Видео: Заговор на Огнените ќелии – FAI/IRF – Проектот „Феникс“ (Црната интернационала)

Видео со англиски титл кој го прикажува почетниот дел од Проектот Феникс, меѓународен проект на бројни и разновидни саботажи и напади во различни земји.

Посветено на Алфредо Коспито и Никола Гаи, Ќелијата Олга FAI/IRF, кои ја преземаа одговорноста за ранувањето на извршниот директор на компанијата Ansaldo Nucleare, Роберто Адинолфи.

„Ние сме овде, каде што сѐ започнува сега.“

Проектот „Феникс“ е одмотување на скриена мапа која означува еден од патовите кон Атлантида на практичната теорија. Непознатиот и изгубен континент кој постои отаде рабовите на запалените градови на меѓупросторот. Создаден преку дела, дијалог и идеи, неформално организиран врз анархистички принципи на непрекинат автономен напад, револуционерна солидарност и интернационализам. Низа од напади извршени од разни радикални групи на директна акција ширум светот, прекинувајќи ја тишината на изолација и возвраќајќи го ударот на затворското општество на техно-индустрискиот систем.

Затворените членови на ЗОЌ се обвинети за поттикнување на нападите, Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис се уапсени и обвинети за 4-от чин од овој проект, испраќајќи пакет-бомба на поранешниот командант на антитерористичката агенција, Димитрис Ксоријанопулос; додека Христос Родопулос е обвинет за испраќање пакет-бомба на Димитрис Мокас, главниот обвинител за случајот ЗОЌ, како чин 6-ти.

Проектот Феникс денес е обновен преку напади во 2015 во Чиле, Чешка и Грција, преку другарите од подрачјето на Чешка кои ја започнаа кампањата „Да ја уништиме репресијата“. Приказната на Феникс и понатаму се пишува…

СОЛИДАРНОСТА Е НАШЕ ОРУЖЈЕ

НИТУ МИЛИМЕТАР НАЗАД

ДЕВЕТ МИЛИМЕТРИ ВО ГЛАВАТА НА ЦАЈКАНИТЕ

извор: 325

„Меѓу два света“ – Интернационален повик на акција за штрајкот со глад до смрт на ЗОЌ

Print

Во моментот кога се пишувани овие зборови, го минуваме 25-тиот ден од штрајкот со глад за ослободување на мајката на Христос и Герасимос Цакалос, како и девојката на вториот.

Притворот пред судењето на роднините на двајцата другари беше акт на одмазда од страна на судските власти против нас, за возврат на планот за бегство кој го подготвувавме, со бомбардирање на затворот.

Сега кога сме на нестабилна точка помеѓу животот и смртта, сакаме да споделиме неколку мисли со браќата и сестрите, соучесниците, другарите и анархистите низ целиот свет. Се разбира, знаеме дека зајакнување на репресијата не се одвива само на грчка територија. Истото е случај во повеќе земји, во обид да се казнат анархистите кои го одрекуваат постоечкото. Неодамна во Чиле, полицајци се обидоа да ја вмешаат мајката на другарот Хуан Алисте (случајот „Безбедност“) во обидот за бегство на нејзиниот син и неговите другари. Понатаму, во Шпанија, преку операцијата „Пандора“, другарите од пријателските кругови на анархистичката затвореничка Моника Кабалеро беа гонети, додека роднините на анархистката Тамара Сол во Чиле, во текот на нивна посета во затворот, преживеаја одмазднички садистички „третман“ од страна на затворските службеници, кои сакале да ги подведат на понижувачки телесни претреси.

