter arma radioAzione