Овие напади против роднини и пријатели на анархистички затвореници имаат цел да оформат непреминлив ѕид околу нас за да нѐ изолираат. Она што апсењата, пресудите и затворските решетки не успеаја да го постигнат, емотивната уцена и затворањето на нашите сакани во ќелиите на демократијата се обидуваат да го постигнат. Уцената е јасна: или ќе се сложиме на примирје, или нашите роднини ќе останат во затвор. Нема да потпишеме никакви изјави за каење, ниту ќе капитулираме пред моќта. Остануваме непокаени анархисти и со секој нов ден додека моќта ги држи нашите луѓе како заложници, волкот на негацијата и нападот се разбеснува се повеќе во нас…

Знаеме дека неколку другари од цел свет, со кои сме поврзани преку соучесништво во анархистичка акција, се изненадени од нашиот избор за штрајк со глад. Како што ни напишаа некои блиски другари од Хрватска, кога ѝ поставуваме барања на власта преку штрајк со глад, на некој начин ја признаваме кога бараме да ни ги задоволи барањата. Некој друг би рекол дека штрајкот со глад изгледа како потпирање на емоции, кои ги негуваат трговците со надеж и со хуманизам за да играат политички игри на наш грб. Јасни ни се некои од грижите поврзани со методот на штрајк со глад, а во минатото, сме ги споделиле и нашите мисли. Освен тоа, во неколку случаи кога искусувавме одмазда од власта, одбиравме да делуваме поинаку, а не преку штрајк со глад. Со прости зборови: на војна, одговараме со војна. Бидејќи нашиот избор секогаш е нападот. Но сега не зборуваме за нас самите. Заложници во затвор сега се нашите блиски. Затоа одбравме штрајк со глад, за јавно да ја покажеме грдотијата и морбидноста на моќта. Сега сме во 25-тиот ден од штрајкот и не признаваме ниту милиметар подарена територија од страна на моќта спрема нас. Освен тоа, свесни сме дека слободата се освојува преку насилството на нашите сопствени дела и нема да ни биде дадена преку закони. Но, нашите блиски не се дел од војната која ѝ ја објавивме на моќта, и затоа нема да бидат дел ни од нашето заточеништво. Затоа бараме нивно итно ослободување од ќелиите на демократијата.

Знаеме дека штрајкот со глад е бавна смрт. Но, ова не е наша смрт. Тоа е смртта на општеството кое останува поспано и молчеливо спрема фашизмот на власта. Затоа ја преземаме одговорноста да го разоткриваме и понатаму… Затоа штрајкот со глад кој го водиме не е пасивен став, туку вресок на напад, кој прераснува во пракса преку делата на солидарност. Тоа е вресок на напад кој се среќава со илјадници гласови на демонстрациите, со стотици раце кои ги вандализираат ѕидовите со слогани на солидарност, кои обесуваат банери, сквотираат згради, радиостаници, владини простории и палат илјадници банки, државни возила, седишта на политички партии, судови, во Грција, Италија, Чиле, Мексико, Аргентина, Чешка, Шпанија, Обединетото Кралство, Турција и борбените територии во Курдистан. Штрајкот со глад, кога е поврзан со акции на напад, не е молба за милост, туку повик на акција. Затоа повикуваме, од денес, штрајкот со глад кој го водиме да прерасне во повод за анархистите, за Црната интернационала на анархистите од практика, за ќелиите на FAI/IRF, за другарите, за сите кои одбираат да го нападнат поредокот, молкот и законите на овој свет и неговата цивилизација. Од денес, преку напади низ целиот свет, да го поставиме прашањето: или со анархијата, или со власта.

Затоа што во заднината на штрајкот со глад за ослободување на семејните членови на другарите од ЗОЌ всушност се натпреваруваат два различни светови: од една страна, светот на власт, ред, законитост, закони, судии, затвори и од друга страна, светот на револтот, светот на улиците, на пламенот, на слободата, на анархијата…

НИШТО ПОМАЛКУ ОД СЀ

ШТРАЈК СО ГЛАД ЗА ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА СЕМЕЈНИТЕ ЧЛЕНОВИ НА ЧЛЕНОВИТЕ НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

ПОБЕДА ЗА СИТЕ КОИ ШТРАЈКУВААТ СО ГЛАД

ДА ЖИВЕЕ АНАРХИЈАТА

Заговор на огнените ќелии – FAI/IRF

Ќелија на затворени членови

Грчки затвори

27.03.2015

ПС: Сила и соучесништво со сите затворени анархисти низ светот, а особено со нашите браќа Алфредо Коспито и Никола Гаи, заточени во италијанските затвори.

извор: interarma.info

Писмо од анархистката Ангелики Спиропуло од заточеништво (Грција)

Веќе два месеци, по откривањето на планот за бегство на членовите на Заговор на огнените ќелии – Затворска ќелија, во сите правци се распрсна организиран лов на вештерки. По моето апсење, работите излегоа надвор од контрола, а кучињата на антитерористичката единица ја поминаа секоја граница. Константното и непокајничко делување на некои луѓе, кои тврдоглаво одбиваат да се потчинат на моќта на затворскиот чувар кој ги заклучува зад бетонот секоја ноќ, ги излудува сите оние кои не можат да разберат што значи да се живее со гордост и достоинство. Тие никогаш нема да се помират со оние кои отворено им се спротивставуваат, но исто така таргетираат луѓе кои, и покрај фактот што немаат политичка поврзаност со нас, одбрале да не ги напуштат своите блиски, ниту да им го завртат грбот на гонетите. Сепак, колку валкано и да играат, нема да нè натераат да се повлечеме. На секој нивен удар, насилно ќе возвратиме, со крената глава. Инертноста и пасивноста не спаѓаат во наши карактеристики. Затоа, од 02.03. зедов учество во штрајкот со глад, заедно со другарите од Затвореничката ќелија на Заговор на огнените ќелии, со барање за итно ослободување на мајката на Кристос и Герасимос Цакалос и девојката на последниот. Решени сме да одиме до крај…

НИТУ ЧЕКОР НАЗАД

ПС: Има многу што да се каже, но важно е да се раздвојат поводите, а она што за нас е првенствено сега е итното ослободување на оние кои немаат никаква врска со случајот. Сето останато може да почека. Во моментов единственото нешто што имам да го кажам е дека ова не е почетокот, а дефинитивно не е ниту крајот на приказната – сега го одиме патот, и во тоа лежи сета убавина.

ИТНО ОСЛОБОДУВАЊЕ НА РОДНИНИТЕ НА ЧЛЕНОВИТЕ НА ЗАГОВОР НА ОГНЕНИТЕ ЌЕЛИИ

ПОДДРШКА ЗА БОРБАТА НА СИТЕ ЗАТВОРЕНИЦИ ВО ШТРАЈК СО ГЛАД

  1. За укинување на антитерористичкиот закон А’ (член 187)
  2. За укинување на антитерористичкиот закон Б’ (член 187А)
  3. За укинување на законот за забрана на маскирање на јавни собири
  4. Укинување на законот за затвори од тип Ц
  5. Ослободување на Савас Ксирос од здравствени причини
  6. Укинување на наредбата на Јавниот обвинител за насилно земање ДНК (и генерално полициската манипулација со конструкција на докази преку злоупотреба на ДНК)

Ангелики Спиропуло,

Женски затвор Коридалос

InterArma

Поздрав до солидарните акции – Заговор на Огнените ќелии (Грција)

images4

 

Секоја порака и акција на солидарност е гест на соучесништво и сила за борбата која ја водиме. Борба која ги надминува лицата на политичките затвореници и која создава една општа динамика. Динамика на анархистите да ја саботираат реалноста на правните одлуки, на затворите, на судиите, на цајканите. Динамиката да се допре, секој од својата почетна точка и афинитет, перспектива на суштински и опасен конфликт со постоечкото и со моќта. Динамика да се живее анархија овде и сега.

Првите сквотирања (седиштето на СИРИЗА, Правниот факултет, Чанија, Ретимно, Верија, Солун), маршевите, интервенциите надвор од затворите, нападите, контраинформациите, веќе го нарушија мирниот сон на градовите. Редовната циркулација на луѓе и производи, кои рамнодушно се движат по булеварите на метрополите, беше прекината, макар и на кратко, отворајќи простор за непланирани активности.

Насилното сквотирање или марш, ослободуваат простор и време од заробената реалност. Простор затоа што ослободуваат терен, окупирајќи го и извртувајќи го неговиот симболизам. На тој начин седиштето на владејачката партија и Правниот факултет преминуваат во ослободени територии на контраинформација и субверзивно планирање. Време затоа што го разбиваат часовникот на планираните текови во градот. Времето-чувар, кое ги надгледува планираните текови во метрополата, домот – училиштето – паузата – пазарувањето – рекламирањето, се дезорганизира. Се дезорганизира кон сквотирана зграда, кон разбиено новинарско комбе, а миговите на расправа се ослободуваат за секој да може да размислува за нив; не само дали живееме во сиромаштија, туку и дали живееме на начин на кој не сме вклучени.

Токму затоа канибалистичката пропаганда на новинарите сурово ги напаѓа овие акции на солидарност. Започнува лов на вештерки во казанот на ТВ демагогијата и прикажува карикатури од студентите-кариереристи од Правниот факултет (веројатно идни адвокати и судии), кои сквотерите ги претставуваат како насилници.

Но ако животот на штрајкувачите со глад и уште поважно, целата борба за слобода и достоинство можат се споредат со неколку загубени денови од предавањата, тогаш ова општество, заедно со неговата цивилизација и мора, треба двапати да биде поразено, за светот да биде поубав и слободен.

СЛОБОДА И СОУЧЕСНИШТВО ЗА ОНИЕ КОИ СЕ СОЛИДАРИЗИРААТ

СИЛА И СОЛИДАРНОСТ ЗА СИТЕ ШТРАЈКУВАЧИ СО ГЛАС

ДО ПОБЕДА

 

Заговор на Огнените ќечии – FAI/IRF, Затворската ќелија

Текст од Заговор на Огнените ќелии (Ќелија на затворените членови) за предлогот на Никос Мациотис во врска со Пленумот за солидарност (Грција)

images4

Текст од другарите во врска со создавањето на пленум за акции и солидарност со политичките затвореници

СОЛИДАРНОСТА ЗНАЧИ НАПАД

1) Затворите од тип Ц – воена провокација

Затворите од тип Ц се стремат да станат споменик на победата на Државата во војната со урбаната герила. Ставени сме пред предизвик да не дозволиме илјадниците тони бетон, решетки и катанци да ни ја убијат човечката волја за слобода, предизвик на кој ќе одговорат акциите на непријателите на режимот и пријателите на слободата.

Веќе со години, политички ТВ фаци на системот и платени перодршци на полицијата се ангажирани во битка против урбаната герила, целејќи да ја деполитизираат. „Мрежа на криминалци и терористи“, „соработка меѓу терористите и организираниот криминал“, „револуционерен картел“ се некои од лицата на лагата. Пропагандата се обидува да го прикрие со кал очигледниот константен револт. Константен револт на оние кои одбиваат да живеат како робови и кои со оружје ги напаѓаат лидерите, молкот, конзервативизмот и резигнацијата на мнозинството во општеството.

Со желба да ја оневозможи можната перспектива за насилно востание и да го осакати нејзиното ширење, Власта користи лаги и клевети со цел да ги претстави вооружените урбани герилци како ментално нестабилни криминалци. Сево ова, во исто време кога крвожедната демократија доведува илјадници луѓе да извршат самоубиство и го труе секој момент од нашите животи преку тероризмот на сиромаштијата, репресијата, полициската држава, осаменоста, експлоатацијата, додека ги замајува наивните со лажната слобода на консумерството, спектаклот, масовната забава, дигиталната реалност и цивилизацијата на медиокритетите. Врвот на политичката пропаганда против урбаната герила беше достигнат на почетокот на 2014-та, по бегството на Кристодулос Ксирос, кој наместо своеволно да се врати во затвор по отпустот, го избра патот на илегалата и на соучесништвото со новото урбано герилско војување. Наслови и репортажи со упадливи наслови, како „Новогодишна ноќ на теророт со ЗОЌ“, „Затворите се база на терористи“ беа воведници во лагата. Она што најмногу ја тиштеше Власта, покрај бегството на другарот Кристодулос Ксирос, беше тоа што и покрај нашите апсења, никогаш не се престоривме во успани трофеи во рацете на нашите затворски чувари. За непокајничките урбани герилци, затворот не е палата на стравот, туку заточеничко место кое ја продлабочува и уште повеќе разбеснува  волјата за бунт и слобода.

Повеќе

Анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис се на слобода – Грција

black-wolf-pack

Во понеделникот попладне, 12.01.2014, анархистичките другари Спирос Мандилас и Андреас Чавдаридис беа ослободени откако конечно изминаа 18-те месеци од нивниот притвор [според грчките закони, притворот пред да биде изречена пресуда може да трае најмногу 18 месеци; но властите тоа често го злоупотребуваат]. Потсетуваме дека другарите беа уапсени на 12.07.2013 и се обвинети за членување во анархистичка герилска група Заговор на Огнените ќелии, како и за испраќање на пакет-бомба до поранешниот командир на антитерористичката единица, Димитрис Ксорианопулос, кој беше изведен во јули 2013 од страна на Командо „Маурисио Моралес“ – FAI/IRF, како дел од проектот „Феникс“ (чин 4); напад за кој Андреас ја презеде одговорноста. Со голема радост го поздравуваме враќањето на нашите другари на улиците на непрекинатото востание.

Сила на другарите од Заговор на Огнените ќелии

Слобода за анархистичките воени затвореници

Бес и свесност

извор: interarma.info

Интервју на Заговор на Огнените ќелии со Алфредо Коспито

Неколку „слободни“ зборови

За неформалната анархистичка федерација и востаничкиот анархизам

Интервју на Заговор на Огнените ќелии (ЗОЌ)[1] со мене лично. Од грчките затвори до одделот за висока сигурност во затворот во Ферара [Италија]

Пред да одговорам на вашите прашања, сакам да нагласам дека она што ќе го кажам е мојата вистина. Една од бројните индивидуални точки на гледиште, сензибилитет и нијанси внатре ретортите од идеи и дела под името FAI-IRF[2]. Неформалната федерација која, одбивајќи го секое хегемоностичко искушение, претставува едно средство, една метода од компонентите на анархизмот од акција. Анархизмот од акција само кога е неформален, кога не се присилува на организациони структури (специфични, формални, синтези), кога не е опседнат со одобренија (што значи ја одбива политиката), може да се препознае во поширокиот хаотичен универзум под името Црна интернационала. Да појаснам, FAI-IRF е методологија на акции кои ги практикуваат само еден дел од сестрите и браќата од Црната интернационала, не се работи за организација, а уште помалку за колективен акроним, туку за средство кое тежнее кон ефикасност, кому цел му е да ги зајакне нуклеусите и другарите/другарките од акција по пат на спогодба за меѓусебна поддршка во врска со три точки: револуционерна солидарност, револуционерна кампања, комуникација помеѓу групи/поединци:

„РЕВОЛУЦИОНЕРНА СОЛИДАРНОСТ. Секоја FAI група од акција се залага за искажување на сопствената револуционерна солидарност со евентуално уапсените другари или другари во бегство. Солидарноста ќе се конкретизира пред сѐ преку вооружена акција, напад на структурите и личности одговорни за затворање на другарите. Солидарноста не може случајно да изостане затоа што на тој начин би изостанале и принципите врз кои се темелат анархистичкиот живот и чувства. Под поддршка при репресија, се разбира, не подразбираме техничко/правна помош: буржоаското општество нуди доволно адвокати, социјални работници или попови, за револуционерите да можат да се грижат за нешто друго.

РЕЦОЛУЦИОНЕРНИ КАМПАЊИ. Секоја група или поединец, кога ќе започне одредена кампања на борба преку акција и своја изјава, ќе ја следат други групи/поединци од Неформалната анархистичка федерација [FAI], на сопствен начин и со сопствен ритам. Секој поединец/група можат да започнат кампања на борба против одредени цели едноставно „промовирајќи“ проект по пат на една или повеќе акции проследени со потпис на одредена акциска група, со кој дополнително, преку акроним, се повикуваат и на Федерацијата. Ако постојат поделени мислења околу кампањата, критиката, по потреба, ќе се конкретизира преку акции/изјави кои ќе придонесат за изострување на целта или ќе ја доведат во прашање.

КОМУНИКАЦИЈА ПОМЕЃУ ГРУПИТЕ/ПОЕДИНЦИТЕ. Акциските групи од Неформалната анархистичка федерација не мораат меѓусебно да се познаваат, не постои таква потреба, затоа што на тој начин би се изложиле на непријателот, на лидеризам на поединци и бирократизација. Комуникацијата помеѓу групите/поединци во основа се одвива преку самите акции и преку информативните канали на движењето, без потреба од меѓусебно познавање.“ (Од Изјавата за преземање одговорност за нападот врз Проди, тогашниот претседател на Европската комисија, 21 декември 2003, од „Il dito e la luna”, стр. 15-16[3])

Повеќе

Изјавата на Заговор на Огнените ќелии на судењето за „Проектот Феникс“

За две години, ова е четвртото судење против ЗОЌ. Го имавме судењето за случајот Халандри, за пакет-бомбите, за 250-те напади, а сега и судењето за „Проектот Феникс“.
Очигледно е дека сето тоа е одраз на бесот и одмаздата на власта против нас, со оглед дека сме притегнати во едно судско менгеме со непрекинатите судења. Судења во кои сме обвинувани по два-трипати за истиот „прекршок“.

Меѓутоа, ова судење е карактеристично по она што му претходеше. Ова е судење за герилските операции на „Проектот Феникс“, извршени додека ние веќе бевме затвореници во државните затвори. Се разбира, ова не е првпат за време на нашето заробеништво да бидеме соочени со обвиненија за поттикнување. Обвиненија кои немаат никаква логика, дури и според вашата правна култура. Зборувам за одмаздничките прогони против нас, за јавните текстови објавени од затвор, како што се текстовите во солидарност со анархистичкиот сквот Надир, како и текстовите во кои одбиваме да се извиниме и да ја признаеме судската власт. Се разбира, не можеме да го заборавиме и врвот на правните акции против нас, односно бесконечното продолжување на притворот на четворицата наши другари и другарки од Заговор на Огнените ќелии, Герасимос, Јоргос, Олга и Теофилос, кои и покрај надминувањето на пропишаната граница од 18 месеци и понатаму остануваат во заробеништво. Да бидеме поконкретни, Герасимос е во притвор 43 месеци, Јоргос, Олга и Теофилос преку 36 месеци.

Ова не го велиме како осуда за прекршување на нашите демократски права. Можете слободно да си ги земете назад вашите права. Ние не веруваме ниту во вашите закони, ниту во вашата демократија. Згора на тоа, тоа е и причината зошто не назначивме адвокати. Но сепак нема да молчиме пред лицемерието на вашата правда.

Важно е конечно халуцинациите да се прекинат. Со или без докази, се покажа дека власта сака физички, морално и политички да ги уништи Заговор на Огнените ќелии, како и оние кои нѐ поддржуваат. Од самиот почеток го избравме предизвикот на животот на анархистичка урбана герила и илјадакратно да му возвратиме на нашиот непријател. Сѐ додека дишеме, Заговор на Огнените ќелии никогаш нема да потпише примирје во војната објавена против државата и против ова општество.

Денеска сме тука во оваа судница затоа што пред една година испративме јавен поздрав до незаробените другари од ЗОЌ, кога бомба го погоди тогашниот директор на затворите. Оние кои поднесоа обвинение за поттикнување против нас, можеби сметале дека тоа ќе нѐ уплаши, дека ќе нѐ замолчи или направи да се повлечеме. Но погрешија. Тоа е причината заради која денес, иако во судница, знаејќи дека она што ќе го кажеме ќе биде објавено и ќе најде начин да стигне од нашите незаробени и прогонувани другари, го повторуваме истото по илјадити пат: „Другари, борбата продолжува. Да создадеме илјада нови јадра и илјада нови напади.“

Нашето присуство овде е заради три главни причини. Првата причина е затоа што не сакаме, во ниту еден случај, да дозволиме правосудството и казнениот закон да ја искриви сликата за Заговор на Огнените ќелии, FAI и „Проектот Феникс“, претставувајќи ги онака како што ним им одговара. Досега, во рамки на „Проектот Феникс“, имаше 13 бомбашки напади и палежи во Грција, Русија, Индонезија, Чиле, Мексико, Германија и Италија. Оттаму, „Проектот Феникс“ е жив доказ дека непрекинатото анархистичко востание ниту е задушено ниту е заробено ниту е осудено. Иако понекогаш се повлекува, тоа повторно се раѓа од својата пепел, како Феникс. Повторното раѓање на урбаното герилско војување во Грција веќе се случи.

Втората причина заради која сме тука е да го поддржиме нашиот другар Андреас Чавдаридис. кој ја презеде одговорноста за испраќањето пакет-бомба на поранешниот шеф на антитерористичката агенција, како дел од „Проектот Феникс“.

Нема да се занимаваме со глупостите за поттикнување за кое сме обвинети. Поттикнувањето подразбира хиерархиска организациска структура и значења како „водачи“, „наредби“, „правила“, кои укажуваат на мафија и организиран криминал. Поттикнувач е мозокот, шефот. Ние сме анархисти, без водачи и следбеници. Андреас е наш соучесник и сојузник во постојаниот злочин на бунтот и анархичната побуна.

Третата причина е да го поддржиме анархистот Спирос Мандилас. Спирос е наш пријател и другар, но нема ништо со Заговор на Огнените ќелии, FAI и „Проектот Феникс“. Со апсењето на Спирос, антитерористичката агенција сакаше да го нападне јавниот анархистички дискурс, препознавајќи го како интегрален дел од борбата на анархистичката урбана герила. На тој начин сакаа да ги изолираат нашите мисли и нашиот говор од јавните процеси, и истовремено да ги заплашат анархистите кои демонстрираат солидарност, докажувајќи дека анархистичкото присуство и поддршка на затворениците од ЗОЌ е доволно за некој да заврши во затвор. Судскиот прогон на Спирос е чисто одмаздољубие, затоа што тој истапи како кохерентен анархист, без да се заплаши и откаже од вредноста на солидарноста, како што направија и многу други…

На крај од оваа изјава, не очекувајте од нас да зборуваме за невиност или вина. Ние не сме ниту невини ниту виновни. Ние сме непријатели на државата, на власта, на општествената машина, на потчинувањето и на доброволното ропство. Ние сме анархисти од практика и вечни непријатели на вашите закони, затвори и судови. Знаеме дека востанието честопати е самотен и тежок пат, но ние го избравме тој пат без оглед колку долго ќе живееме.

СЀ ПРОДОЛЖУВА

Заговор на Огнените ќелии  FAI/IRF
 Ќелија на затворените членови
 04.06.2014

InterArma

Политичката изјава на анархистот Спирос Мандилас во специјалниот суд на затворот Коридалос, Aтина

 

Најпрво сакам да кажам дека ги поддржувам и стојам рамо до рамо со мојот другар Андреас Чавдаридис и моите десет другари и пријатели од Заговор на Огнените ќелии.
Што се однесува до околностите на ова судење, би сакал да коментирам околу две нешта:

– Фактот дека судењето, политичко судење, се одвива во специјална судница внатре затворот Коридалос.
– Фактот дека нашите другари, ако сакаат да присуствуваат на судењето, ќе мораат на властите да им го откријат својот идентитет.

Што се однесува до мојот случај, она што имам да го кажам е дека бев таргетиран и уапсен во контекст на една атмосфера на страв, наметнат од Државата врз анархистите, и особено врз оние од струјата од која и самиот сум дел, струјата на Нова Анархија.
Тоа што ќе биде потцртано на ова судење е фактот дека без ниту еден солиден доказ ме обвинуваа за учество во терористичка организација поради јавните собири што ги организирав како член на анархистичкиот сквот Надир во Солун.
Ќе биде докажано дека демократијата не само што не ги смета „надземните“ проекти како помала закана во споредба со директните акции, туку и нив ги криминализира и гони, затоа што „надземните“ проекти имаат многу важен придонес во непрекинатото анархистичко востание.

Покрај тоа, ова не е првпат. Би рекол дека ова има тенденција да стане меѓународна практика. Репресивната кампања околу „Проектот Феникс“ носи многу сличности со операцијата „Сенка“ во Италија од пред две години, кога некои од другарите кои водеа веб сајтови и фанзини беа прогонувани во контекст на тие проекти.
Што се однесува до мојот став во врска со урбаната герила и Заговор на Огнените ќелии, тој е следниов: анархистичкото востание се води со секое можно средство, без разлика дали е тоа книга, бомба или политичко убиство. Можеби не сум дел од ЗОЌ или од Неформалната анархистичка федерација, но тоа не значи дека не се согласувам со нивните акции. Не ме интересираат афоризмите за вооружената борба и фетишизмот на ненасилството.

Значи моето апсење има за цел да ги изолира вооружените групи од јавното сознание и да го уништи мостот меѓу надземните и подземните сили на континуираното анархистичко востание.

И последно. Сакам да кажам дека нема да доведам никакви роднини и пријатели како сведоци на одбраната, да зборуваат колку добар човек сум итн. Со оглед дека сум политички прогонуван, единствената одбрана која ја прифаќам е промовирањето на моите политички акции од мене лично.

Спирос Мандилас
4 јуни 2014

извор: interarma.info

ПОЧЕТОК НА СУДЕЊЕТО ЗА ПРОЕКТОТ ФЕНИКС

phoenix

На 04.06.2014 во затворот Коридалос, Грција, започнува судењето за случајот на меѓународниот Проект Феникс. Обвинети се анархистите: Андреас Чавдаридис, кој ја презеде одговорноста за испраќање пакет-бомба на поранешниот командант на антитерористичката единица во јули 2013 под името „Mauricio Morales Commando-FAI/IRF“, Спирос Мандилас, која ги отфрла обвинувањата и Заговор на Огнените ќелии, чиишто десет затворени членови се обвинетi за поттикнување на чиновите 1, 2 и 4 од Проектот Феникс.

Митот за Фениксот говори за вечното враќање…

Секогаш постои вечното враќање на Оганот во пепелта

Митот за Феникот го негира процесот на распаѓање

Оганот повторно се раѓа од пепелта…

А Фениксот стои како симбол

на нашето одбивање да го прифатиме крајот.

 

НИЕ СМЕ ТУКА КАДЕ ШТО СЀ ПОЧНУВА СЕГА

 

Од пепелта на незаборавениот оган, Фениксот на новата зора ќе се издигне горејќи посјајно од кога било, заслепувајќи го постоечкото,

проголтувајќи ја својата цивилизација, искачувајќи се сѐ повисоко, бегајќи им на сите ограничувања кои залудно се обидуваат да го повлечат назад во амбисот на самонаметнатото ропство, тоа е непрекинат циклус на повторно раѓање

вечното враќање на востанието кое е многу повеќе од општествен мит

лет на деструкцијата кој го води поединецот повеќе никогаш да не биде прилагоден

radioAzione InterArma In The Belly Of The Beast